Andrzej Pilipiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Pilipiuk
Tomasz Olszakowski
Ilustracja
na konwencie Polcon 2006
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1974
Warszawa
Narodowość Polska
Język polski
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Dziedzina sztuki fantasy
Ważne dzieła
Strona internetowa
Andrzej Pilipiuk (2008)
Katarzyna Motyka (z prawej), przyszła żona Pilipiuka, odbiera w jego imieniu Nagrodę im. Janusza A. Zajdla (2003)
Andrzej Pilipiuk o historycznej stylizacji językowej na Festiwalu Fantastyki Pyrkon, Poznań 2015

Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) – polski pisarz fantastyczny i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Pilipiuk najbardziej znany jest z wykazującego w pewnym stopniu cechy gawędy cyklu opowiadań o przygodach Jakuba Wędrowycza – zamieszkującego w Starym Majdanie koło Wojsławic plugawego degenerata, bimbrownika i egzorcysty.

Debiutował opowiadaniem Hiena („Fenix” 2/1996), w którym po raz pierwszy pojawiła się postać Jakuba. Od tego czasu Pilipiuk napisał kilkadziesiąt innych opowiadań z tego cyklu, wydanych w kilku zbiorach. Sam nazywa siebie „największym piewcą polskiej wsi od czasów Reymonta[1].

Innymi utworami Pilipiuka jest cykl o kuzynkach Kruszewskich oraz Michale Sędziwoju, alchemiku który zgodnie z legendami zapewnić miał sobie nieśmiertelność dzięki odkryciu tajemnicy kamienia filozoficznego, gdzie Pilipiuk połączył elementy fabularne oparte na wiedzy historycznej z najnowszymi osiągnięciami naukowymi i technologicznymi, oraz cykl Norweski dziennik, opowiadający o przygodach Tomasza Paczenki, cierpiącego na amnezję młodego uciekiniera z Polski Ludowej, który usiłuje odnaleźć prawdę o sobie i otaczającej go rzeczywistości. Cykl ten jest najstarszym w dorobku autora, prace nad nim rozpoczął Pilipiuk będąc jeszcze nastolatkiem.

W utworach Pilipiuka często pojawiają się gościnnie postaci z innych jego cykli. Tytułowe bohaterki serii Kuzynki pierwszy raz pojawiły się w jednym z napisanych przez niego tomów Pana Samochodzika. Zarówno w cyklu Kuzynki jak i Pan Samochodzik pojawia się również przelotnie Jakub Wędrowycz.

Na podstawie opowiadań opublikowanych w albumie komiksowym Dobić dziada (ilustracje i scenariusz: Andrzej Łaski, wydawnictwo Fabryka Słów) w lipcu 2011 roku została wydana nakładem Valkiria Network Fabularyzowana Kolekcjonerska Gra Karciana Jakub Wędrowycz.

W 2012 roku, w związku z wydaniem kolejnego tomu opowiadań o Jakubie Wędrowyczu pt. Trucizna, nakręcono 8 odcinkowy serial Zatruty czwartek, który nie jest związany z żadnym opowiadaniem Andrzeja, choć są one wspominane.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pilipiuk, jak sam twierdzi, ma pochodzenie mieszane, a wśród przodków byli także Kozacy[2]. Jego pradziadek Jan (Iwan) Pilipiuk był carskim policjantem w Łabuniach i Zamościu[3]. Z wykształcenia jest archeologiem, studiował w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. 4 października 2003 ożenił się z Katarzyną Motyką. W maju 2004 urodziła się ich córka, Łucja. W czerwcu 2011 urodził się ich syn, Tomasz.

W wolnych chwilach zajmuje się numizmatyką i zbieraniem meteorytów, a także stolarstwem i malarstwem. Ceni sobie twórczość pisarzy Nodara Dumbadze, Aleksandra Grina-Griniewskiego i Ferdynanda Ossendowskiego oraz muzykę litewskiego kompozytora Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa. Mieszka w Krakowie.

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Pilipiuk znany jest z konserwatywno-liberalnych i monarchistycznych poglądów[potrzebny przypis]. Wielokrotnie wyrażał negatywną ocenę rozmaitych zjawisk współczesnego życia politycznego i gospodarczego. Krytykował przesiąknięty socjalistycznymi zaszłościami ustrój społeczny i gospodarczy, zbaczający według niego w stronę etatyzmu, mierność polskich elit politycznych oraz intelektualnych, niski poziom współczesnej literatury, przede wszystkim zaś, powołując się na własne traumatyczne doświadczenia z okresu szkolnego, poddał krytyce polski system edukacji jako taki, jego zdaniem, hamujący optymalny rozwój wolnej jednostki.

Wybory parlamentarne w 2005[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych 2005 kandydował do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z listy PJKM w okręgu gliwickim; uzyskał 907 głosów i nie objął mandatu[4]; lista nie przekroczyła 5% progu wyborczego.

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy UPR w okręgu warszawskim 1; uzyskał 1799 głosów i nie objął mandatu[5]; lista nie przekroczyła 5% progu wyborczego.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Dziewięciokrotnie nominowany do nagrody im. Janusza A. Zajdla, uhonorowany nią w 2002 roku za opowiadanie Kuzynki, które w 2003 roku rozwinął w powieść. Dwukrotnie zajął trzecie miejsce w głosowaniu na nagrodę Nautilus. Ponadto uhonorowany Pucharem Bachusa i Srebrną Muszlą. W 1998 roku nominowany do Śląkfy, nagrody Śląskiego Klubu Fantastyki w kategorii „Pisarz roku”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Cykl o Jakubie Wędrowyczu[edytuj | edytuj kod]

Cykl Kuzynki[edytuj | edytuj kod]

Cykl Pan Samochodzik[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Pilipiuk wydał też w latach 1999-2005, pod pseudonimem Tomasz Olszakowski, 19 tomów kontynuacji przygód Pana Samochodzika:

  • Pan Samochodzik i... Arka Noego, Oficyna Wydawnicza „Warmia”
  • Pan Samochodzik i... rubinowa tiara
  • Pan Samochodzik i... tajemnice warszawskich fortów
  • Pan Samochodzik i... zaginiony pociąg
  • Pan Samochodzik i... sekret alchemika Sędziwoja (pierwsze pojawienie się bohaterek cyklu Kuzynki)
  • Pan Samochodzik i... zaginione poselstwo
  • Pan Samochodzik i... łup barona Ungerna
  • Pan Samochodzik i... zagubione miasto
  • Pan Samochodzik i... wynalazek inżyniera Rychnowskiego
  • Pan Samochodzik i... potomek szwedzkiego admirała
  • Pan Samochodzik i... ikona z Warszawy
  • Pan Samochodzik i... Czarny Książę
  • Pan Samochodzik i... więzień Jasnej Góry
  • Pan Samochodzik i... brązowy notes
  • Pan Samochodzik i... Adam z Wągrowca
  • Pan Samochodzik i... diable wiano
  • Pan Samochodzik i... mumia egipska
  • Pan Samochodzik i... Relikwiarz świętego Olafa
  • Pan Samochodzik i... Zamek w Chęcinach

Cykl Norweski dziennik[edytuj | edytuj kod]

  • Tom 1: Ucieczka, Fabryka Słów 2005
  • Tom 2: Obce ścieżki, Fabryka Słów 2006
  • Tom 3: Północne wiatry, Fabryka Słów 2007

Cykl Oko Jelenia[edytuj | edytuj kod]

  • Droga do Nidaros
  • Srebrna Łania z Visby
  • Drewniana Twierdza
  • Pan Wilków
  • Triumf Lisa Reinicke
  • Sfera Armilarna
  • Sowie zwierciadło

Inne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [1] Wywiad z Andrzejem Pilipiukiem
  2. [2] Wywiad z Andrzejem Pilipiukiem, Onet.pl, maj 2009
  3. [3] Post Andrzeja Pilipiuka, science-fiction.com.pl, listopad 2010
  4. Wyniki głosowania. wybory2005.pkw.gov.pl, 2005-09-25. [dostęp 25 marca 2010].
  5. Wyniki głosowania. pe2009.pkw.gov.pl, 2009-06-07. [dostęp 25 marca 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]