Konrad T. Lewandowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konrad Tomasz Lewandowski
Przewodas
Ilustracja
Konrad T. Lewandowski w 2001
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1966
Warszawa
Ważne dzieła

Saga o kotołaku

Strona internetowa

Konrad T. Lewandowski, Konrad Tomasz Lewandowski, pseud. Przewodas (ur. 1 kwietnia 1966 w Warszawie) – polski pisarz fantasy, science fiction i powieści kryminalnych, filozof, dziennikarz, publicysta i redaktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od początku lat 90. współpracował z kilkudziesięcioma czasopismami, najdłużej z Nową Fantastyką, Przeglądem Technicznym, Cogito, Sprawami Nauki, a także Skandalami. Z wykształcenia inżynier chemik i doktor filozofii. Z wyznania rodzimowierca słowiański[1], czemu daje wyraz w swoich powieściach Anioły muszą odejść i Sensownik matki Polki. W latach 2015 - 2018 członek Rodzimego Kościoła Polskiego[2].

Największe uznanie czytelników zdobył cyklem opowiadań science-fiction o perypetiach dziennikarza Radosława Tomaszewskiego z brukowej gazety „Obleśne Nowinki” oraz cyklem fantasy o kotołaku Ksinie. Jest także autorem pięciu powieści kryminalnych z udziałem nadkomisarza Jerzego Drwęckiego, których akcja dzieje się w międzywojennej Polsce, oraz trylogii historyczno-przygodowej z przełomu XIX i XX wieku Bursztynowe Królestwo z udziałem starszego lejtnanta Sergiusza Lawendowskiego, carskiego lojalisty.

Współpracował z czasopismem kulturalnym „Lampa”, Czas Fantastyki oraz Narodowym Centrum Kultury (z tym ostatnim przy projekcie upamiętnienia 150. rocznicy powstania styczniowego – rezultatem była powieść steampunkowa Orzeł bielszy niż Gołębica wraz z filmem krótkometrażowym)[3].

Jest autorem systemu filozoficznego, luźno nawiązującego do metafizyki tomistycznej, w którym zaproponował ontologiczną teorię rzeczywistości w oparciu o tzw. Zasadę Zachowania Wolnej Woli. Kwintesencję tego zagadnienia zawiera książka Pochwała herezji, dyskutowana 31 maja 2012 na Uniwersytecie Jagiellońskim[4]. Często wypowiadał się („dyskutuował”) o metafizyce w internetowych grupach dyskusyjnych. W Internecie i w życiu prywatnym posługuje się pseudonimem Przewodas.

W 1992 Śląski Klub Fantastyki przyznał Lewandowskiemu nagrodę Złoty Meteor za agresywny opis konwentu w czasopiśmie „Skandale”. W 1995 otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla za opowiadanie Noteka 2015. Był też sześciokrotnie nominowany do tej nagrody. Jednakże później popadł w konflikt z osobami przyznającymi nagrodę; w 2004 wystosował list otwarty do Jadwigi Zajdel, wdowy po pisarzu, apelując o rozważenie wycofania honorowego patronatu oraz imienia Janusza A. Zajdla z nazwy nagrody[5].

W kwietniu 2018 został laureatem konkursu stypendialnego Fundacji Polskiej Grupy Zbrojeniowej na powieść o tematyce niepodległościowej dla młodzieży[6], jego powieść Pancerne Orlęta zajęła trzecie miejsce[7].

W październiku 2018 roku w 25. edycji Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego otrzymał Nagrodę Czytelników - Koziołka za książkę Szatan i spółka. Dalsze przygody szatana z siódmej klasy[8].

Poglądy i krytyka[edytuj | edytuj kod]

Konrad T. Lewandowski, tak jak większość współczesnych polskich autorów fantastyki, promuje w swoich książkach konserwatywno-prawicowy punkt widzenia, zorientowany przeciwko „poprawności politycznej”[9] oraz ukierunkowany na resentymenty wobec lewicowych działaczy politycznych[10]. W analizie twórczości Lewandowskiego Jakub Majmurek zwrócił uwagę, że pisarz, choć poddaje w wątpliwość niektóre fantazje na temat polskiej historiografii, realizuje w istocie konserwatywną wizję świata. Przykładowo, w Orle bielszym niż gołębica Polacy wygrywają powstanie styczniowe dzięki szlachcie oraz bogatemu mieszczaństwu, ignorując przy tym realnie istotną dla powstania kwestię pańszczyzny chłopów[11]. Magdalena Górecka, analizując tę samą powieść, upatruje w prozie Lewandowskiego promowanie postaw patriotycznych i przekonanie o słuszności powstania[12]. Z drugiej strony, dzieła Lewandowskiego wykazują zniuansowane podejście do grup narodowościowych. Przykładowo, Magdalena Waligórska analizuje Perkalowego dybuka jako powieść podejmującą problem antysemityzmu w Polsce, w której kryminalne śledztwo kończy się sukcesem dzięki wzajemnej, istniejącej ponad podziałami współpracy polskich i żydowskich śledczych[13].

Polemizuje z krytycznymi wobec niego recenzjami autorstwa blogerek[14].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Konrad Lewandowski z alternatywnym słuchaczem podczas Seminarium Literackiego w 2003 roku

Saga o kotołaku[edytuj | edytuj kod]

Według chronologii wewnętrznej cyklu:

  1. Ksin. Początek, „Saga o kotołaku”, t. I (Nasza Księgarnia, 2014)
  2. Trop kotołaka (SR 1999), wznowione jako Ksin Drapieżca (Copernicus Corporation, 2003)
  3. Wyprawa kotołaka, t. II (pierwotnego cyklu) (Copernicus Corporation, 2003), przeredagowane i wznowione jako Ksin. Sobowtór, „Saga o kotołaku”, t. III (Nasza Księgarnia, 2015)
  4. Ksin (Orbita 1991), wznowione jako Kapitan Ksin Fergo (Copernicus Corporation, 2004)
  5. Różanooka „Saga o kotołaku”, t. IV (Copernicus Corporation, 1992, 2004, Nasza Księgarnia 2016)
  6. Ksin koczownik (Copernicus Corporation, 2006, Nasza Księgarnia 2016)
  7. Ludzkie ciepło (opowiadanie, Fantastyka – wydanie specjalne, 4/2007)
  8. Ksin na Bagnach Czasu (2017, Nasza Księgarnia)

Cykl Diabłu ogarek[edytuj | edytuj kod]

Cykl kryminalny z komisarzem Jerzym Drwęckim[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Komiks[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poganie odwiedzili kurię [dostęp 2016-09-27].
  2. Konrad T. Lewandowski, Przewodas, 25 czerwca 2018 [dostęp 2018-09-20].
  3. Making Of, zapowiedź powieści Konrada T. Lewandowskiego
  4. Konferencja naukowa Rozdroża kultury: Czy herezje są twórcze?, 31 maja 2012, Kraków
  5. Szanowna Pani Jadwigo!, 24 sierpnia 2004, pl.rec.fantastyka.sf-f
  6. Laureaci konkursu stypendialnego - Fundacja Polskiej Grupy Zbrojeniowej, „Fundacja Polskiej Grupy Zbrojeniowej” [dostęp 2018-04-22] (pol.).
  7. Narodowe Centrum Kultury: #Wolność – czytaj dalej. Poznaj laureatów Konkursu!. 2018-10-12. [dostęp 2018-11-25].
  8. Jola Wodniak: 25. Ogólnopolska Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego. 2018-11-22. [dostęp 2018-11-25].
  9. Jacek Dukaj, Wyobraźnia po prawej stronie, część pierwsza, „ksiazki.wp.pl”, 26 kwietnia 2010 [dostęp 2017-11-19] (pol.).
  10. Aldona Kobus, Sarmatotopie. Formacja sarmacka w twórczości Jacka Komudy, „Teksty Drugie” (1), 2015, s. 273-293.
  11. Jakub Majmurek, Dwie fantazje styczniowe, Krytyka Polityczna, 23 stycznia 2013 [dostęp 2017-12-27].
  12. Magdalena Górecka, Historie alternatywne w konwencji steampunk i cyberpunk – wariacje na temat powstania styczniowego w powieściach Konrada T. Lewandowskiego i Adama Przechrzty, „Acta Humana”, 4 (1), 2013, s. 37-48.
  13. Waligórska M., The Jewish-theme whodunnit in contemporary Poland and Germany, “East European Jewish Affairs” 2013, vol. 43, no. 2, s. 143-161.
  14. Pisarz Konrad T. Lewandowski krytykuje blogerki książkowe: „aroganckie grafomanki i ich tupeciarski elektorat”. booklips.pl. [dostęp 2016-01-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]