Chlorek manganu(III)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chlorek manganu(III)
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny MnCl3
Masa molowa 161,30 g/mol
Wygląd czarne ciało stałe[1]
Identyfikacja
Numer CAS 14690-66-5
PubChem 10154190[2]

Chlorek manganu(III), MnCl
3
nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i manganu na III stopniu utlenienia.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Można go otrzymać w wyniku reakcji chlorowodoru z zawiesiną tlenku manganu(IV) w etanolu w temperaturze −63 °C[1][3] lub w CCl
4
w −10 °C[4]. Alternatywną metodą jest reakcja chlorowodoru z Mn(OAc)
3
w −100 °C[5].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jest trwały poniżej −40 °C[5]/−35 °C[4]. W wyższych temperaturach rozkłada się do MnCl
2
z wydzieleniem chloru[4]. Jest wrażliwy na wilgoć[5]. Rozpuszcza się w polarnych rozpuszczalnikach organicznych, np. w alkoholach i eterach; w postaci takich roztworów jest stabilniejszy termicznie[4]. Z amoniakiem, aminami, pirydyną itp. związkami azotu tworzy związki kompleksowe[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b E.M. Page, And Hydrogen Halide, J.J. Zuckerman, A.P. Hagen (red.), Hoboken, NJ, USA: John Wiley & Sons, 2007, s. 187–188, DOI10.1002/9780470145180.ch115, ISBN 978-0-470-14518-0 [dostęp 2019-05-07] (ang.).
  2. Chlorek manganu(III) (CID: 10154190) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Publikacja w płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji J.H. Křepelka, J. Kubis, A study of ter- and quadrivalent manganese, „Collection of Czechoslovak Chemical Communications”, 7, 1935, s. 105–124, DOI10.1135/cccc19350105 (ang.).
  4. a b c d Publikacja w płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji H. Funk, H. Kreis, Zur Kenntnis des dreiwertigen Mangans: Verbindungen des Mangan(III)‐chlorids mit Aminen und einigen Äthern, „Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie”, 349 (1-2), 1967, s. 45–49, DOI10.1002/zaac.19673490107 (niem.).
  5. a b c Jane E. Macintyre, Dictionary of Inorganic Compounds, CRC Press, 1992, s. 2923, ISBN 978-0-412-30120-9 [dostęp 2019-05-07] (ang.).
  6. R.D.W. Kemmitt, Manganese. Complexes of manganese. Nitrogen donor ligands [w:] J.C. Bailar, H.J. Emeléus, Ronald Nyholm (red.), The Chemistry of Manganese, Technetium and Rhenium, Elsevier, 1973, s. 873, DOI10.1016/b978-0-08-018870-6.50005-6, ISBN 978-0-08-018870-6 [dostęp 2019-05-07] (ang.).