Chlorek żelaza(III)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chlorek żelaza(III)
Kryształy FeCl3•6H2O
Kryształy FeCl3•6H2O
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny FeCl3
Masa molowa 162,20 g/mol
Wygląd bezwodny: zielone, higroskopijne kryształy[1] o ostrym zapachu[2]
heksahydrat: żółtopomarańczowe kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7705-08-0 (bezwodny)
60684-13-1 (monohydrat)
58694-77-2 (seskwihydrat)
54862-84-9 (dihydrat)
58694-75-0 (trihydrat)
10025-77-1 (heksahydrat)
58694-79-4 (nonahydrat)
58694-80-7 (dodekahydrat)
PubChem 24380
Podobne związki
Inne aniony fluorek żelaza(III)
bromek żelaza(III)
Inne kationy chlorek żelaza(II)
chlorek glinu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Granulki sześciowodnego FeCl3
Roztwór wodny chlorku żelaza(III)

Chlorek żelaza(III) (chlorek żelazowy), FeCl3nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i żelaza na III stopniu utlenienia.

Właściwości chemiczne i fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Chlorek żelaza(III) ma stosunkowo niską temperaturę topnienia (307,6 °C) i wrze w temperaturze około 316 °C[1]. Para składa się z dimeru Fe2Cl6, który dysocjuje w monomeryczny FeCl3 w wyższej temperaturze[potrzebny przypis].

Jest silnie higroskopijnym krystalicznym ciałem stałym[1]. Bezwodny ma barwę zieloną (w świetle odbitym), w świetle przechodzącym – barwę czerwoną)[potrzebny przypis]. Heksahydrat jest żółtopomarańczowy[1].

W roztworach wodnych ulega hydrolizie, w wyniku czego jego roztwory mają barwę czerwonobrązową i odczyn kwasowy[3]:

FeCl
3
+ 7H
2
O ⇄ [Fe(H
2
O)
5
OH]2+
+ 3Cl
+ H
3
O+
⇄ [Fe(H
2
O)
4
(OH)
2
]+
+ 3Cl
+ 2H
3
O+

W praktyce hydrolizę powstrzymuje się przez dodanie do roztworu kwasu solnego (5% wagowo)[potrzebny przypis].

Jest kwasem Lewisa i w takiej roli jest wykorzystywany jako katalizator kwasowy[4].

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Metody otrzymywania:

2FeCl2 + Cl2 → 2FeCl3
  • synteza z pierwiastków (ogrzewanie żelaza z chlorem)[3]:
2Fe + 3Cl2 → 2FeCl3
4FeCl2 + SO2 + 4HCl → 4FeCl3 + S + 2H2O

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przykładowe zastosowania[potrzebny przypis]:

Szkodliwość[edytuj | edytuj kod]

Jest szkodliwy i żrący. Powoduje podrażnienie skóry i poważne uszkodzenia oczu. Pracując z nim należy stosować osłonę oczu lub twarzy. W razie kontaktu ze skórą zmyć dużą ilością wody. W przypadku dostania się do oczu płukać wodą przez kilka minut, wezwać pomoc medyczną. W przypadku połknięcia skontaktować się z lekarzem w przypadku złego samopoczucia[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-69, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
  2. a b c Chlorek żelaza(III) (nr 451649) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2020-12-09]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  3. a b c Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 5, Warszawa: PWN, 2002, s. 932, ISBN 83-01-13654-5.
  4. Giovanni Sartori i inni, Protection (and Deprotection) of Functional Groups in Organic Synthesis by Heterogeneous Catalysis, „Chemical Reviews”, 104 (1), 2004, s. 199–250, DOI10.1021/cr0200769 (ang.).c?
  5. Marianna Zając, Anna Jelińska, Ocena jakości substancji i produktów leczniczych, 2010.