Chlorek rtęci(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chlorek rtęci(II)
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki

Lühuagong(II).JPG
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HgCl2
Masa molowa 271,50 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, krystaliczny proszek, albo bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy, albo ciężka krystaliczna masa[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7487-94-7
PubChem 24085[2]
Podobne związki
Inne aniony fluorek rtęci(II)
bromek rtęci(II)
jodek rtęci(II)
Inne kationy chlorek cynku
chlorek kadmu
chlorek rtęci(I) (kalomel)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC D08 AK03

Chlorek rtęci(II) (nazwa zwyczajowa: sublimat), HgCl2nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i rtęci na II stopniu utlenienia. Dobrze rozpuszczalny w wodzie, silnie trujący. Związek ten stosowany jest jako katalizator w syntezie organicznej, a także jako środek dezynfekujący w stężeniu 0,1%[3].

Objawy zatrucia[edytuj]

Objawy zatrucia drogą wziewną i po spożyciu są bardzo podobne i należą do nich:

W przypadku przeżycia występują objawy uszkodzenia układu nerwowego.

Otrzymywanie[edytuj]

Chlorek rtęci(II) można otrzymać kilkoma sposobami – na przykład działając kwasem solnym na tlenek rtęci(II) lub w reakcji siarczanu rtęci(II) z mieszaniną chlorku sodu i kwasu solnego[7]:

HgO + 2 HCl → HgCl2 + H2O
HgSO4 + 2 NaCl → HgCl2 + Na2SO4

W pierwszej metodzie tlenek rtęci ogrzewa się z kwasem solnym do rozpuszczenia, po czym sączy się i schładza do krystalizacji. Wydzielone kryształy odsącza się i przemywa niewielką ilością zimnej wody. Z połączonych przesączów po zagęszczeniu można uzyskać kolejną porcję produktu.

Można go także otrzymać przez bezpośrednie działanie chloru na rtęć[8] lub dodając kwasu solnego do gorącego, stężonego roztworu azotanu rtęci(I):

Hg2(NO3)2 + 4HCl → 2HgCl2 + 2H2O + 2NO2

Przypisy

  1. a b c Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  2. Chlorek rtęci(II) (CID: 24085) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b Komisja Farmakopei Polskiej: Farmakopea Polska IV. Warszawa: Urząd Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1965, s. 1393.
  4. a b c d e f Chlorek rtęci(II) (ang.). [martwy link] The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-30].
  5. a b c d Chlorek rtęci(II) (nr 449202) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  6. a b Chlorek rtęci(II) (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-07].
  7. Janusz Supniewski, Preparatyka nieorganiczna, PWN, 1958, str. 288-290.
  8. Julian Gałecki, Preparatyka nieorganiczna, WNT, 1964, str. 640.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.