Chlorek magnezu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chlorek magnezu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

MgCl2

Masa molowa

95,21 g/mol

Wygląd

białe błyszczące kryształy[1] lub białe lub szare granulki albo płatki[2]

Identyfikacja
Numer CAS

7786-30-3

PubChem

5360315

Podobne związki
Inne aniony

fluorek magnezu
bromek magnezu
jodek magnezu

Inne kationy

chlorek wapnia
chlorek berylu

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

A12 CC01
B05 XA11

Chlorek magnezu (łac. Magnesii chloridum) – związek nieorganiczny, sól o wzorze MgCl2.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • silnie higroskopijny
  • dobrze rozpuszcza się w wodzie
  • z roztworów wodnych wydziela się w postaci heksahydratu MgCl
    2
    ·6H
    2
    O
    o gęstości 1,57 g/cm3, który rozkłada się powyżej 117 °C

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Sól uwodnioną otrzymuje się na skalę przemysłową z wody morskiej, z solanek bogatych w magnez lub z karnalitu (MgCl
2
·KCl·6H
2
O
). Wodę morską traktuje się zasadami w celu wytrącenia wodorotlenku magnezu, Mg(OH)
2
, który przeprowadzany jest w MgCl
2
za pomocą kwasu solnego. W pozostałych przypadkach roztwory zatęża się, a MgCl
2
·6H
2
O
uzyskuje się przez krystalizację frakcyjną. MgCl
2
·6H
2
O
otrzymać można też działając kwasem solnym na węglan, tlenek lub wodorotlenek magnezu i krystalizację produktu[1]. W krajach azjatyckich przez krystalizację frakcyjną z wody morskiej uzyskuje się przyprawę nazywaną w zależności od miejsca pochodzenia nigari lub lushui, zawierającą ok. 95% chlorku magnezu.

Sól bezwodną otrzymać można[1]:

  • przez ogrzewanie MgCl
    2
    ·6H
    2
    O
    w atmosferze chlorowodoru (ogrzewanie bez HCl prowadzi do powstania Mg(OH)Cl)
  • przez ogrzewanie MgCl
    2
    ·NH
    4
    Cl·6H
    2
    O
MgCl
2
·NH
4
Cl·6H
2
O → MgCl
2
·NH
4
Cl + 6H
2
O↑
MgCl
2
·NH
4
Cl → MgCl
2
+ NH
4
Cl↑

Zastosowanie medyczne[edytuj | edytuj kod]

Chlorek magnezu jest jedną z łatwo przyswajalnych form tego pierwiastka. Może mieć zastosowanie w leczeniu depresji – u ludzi z cukrzycą i obniżonym poziomem magnezu w surowicy osiąga skuteczność porównywalną z imipraminą (lekiem z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych)[4]. Doustne przyjmowanie magnezu w postaci chlorku jest utrudnione z powodu charakterystycznego smaku oraz higroskopijności substancji. Duże dawki chlorku magnezu mogą mieć pewien efekt przeczyszczający, znacznie jednak mniejszy niż siarczan magnezu. Możliwe jest zatrucie przy doustnej podaży rozpuszczalnych soli magnezu w przypadku znacznie obniżonej funkcji nerek.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 521–523, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
  2. a b c Magnesium chloride anhydrous, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 5360315 [dostęp 2021-12-29] (ang.).
  3. a b Magnesium chloride (nr 449172) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  4. Lazaro Barragán-Rodríguez, Martha Rodríguez-Morán, Fernando Guerrero-Romero, Efficacy and safety of oral magnesium supplementation in the treatment of depression in the elderly with type 2 diabetes: a randomized, equivalent trial, „Magnesium Research”, 21 (4), 2008, s. 218–223, DOI10.1684/mrh.2008.0149, PMID19271419 [dostęp 2021-12-29] (ang.).

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.