David Silva

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne znaczenia.
David Silva
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko David Josué Jiménez Silva
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1986
Arguineguín
Wzrost 170 cm[1]
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Manchester City
Numer w klubie 21
Kariera juniorska
Lata Klub
2000–2003 Valencia CF
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2004 Valencia CF B 14 (1)
2004–2010 Valencia CF 119 (21)
2004–2005 SD Eibar (wyp.) 35 (5)
2005–2006 Celta Vigo (wyp.) 34 (4)
2010– Manchester City 290 (55)
W sumie: 492 (86)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001–2002  Hiszpania U-16 6 (2)
2002–2003  Hiszpania U-17 20 (5)
2004–2005  Hiszpania U-19 14 (5)
2005  Hiszpania U-20 5 (4)
2004–2006  Hiszpania U-21 9 (7)
2006–2018  Hiszpania 125 (35)
W sumie: 179 (58)
  1. Aktualne na: 10 października 2019.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Złoto Południowa Afryka 2010
Mistrzostwa Europy
Złoto Austria/Szwajcaria 2008
Złoto Polska/Ukraina 2012
Puchar Konfederacji
Brąz Południowa Afryka 2009
Srebro Brazylia 2013
Mistrzostwa świata U-17
Srebro Finlandia 2003
Mistrzostwa Europy U-17
Srebro Portugalia 2003
Mistrzostwa Europy U-19
Złoto Szwajcaria 2004

David Josué Jiménez Silva (ur. 8 stycznia 1986 w Arguineguín, Gran Canaria) − hiszpański piłkarz pochodzenia japońskiego, występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Manchester City.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W młodym wieku trafił do piłkarskiej szkółki Valencii, a w 2003 został przesunięty do zespołu rezerw, w barwach którego rozegrał 14 meczów i zdobył 1 gola w Segunda División B. Sezon 2004/2005 Silva spędził na wypożyczeniu w drugoligowym SD Eibar. Zdobył tam 5 goli w lidze i był podstawowym członkiem jedenastki tego zespołu, z którym był bliski awansu do Primera División (Eibar ostatecznie zajęło 4. miejsce). Silva po sezonie wrócił do Walencji, ale tuż przed rozpoczęciem następnych rozgrywek ponownie został wypożyczony, tym razem do Celty Vigo. W drużynie Celty zadebiutował w Primera División, 28 sierpnia w wygranym 2:0 meczu z Malagą CF. W Celcie szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie i rozegrał w klubie z Vigo 34 mecze ligowe i zdobył 3 gole (swojego pierwszego zdobył 23 października w wygranym 1:0 meczu z RCD Espanyolem). Z Celtą zajął 6. miejsce w lidze.

Po grze w Celcie Silva wrócił do Valencii. Otrzymał ofertę z Tottenhamu Hotspur, jednak klub postanowił przedłużyć kontrakt z Hiszpanem i ostatecznie został on włączony do kadry pierwszego zespołu, w którym zastąpił Pablo Aimara, który odszedł do Realu Saragossa. Numer 21 otrzymał właśnie po nim. W barwach Valencii zadebiutował w 1. kolejce, w wygranym 2:1 meczu z Real Betis.

30 czerwca 2010 Manchester City ogłosił, że po zakończeniu Mistrzostw Świata 2010 Silva podpisze kontrakt z klubem[2]. 15 lipca 2010 został oficjalnie zaprezentowany jako gracz Manchesteru City[3].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2003/04 Valencia CF B Hiszpania  Segunda División B 14 1
2004/05 SD Eibar Segunda División 35 4
2005/06 Celta Vigo Primera División 34 4
2006/07 Valencia CF 36 4
2007/08 34 5
2008/09 19 4
2009/10 30 8
2010/11 Manchester City Anglia  Premier League 35 4
2011/12 36 6
2012/13 32 4
2013/14 27 7
2014/15 32 12
2015/16 24 2
2016/17 34 4
2017/18 29 9
2018/19 33 6
2019/20 8 1
Łącznie w Primera División 153 25
Łącznie w Premier League 230 55

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Karierę reprezentacyjną Silva rozpoczął od występów w młodzieżowej reprezentacji Hiszpanii. Z reprezentacją U-21 wystąpił na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w 2005 roku w Holandii. Zagrał tam we wszystkich meczach i zdobył 4 gole, ale Hiszpanie odpadli w ćwierćfinale po porażce 1:3 z późniejszymi mistrzami świata, Argentyną.

W pierwszej reprezentacji Hiszpanii Silva zadebiutował 15 listopada 2006 roku za selekcjonerskiej kadencji Luisa Aragonésa, w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z reprezentacją Rumunii.

Wraz z kadrą Silva wystąpił na Euro 2008. W półfinałowym spotkaniu z Rosją zdobył bramkę. Przypieczętował tym samym zwycięstwo Hiszpanów. Podczas finałowego meczu z reprezentacją Niemiec spędził na boisku 66. minut – Luis Aragonés zastąpił go Santim Cazorlą po incydencie, w którym uczestniczył Hiszpan oraz Lukas Podolski. Jego reprezentacja ostatecznie wygrała to spotkanie 1:0 po trafieniu Fernando Torresa.

Na Mistrzostwach Europy w 2012 wraz z reprezentacją Hiszpanii zajął pierwsze miejsce. Zdobył dwie bramki (w meczu grupowym z Irlandią oraz pierwszą bramkę finału z Włochami) i miał trzy asysty (w meczu grupowym z Włochami przy bramce Fàbregasa oraz przy obydwu bramkach Torresa w meczu z Irlandią), co pozwoliło mu zająć pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej mistrzostw[4]. Został wybrany do Drużyny turnieju według UEFA.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Valencia
Manchester City

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Hiszpania

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Zawodnik miesiąca w Premier League : Wrzesień 2011
  • Jedenastka sezonu Premier League 2011-12
  • Mistrzostwa Świata U-17: Brązowa piłka 2003
  • Nagroda Pedro Zablla: 2005
  • Najlepszy zawodnik miesiąca w Manchesterze City (4): Październik, Listopad & Grudzień 2010; Wrzesień 2011
  • Gracz roku w Manchesterze City 2011-12, drugi najlepszy zawodnik 2010-11
  • Najlepsza jedenastka Euro 2012

Dekoracje[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty medal Canary 2010

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]