Pepe Reina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José Reina
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko José Manuel Reina Páez
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1982
Madryt, Hiszpania
Wzrost 188 cm
Pozycja bramkarz
Informacje klubowe
Klub A.C. Milan
Numer w klubie 25
Kariera juniorska
Lata Klub
1995–1999 FC Barcelona
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1999–2000 FC Barcelona B 41 (0)
2000–2002 FC Barcelona 30 (0)
2002–2005 Villarreal CF 109 (0)
2005–2014 Liverpool 285 (0)
2013–2014 SSC Napoli (wyp.) 30 (0)
2014–2015 Bayern Monachium 3 (0)
2015–2018 SSC Napoli 111 (0)
2018– A.C. Milan 0 (0)
W sumie: 609 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1998–1999  Hiszpania U-16 9 (0)
1999  Hiszpania U-17 2 (0)
2000  Hiszpania U-18 1 (0)
2002–2003  Hiszpania U-21 20 (0)
2005–  Hiszpania 36 (0)
2000  Katalonia 3 (0)
W sumie: 71 (0)
  1. Aktualne na: 23 maja 2018.
  2. Aktualne na: 23 maja 2018.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsce Południowa Afryka 2010 piłka nożna
Mistrzostwa Europy
I miejsce Austria/Szwajcaria 2008 piłka nożna
I miejsce Polska/Ukraina 2012 piłka nożna
Puchar Konfederacji
Srebro Brazylia 2013
Brąz Południowa Afryka 2009

Pepe Reina, właśc. José Manuel Reina Páez (wym. [xoˈse maˈnwel ˈreina ˈpa.eθ]; ur. 31 sierpnia 1982 w Madrycie) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Wychowanek Barcelony. Obecnie zawodnik Milanu.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Mimo że urodził się w stolicy Hiszpanii, to swoje pierwsze kroki w piłce nożnej stawiał w katalońskim klubie FC Barcelona. Od 2002 do 2005 roku był bramkarzem ekipy La Liga – Villarreal C.F.

Liverpool FC[edytuj | edytuj kod]

Kiedy przechodził do Liverpoolu w lipcu 2005 r., Rafa Benítez określił go jako „najlepszego bramkarza w Hiszpanii”. Reina w Liverpoolu zadebiutował w kwalifikacjach Ligi Mistrzów 13 lipca 2005 przeciwko Total Network Solutions FC. Reina od razu został numerem jeden na Anfield, odsyłając Jerzego Dudka na ławkę.

Pierwszy sezon Reiny zakończył się na finale Pucharu Anglii z West Ham United. Pomimo, że popełnił kilka błędów w regulaminowym czasie gry, raz jeszcze udowodnił swoją umiejętność bronienia karnych i został dzięki temu bohaterem. Reina zablokował trzy z czterech strzałów West Hamu w karnych, a Liverpool zdobył siódmy raz w historii FA Cup.

W następnym sezonie Reina pobił kolejny rekord w klubie. W meczu przeciwko Blackburn w kwietniu 2007 utrzymał po raz 28 czyste konto w pierwszych 50 meczach ligowych. To o trzy więcej niż legenda The Kop Ray Clemence.

Reina nie spoczął na laurach, ponieważ Liverpool czekał na półfinał Ligi Mistrzów z Chelsea. Benítez mógł dziękować, że miał swojego bramkarza między słupkami, kiedy the Reds wrócili ze Stamford Bridge ze stratą tylko jednej bramki. Pojedynek zakończył się ostatecznie na rzutach karnych, w których zwyciężył Liverpool. Jak się później okazało, podczas gdy Reina bronił jedenastki Arjena Robbena i Geremiego, złodzieje plądrowali jego mieszkanie.

Trzy tygodnie później w Atenach, Reina został trzecim piłkarzem w historii, który poszedł w ślady swojego ojca i zagrał w finale Pucharu Europy. Niestety, tak jak były bramkarz Atlético Madryt Miguel Reina Santos, był po stronie przegranych.

W czerwcu 2007 Reina podpisał nowy pięcioletni kontrakt z Liverpoolem.

Kolejny sezon zakończył się dla the Reds bez trofeum, chociaż Reina trzeci rok z rzędu otrzymał nagrodę Złotej Rękawicy za najwięcej meczów bez straty bramki w Premier League. W meczu przeciwko Arsenalowi Londyn popełnił niefortunny błąd, kiedy to w 90 minucie spotkania po strzale Marouane’a Chamakha w słupek sparował piłkę do własnej bramki, mecz skończył się wynikiem 1:1.

W sezonie 2011/2012 Reina zdobył z drużyną klubową Puchar Ligi Angielskiej[1].

Napoli[edytuj | edytuj kod]

Wobec przyjścia do Liverpoolu latem 2013 roku Simona Mignoleta, pod koniec lipca potwierdzono wypożyczenie hiszpańskiego bramkarza do SSC Napoli, którego szkoleniowcem był wówczas Rafael Benítez[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy do drużyny narodowej José Reina został powołany 18 sierpnia 2005 roku na mecz z Urugwajem, który Hiszpania wygrała 2:0.

Selekcjoner reprezentacji Hiszpanii Luis Aragonés zabrał bramkarza Liverpoolu na Mistrzostwa Świata 2006 w Niemczech, chociaż Reina nie zagrał ani minuty z powodu konkurencji Ikera Casillasa i Santiago Canizaresa.

Do tej pory w reprezentacji Hiszpanii wystąpił 17 razy. Został powołany na Euro 2008, gdzie zagrał w spotkaniu przeciwko Grecji, wygranym przez jego reprezentację 2-1. Zdobył z reprezentacją Mistrzostwo Europy 2008, Mistrzostwo Europy 2012 i Mistrzostwo Świata 2010.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 11 maja 2014 r.
Liga Puchar Puchar ligi R. kont. Łącznie
Sezon Klub Liga M CK M CK M CK M CK M CK
1999/00 FC Barcelona B Segunda División B 30 6 30 6
2000/01 11 5 11 5
FC Barcelona Primera División 19 5 7 4 7 3 33 12
2001/02 11 4 1 0 4 2 16 6
2002/03 Villarreal CF 33 9 0 0 4 0 37 9
2002/03 38 11 0 0 12 6 50 17
2002/03 38 14 0 0 11 6 49 20
2005/06 Liverpool Premier League 33 20 5 2 0 0 13 7 53[a] 30[b]
2006/07 35 19 0 0 1 0 14 7 51[c] 26
2007/08 38 18 0 0 0 0 14 6 52 24
2008/09 38 20 2 0 0 0 11 5 51 25
2009/10 38 17 1 0 0 0 13 4 52 21
2010/11 38 14 1 0 0 0 11 5 50 19
2011/12 34 12 5 0 7 2 46 14
2012/13 31 14 0 0 0 0 8 3 38 17
2013/14 SSC Napoli (wyp.) Serie A 30 10 4 2 9 1 43 13
Łącznie w karierze 493 197 26 8 8 2 131 55 661 263

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Villarreal

Liverpool

Bayern Monachium

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Złote Rękawice Premier League: 2005/06 (20 czystych kont), 2006/07 (19), 2007/08 (18), 2009/10 (17)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W tym dwa mecze w ramach Klubowego Pucharu Świata.
  2. W tym jedne „czyste konto” w ramach Klubowego Pucharu Świata.
  3. W tym mecz o Tarczę Wspólnoty.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chris Bevan: Cardiff 2-2 Liverpool (Liverpool win 3-2 on penalties) (ang.). BBC Sport, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-26].
  2. Reds confirm Pepe Reina loan move (ang.). Liverpool F.C., 2013-07-29. [dostęp 2013-07-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]