Dywizja Karola Łużeckiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dywizja Karola Łużeckiego
Historia
Państwo  I Rzeczpospolita
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska lądowe

Dywizja Karola Łużeckiego – jednostka organizacyjna wojsk koronnych II połowy XVII wieku, okresu wojny polsko-tureckiej (1672-1676). Zgrupowanie wzięło udział w zaciętej bitwie pod Ładyżynem.

Skład w 1672[edytuj | edytuj kod]

  • jazda narodowa (pancerna i lekka, bez husarii)
    • chorągiew pancerna JKM pod por. Janem Pruszkowskim
    • chorągiew pancerna Feliksa Potockiego, wojewody sieradzkiego
    • chorągiew pancerna Samuela Prażmowskiego, wojewody płockiego
    • chorągiew pancerna Stanisława Koniecpolskiego, starosty dolińskiego pod por. Kuźmińskim
    • chorągiew pancerna hetmana Jana Sobieskiego
    • chorągiew pancerna Aleksandra Michała Lubomirskiego pod por. Mikołajem Ślubowskim
    • chorągiew pancerna kawalera maltańskiego Hieronima Augustyna Lubomirskiego pod por. Stanisławem Stokowskim
    • chorągiew pancerna Mikołaja Franciszka Daniłowicza, starosty czerwonogrodzkiego pod por. Remigianem Sołtykiem
    • chorągiew pancerna Krzysztofa Chodorowskiego, starosty winnickiego pod por. Weremowskiem
  • dragonia - 4 regimenty, razem 1100 porcji
    • Stanisława Koniecpolskiego, starosty dolińskiego pod Janem Linkhauzem - regiment zniszczony w trakcie bitwy
    • Stefana Stanisława Czarnieckiego, pisarza polnego koronnego pod obersztlejtn. Hermanem Szwarcem - regiment zniszczony w trakcie bitwy
    • Ludwika de Maligny markiza d'Arquien pod obersztlejtn. Albachem
    • gen. Marcina Kątskiego
  • pół regimentu piechoty cudzoziemskiej gen. Michała Żebrowskiego - 125 porcji
  • oddział wydzielony z garnizonu Ładyżyna – 120 żołnierzy (piechota i dragonia) z regimentów Ernesta Denhoffa i Jana Henryka Alten-Bockum – oddział zniszczony w trakcie bitwy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]