Dywizja Jana Henryka Dąbrowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dywizja Dąbrowskiego
Historia
Państwo  I Rzeczpospolita
Sformowanie 1794
Dowódcy
Pierwszy Jan Henryk Dąbrowski
Działania zbrojne
Insurekcja kościuszkowska
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska lądowe

Dywizja Jana Henryka Dąbrowskiego – jedna z formacji zbrojnych okresu powstania kościuszkowskiego.

Formowanie i walki dywizji[edytuj | edytuj kod]

Dywizja sformowana została 6 - 8 września 1794 z przeznaczeniem do walk na terenie Wielkopolski. Wzmocniona została brygadą Antoniego Madalińskiego.

13 - 17 września sforsowała dolną Bzurę i przeszła pod Gniezno łącząc się z powstańcami wielkopolskimi, stoczyła bitwę pod Łabiszynem z pułkownikiem pruskim Szekulim[1]>, zdobyła Bydgoszcz i uderzyła na Toruń. Następnie przez Kujawy, 23 października powróciła na prawy brzeg Bzury. Do połowy listopada zachowała zdolność bojową. Ostatecznie rozeszła się 17 listopada pod Radoszycami.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Skład dywizji 16 września 1794[edytuj | edytuj kod]

Razem: 3100 żołnierzy; 8 dział 6 funtowych, 8 dział 3 funtowych

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]