Dywizja Główna Litewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dywizja Główna Litewska
Historia
Państwo  I Rzeczpospolita
Sformowanie 1794
Działania zbrojne
Insurekcja kościuszkowska
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska lądowe

Dywizja Główna Litewska – jedna z formacji zbrojnych okresu powstania kościuszkowskiego.

Formowanie i struktura dywizji[edytuj | edytuj kod]

Dywizja sformowana została w kwietniu 1794 na bazie 1 Dywizji. Działała w rejonie Wilna. Organizowała wyprawy na Soły i Polany. Manewrem na skrzydło Rosjan w lipcu 1794 obroniła Wilno. W sierpniu, po przegranej opuściła miasto i kilkoma komedami wycofała się na linię Niemna, a później ześrodkowała w rejonie Grodna.

Później jej wojska przeszły do Warszawy i stanowiły trzon garnizonu Praga. Tam 4 listopada dywizja została zniszczona.

Dywizja nie miała standardowej organizacji. W każdym okresie składała się jednak z trzech rodzajów wojsk: piechoty i strzelców, kawalerii oraz artylerii. Podział wewnętrzny ograniczał się jedynie do tzw. komed. Występował natomiast podział ugrupowana dywizji:

  • marszowy: awangarda, korpus (siły główne) i ariergarda;
  • bojowy: pierwsza i druga linia piechoty, prawe i lewe skrzydło (przeważnie jazda), i korpus rezerwowy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce.. Poznań: "Kurpisz", 2003. ISBN 83-88841-52-1.
  • Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2.
  • Jan Wimmer: "Historia piechoty polskiej do roku 1864"; Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1978
  • Bolesław Twardowski: Wojsko Polskie Kościuszki w roku 1794. Poznań: Księgarnia Katolicka, 1894.