Przejdź do zawartości

Dywizja Stefana Czarnieckiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dywizja Stefana Czarnieckiego
Ilustracja
Dowódca dywizji Stefan Czarniecki
Historia
Państwo

 I Rzeczpospolita

Dowódcy
Pierwszy

Stefan Czarniecki

Działania zbrojne
II wojna północna (1655–1660)
Wojna polsko-rosyjska (1654–1667)
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

Wojska lądowe

Rodzaj wojsk

Piechota, kawaleria

Podległość

Armia koronna

Stefan Czarniecki pod Koldyngą[1]

Dywizja Stefana Czarnieckiego – jednostka organizacyjna wojsk koronnych okresu połowy XVII wieku, doby II wojny północnej (1655–1660) i wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667).

Stanowiła główną siłę wyprawy w Sandomierskie na początku 1656. Zaskoczona przez wojska króla Szwecji Karola X Gustawa, straciła około 150 żołnierzy. Bez większych problemów dotarła pod Lwów w liczbie około 6 tysięcy ludzi.

Skład

[edytuj | edytuj kod]
Na początku 1656
Latem 1660

Husaria[2]:

Pancerni (kozacy)[3]:

Lekka jazda[4]:

  • Chorągiew wołoska Michała Kozubka
  • Chorągiew tatarska Michała Antonowicza
  • Chorągiew tatarska Stefana Morzkowskiego

Rajtaria[4]:

  • skwadron z regimentu gwardii konnej JKM
  • kompania Stefana Czarnieckiego starosty kaniewskiego

Jednostki dragonii[5]:

  • regiment Stefana Czarnieckiego
  • dwie kompanie dragońskie z regimentu gwardii konnej JKM
  • dwie kompanie Krzysztofa Żegockiego
  • chorągiew Franciszka Kobyłeckiego (semenów)

Działania zbrojne

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Marcin Gawęda: Połonka–Basia 1660. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2005. ISBN 83-11-10211-2.
  • Leszek Podhorodecki, Rapier i koncerz, Warszawa: Książka i Wiedza, 1985, ISBN 83-05-11452-X, OCLC 176976102.