Dywizja Stefana Czarnieckiego
Wygląd
Dowódca dywizji Stefan Czarniecki | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Dowódcy | |
| Pierwszy | |
| Działania zbrojne | |
| II wojna północna (1655–1660) Wojna polsko-rosyjska (1654–1667) | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |

Dywizja Stefana Czarnieckiego – jednostka organizacyjna wojsk koronnych okresu połowy XVII wieku, doby II wojny północnej (1655–1660) i wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667).
Stanowiła główną siłę wyprawy w Sandomierskie na początku 1656. Zaskoczona przez wojska króla Szwecji Karola X Gustawa, straciła około 150 żołnierzy. Bez większych problemów dotarła pod Lwów w liczbie około 6 tysięcy ludzi.
Skład
[edytuj | edytuj kod]- Na początku 1656
- pułk Jego Królewskiej Mości
- pułk hetmański pod dowództwem Sebastiana Machowskiego
- potem też: pułk Stanisława Witowskiego
- Latem 1660
Pancerni (kozacy)[3]:
- Chorągiew pancerna koronna królewska
- Chorągiew pancerna koronna Klemensa Branickiego
- Chorągiew pancerna koronna Stefana Czarnieckiego
- Chorągiew pancerna koronna Wacława Leszczyńskiego
- Chorągiew pancerna koronna Franciszka Myszkowskiego
- Chorągiew pancerna koronna Piotra Opalińskiego
- Chorągiew pancerna koronna Adama Czarnkowskiego
- Chorągiew pancerna koronna Jakuba Rokitnickiego
- Chorągiew pancerna koronna Adama Działyńskiego
- Chorągiew pancerna koronna Jana Gnińskiego
- Chorągiew pancerna koronna Karola Łużeckiego
- Chorągiew pancerna koronna Aleksandra Niezabitowskiego
- Chorągiew pancerna koronna Jerzego Wielhorskiego
- Chorągiew pancerna koronna Jana Tuczyńskiego
- Chorągiew pancerna koronna Krzysztofa Grzymułtowskiego
- Chorągiew pancerna koronna Jana Opalińskiego
- Chorągiew pancerna koronna Konstantego Wiśniowieckiego
- Chorągiew pancerna koronna Stanisława Domaszewskiego
- Chorągiew pancerna koronna Krzysztofa Żegockiego
Lekka jazda[4]:
- Chorągiew wołoska Michała Kozubka
- Chorągiew tatarska Michała Antonowicza
- Chorągiew tatarska Stefana Morzkowskiego
Rajtaria[4]:
- skwadron z regimentu gwardii konnej JKM
- kompania Stefana Czarnieckiego starosty kaniewskiego
Jednostki dragonii[5]:
- regiment Stefana Czarnieckiego
- dwie kompanie dragońskie z regimentu gwardii konnej JKM
- dwie kompanie Krzysztofa Żegockiego
- chorągiew Franciszka Kobyłeckiego (semenów)
Działania zbrojne
[edytuj | edytuj kod]- 1655/1656: wyprawa w Sandomierskie
- początek 1656: wyprawa do Lwowa
- 15 marca 1656: bitwa pod Jarosławiem
- 25 sierpnia 1656: bitwa pod Łowiczem
- lipiec-grudzień 1658: oblężenie Torunia
- 23–25 grudnia 1658: oblężenie Koldyngi
- sierpień-październik 1660: oblężenie Mohylewa
- 8 października 1660: bitwa nad Basią
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Gazeta.pl: Odkrycie Włodzimierza Kalickiego: Sławny obraz Józefa Brandta „Czarniecki pod Koldyngą” przedstawia inną bitwę.
- ↑ Gawęda 2005 ↓, s. 320.
- ↑ Gawęda 2005 ↓, s. 321–323.
- 1 2 Gawęda 2005 ↓, s. 323.
- ↑ Gawęda 2005 ↓, s. 324.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marcin Gawęda: Połonka–Basia 1660. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2005. ISBN 83-11-10211-2.
- Leszek Podhorodecki, Rapier i koncerz, Warszawa: Książka i Wiedza, 1985, ISBN 83-05-11452-X, OCLC 176976102.