Łukasz Balcer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Balcer
Poseł Łukasz Balcer VIII kadencja.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1935
Sieraków
Minister sprawiedliwości
Okres od 14 października 1988
do 12 września 1989
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Poprzednik Lech Domeracki
Następca Aleksander Bentkowski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej

Łukasz Wojciech Balcer (ur. 21 lipca 1935 w Sierakowie) – polski prawnik i polityk, działacz rad narodowych, poseł na Sejm PRL VIII kadencji, minister sprawiedliwości (1988–1989).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniego i Walentyny. Po ukończeniu studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 1957 był aplikantem w Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku (1957–1959), następnie zaś asesorem Sądu Powiatowego w Lęborku i adwokatem w Zespole Adwokackim w Pucku. Z początkiem sierpnia 1962 został członkiem Stronnictwa Demokratycznego, z ramienia którego sprawował funkcje w radach narodowych. Był kolejno wiceprzewodniczącym prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdyni (1965–1969) oraz wiceprzewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku (1969–1973). W łonie SD piastował funkcję wiceprzewodniczącego Miejskiego Komitetu w Gdyni, następnie zaś przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu w Gdańsku (1969–1974). W tym czasie pełnił funkcję Przewodniczącego Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Został prezesem Ośrodka Zamiejscowego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (1981–1982). Pełnił również obowiązki wicewojewody gdańskiego (od września 1982 do marca 1986).

W latach 1980–1985 sprawował mandat posła na Sejm VIII kadencji. Od 1983 podsekretarz stanu w Urzędzie Ochrony Środowiska i Gospodarki Morskiej, zaś w latach 1986–1988 podsekretarz stanu w resorcie ochrony środowiska i zasobów naturalnych. Od 14 października 1988 do 12 września 1989 był ministrem sprawiedliwości w rządzie Mieczysława Rakowskiego. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu, był współprzewodniczącym podzespołu do spraw reformy prawa i sądów.

Działał w Zrzeszeniu Prawników Polskich oraz Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[1].

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem 30-lecia Polski Ludowej i odznaczeniem im. Janka Krasickiego. Honorowy prezes klubu Arka Gdynia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011, radaopwim.gov.pl [dostęp 2016-08-17]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (oprac. Barbara Koziej-Żukowa; oprac. biograficzne posłów: Marian Kunkowski, Władysław Witold Spychalski), Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. T. 6. Udział Stronnictwa w pracach Sejmu PRL VIII kadencji. Cz. 1. Od marca 1980 do 31 grudnia 1981 r., Wydawnictwo Epoka, Warszawa 1983, s. 16–17 (nota biograficzna ze zdjęciem)
  • Łukasz Balcer podsekretarzem stanu, „Kurier Polski”, nr 45 z 5 marca 1986, s. 2
  • Informacje w BIP IPN