Stanislas Wawrinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanislas Wawrinka
Stanislas Wawrinka
Państwo  Szwajcaria
Miejsce zamieszkania Saint-Barthélemy
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1985
Lozanna
Wzrost 183 cm
Masa ciała 81 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Magnus Norman
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 3 (27 stycznia 2014)
Australian Open W (2014)
Roland Garros W (2015)
Wimbledon QF (2014, 2015)
US Open SF (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 90 (6 listopada 2006)
Australian Open 3R (2006)
Roland Garros 3R (2006)
Wimbledon 1R (2006, 2007)
US Open 1R (2005)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Pekin 2008 tenis ziemny
(gra podwójna)

Stanislas „Stan” Wawrinka[1] (ur. 28 marca 1985 w Lozannie) − szwajcarski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, mistrz olimpijski w grze podwójnej z Pekinu (2008), triumfator Australian Open 2014 i French Open 2015 w konkurencji gry pojedynczej.

Pochodzenie i życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego dziadkowie ze strony ojca (dziadek był Czechem, a babka Polką), po ucieczce z Czechosłowacji do Niemiec w 1946, zamieszkali w Szwajcarii. Ojciec tenisisty, Wolfram Wawrinka, był rolnikiem i pracownikiem socjalnym w zakładzie dla niepełnosprawnych, gdzie matka Isabelle (z pochodzenia Szwajcarka) była pedagogiem. Oboje przejęli prowadzenie gospodarstwa rodzinnego matki „Ferme du Chateau”, niedaleko Lozanny, związanego z zamkiem w Saint-Barthélemy[2].

12 grudnia 2009 Wawrinka poślubił szwajcarską prezenterkę telewizyjną Ilham Vuilloud[3][4]. W kwietniu 2015 para rozstała się[5][6][7]. Następnie zaczął spotykać się z chorwacką tenisistką Donną Vekić[8].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Treningi tenisowe rozpoczął w wieku 8 lat, a jako 15-latek porzucił szkołę, koncentrując się na karierze sportowej. Występując jeszcze jako junior wygrał w roku 2003 wielkoszlemowy Roland Garros w grze pojedynczej. W pojedynku finałowym pokonał 7:5, 4:6, 6:3 Briana Bakera.

Grając już jako zawodowiec, Wawrinka wygrał dziesięć turniejów rangi ATP World Tour. Pierwszy sukces odniósł w roku 2006 w chorwackim Umagu. Przeciwnikiem finałowym Szwajcara był Novak Đoković, który przy stanie 6:6 w pierwszym secie poddał pojedynek. W kwietniu 2010 roku Wawrinka wygrał kolejny turniej, na ziemnych kortach w Casablance. W finale wynikiem 6:2, 6:3 pokonał Victora Hănescu. Trzeci sukces odniósł w styczniu 2011 roku, podczas turnieju w Ćennaju. W półfinale pokonał Tomáša Berdycha, w finale zaś okazał się lepszy od Belga Xaviera Malisse'a. W maju 2013 roku tenisista szwajcarski zwyciężył na kortach ziemnych w Oeiras, wygrywając w finale z Davidem Ferrerem. Piąty tytuł zdobył w styczniu 2014 roku w Ćennaju, po zwycięskim finale z Édouardem Rogerem-Vasselinem. Kolejny triumf Wawrinka odniósł na kortach Australian Open w 2014 roku. W finale turnieju wielkoszlemowego pokonał Rafaela Nadala wynikiem 6:3, 6:2, 3:6, 6:3. Następne zwycięstwo zanotował podczas turnieju w Monte Carlo, gdzie w finale pokonał swojego rodaka Rogera Federera. W sezonie 2015 obronił tytuł w Ćennaju, pokonując Aljaža Bedene, a w lutym został mistrzem zawodów w Rotterdamie. Drugi wielkoszlemowy triumf odniósł podczas French Open, gdzie w ostatnim meczu zwyciężył Novaka Đokovicia 4:6, 6:4, 6:3, 6:4. Ponadto Szwajcar jest finalistą dziewięciu innych turniejów ATP World Tour, w tym rozgrywek ATP World Tour Masters 1000 z 2008 roku w Rzymie i w 2013 roku w Madrycie.

W grze podwójnej Szwajcar wygrał w roku 2008 wspólnie z Rogerem Federerem rozgrywki olimpijskie w Pekinie, a w finale pokonali Szwedzki debel Simon Aspelin-Thomas Johansson. Drugi tytuł w deblu Wawrinka wywalczył w styczniu 2013 roku w Ćennaju, tworząc parę z Benoîtem Paire. Ponadto Wawrinka jest uczestnikiem czterech deblowych finałów ATP World Tour, w których został pokonany.

W roku 2004 debiutował w reprezentacji Szwajcarii w Pucharze Davisa. Do kwietnia 2014 rozegrał dla zespołu 46 meczów. W singlu zwyciężył w 19 pojedynkach, natomiast 3 spotkania wygrał w deblu.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 3. miejscu w styczniu 2014 roku, z kolei w zestawieniu deblistów w listopadzie 2006 roku zajmował 90. pozycję.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (10–9)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 10 lipca 2005 Gstaad Ceglana Argentyna Gastón Gaudio 4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 30 lipca 2006 Umag Ceglana Serbia i Czarnogóra Novak Đoković 6:6, krecz
Finalista 2. 22 lipca 2007 Stuttgart Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 4:6, 5:7
Finalista 3. 14 października 2007 Wiedeń Twarda (hala) Serbia Novak Đoković 4:6, 0:6
Finalista 4. 5 stycznia 2008 Ad-Dauha Twarda Wielka Brytania Andy Murray 4:6, 6:4, 2:6
Finalista 5. 11 maja 2008 Rzym Ceglana Serbia Novak Đoković 6:4, 3:6, 3:6
Finalista 6. 10 stycznia 2010 Ćennaj Twarda Chorwacja Marin Čilić 6:7(2), 6:7(3)
Zwycięzca 2. 11 kwietnia 2010 Casablanca Ceglana Rumunia Victor Hănescu 6:2, 6:3
Zwycięzca 3. 9 stycznia 2011 Ćennaj Twarda Belgia Xavier Malisse 7:5, 4:6, 6:1
Finalista 7. 24 lutego 2013 Buenos Aires Ceglana Hiszpania David Ferrer 4:6, 6:3, 1:6
Zwycięzca 4. 5 maja 2013 Oeiras Ceglana Hiszpania David Ferrer 6:1, 6:4
Finalista 8. 12 maja 2013 Madryt Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 2:6, 4:6
Finalista 9. 22 czerwca 2013 's-Hertogenbosch Trawiasta Francja Nicolas Mahut 3:6, 4:6
Zwycięzca 5. 5 stycznia 2014 Ćennaj Twarda Francja Édouard Roger-Vasselin 7:5, 6:2
Zwycięzca 6. 26 stycznia 2014 Australian Open Twarda Hiszpania Rafael Nadal 6:3, 6:2, 3:6, 6:3
Zwycięzca 7. 20 kwietnia 2014 Monte Carlo Ceglana Szwajcaria Roger Federer 4:6, 7:6(5), 6:2
Zwycięzca 8. 11 stycznia 2015 Ćennaj Twarda Słowenia Aljaž Bedene 6:3, 6:4
Zwycięzca 9. 15 lutego 2015 Rotterdam Twarda (hala) Czechy Tomáš Berdych 4:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 10. 7 czerwca 2015 French Open Ceglana Serbia Novak Đoković 4:6, 6:4, 6:3, 6:4

Gra podwójna (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 11 lipca 2004 Gstaad Ceglana Szwajcaria Marc Rosset Indie Leander Paes
Czechy David Rikl
4:6, 2:6
Finalista 2. 13 lipca 2008 Gstaad Ceglana Szwajcaria Stéphane Bohli Czechy Jaroslav Levinský
Słowacja Filip Polášek
6:3, 2:6, 9−11
Zwycięzca 1. 16 sierpnia 2008 Pekin Twarda Szwajcaria Roger Federer Szwecja Simon Aspelin
Szwecja Thomas Johansson
6:3, 6:4, 6:7(4), 6:3
Finalista 3. 11 stycznia 2009 Ćennaj Twarda Szwajcaria Jean-Claude Scherrer Stany Zjednoczone Eric Butorac
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
3:6, 4:6
Finalista 4. 20 marca 2011 Indian Wells Twarda Szwajcaria Roger Federer Ukraina Ołeksandr Dołhopołow
Belgia Xavier Malisse
4:6, 7:6(5), 7−10
Zwycięzca 2. 6 stycznia 2013 Ćennaj Twarda Francja Benoît Paire Niemcy Andre Begemann
Niemcy Martin Emmrich
6:2, 6:1

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP World Tour Masters 1000 (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w karierze
Turnieje wielkoszlemowe
Australia Australian Open 2R 3R 2R 3R 3R QF 3R 4R W SF 1 / 10 29–9
Francja French Open 3R 1R 2R 3R 3R 4R 4R 4R QF 1R W 1 / 11 27–10
Wielka Brytania Wimbledon 1R 3R 1R 4R 4R 1R 2R 1R 1R QF QF 0 / 11 17–11
Stany Zjednoczone US Open 3R 3R 4R 4R 1R QF 2R 4R SF QF 0 / 10 26–10
ATP World Tour Finals
Wielka Brytania ATP World Tour Finals SF SF 0 / 2 4–4
Turnieje ATP World Tour Masters 1000
Stany Zjednoczone Indian Wells 2R QF 4R QF 3R 4R 4R 2R 0 / 8 15–8
Stany Zjednoczone Miami 2R 2R 4R 3R 2R 4R 3R 0 / 7 11–7
Monako Monte Carlo 1R 1R SF 3R QF QF W 3R 1 / 8 16–7
Hiszpania Madryt 1R 3R 3R 3R 1R 3R F 2R 3R 0 / 9 14–9
Włochy Rzym 2R 1R 1R F 3R QF 3R 3R 2R 3R SF 0 / 11 20–10
Kanada Montreal/Toronto 1R 2R 3R 3R 2R QF 2R 3R 0 / 8 10–8
Stany Zjednoczone Cincinnati 3R 1R 1R 2R 1R SF 2R QF 0 / 8 10–8
Chińska Republika Ludowa Szanghaj Nie ATP Masters Series 3R 2R 3R 3R QF 2R 0 / 6 9–6
Francja Paryż 2R 2R 3R 2R 1R 3R 1R 3R QF 3R 0 / 10 11–10
Niemcy Hamburg 1R 1R 2R Nie ATP Masters Series 0 / 3 1–3
Ranking na koniec sezonu
54 30 36 13 21 21 17 17 8 4 N/A

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     RR, odpadł w fazie grupowej

     –, nie startował w turnieju głównym

Przypisy

  1. Stanislas Wawrinka to od teraz "Stan the Man” (pol.). eurosport.onet.pl, 2014-05-20. [dostęp 2014-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-20)].
  2. Michael Wehrle: Stanislas Wawrinka: Der scheue Junge vom Bauernhof in Saint-Barthélemy (niem.). Aargauer Zeitung, 2014-01-26. [dostęp 2014-05-02].
  3. Stanislas Wawrinka: Frisch verheiratet! (niem.). schweizer-illustrierte.ch, 2009-12-15. [dostęp 2015-06-12].
  4. Quiet wedding for Stanislas Wawrinka (ang.). swissinfo.ch, 2009-12-15. [dostęp 2015-06-12].
  5. Stan Wawrinka splits from wife Ilham Vuilloud (ang.). thesportreview.com, 2015-04-19. [dostęp 2015-06-12].
  6. Simon Häring: Das sagt Ilham zur Trennung von Wawrinka (niem.). blick.ch, 2015-04-20. [dostęp 2015-06-12].
  7. Wawrinka rozwodzi się z żoną (pol.). onet.pl, 2015-04-21. [dostęp 2015-06-12].
  8. Marcin Motyka: Stan Wawrinka wciąż oczekuje na przeprosiny od Nicka Kyrgiosa (pol.). sportowefakty.pl, 2015-08-20. [dostęp 2015-08-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]