Adranus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adranus
bóg ognia
Ilustracja
Siedziba pod Etną
Teren kultu Sycylia
Szczególne miejsce kultu okolicach miasta Adrano (starożytne Adranus)

Adranus lub Adranos (gr. Αδρανός) – w mitologii rzymskiej bóg czczony na Sycylii przez jej rdzennych mieszkańców Sykulów. Adranus, którego czczono przede wszystkim w okolicach miasta Adrano, starożytnego Adranus, w pobliżu Etny[1], był bogiem ognia. Sam bóg miał zamieszkiwać pod wulkanem, zanim został stamtąd przegnany przez Hefajstosa/Wulkana. Poświęconym mu zwierzęciem był zapewne pies, o czym świadczy wzmianka u Klaudiusza Eliana o tysiącu świętych psów, hodowanych w pobliżu jego świątyni[2]. Za kochankę Adranusa uchodziła nimfa Thalia; według jednej z wersji mitu ta para była rodzicami Palików (w innych wersjach uchodzą oni za synów Zeusa). Niektórzy badacze wskazują na możliwe podobieństwa między Adranusem a perskim bóstwem Adarem i fenickim Adramelechem; jeden i drugi to bogowie kojarzeni z ogniem i słońcem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]