General American

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

General American – norma wymowy w angielszczyźnie amerykańskiej. W szerszym rozumieniu: amerykańska norma angielszczyzny ogólnej[1], obejmująca wymowę, gramatykę i leksykę[2] (Standard American English)[1].

Zakres geograficzny[edytuj | edytuj kod]

Samogłoski amerykańskiego angielskiego[3]

General American jest najczęściej używaną odmianą języka w Stanach Zjednoczonych, poza stanami na południu kraju oraz brzegu atlantyckiego, w szczególności Bostonu, Nowej Anglii i Nowego Jorku[4]. Norma ta odbierana jest przez Amerykanów jako pozbawiona naleciałości dialektalnych, z tego powodu jest powszechnie stosowana w radiu i telewizji[4].

Artykulacja samogłosek[edytuj | edytuj kod]

Oto różnice w artykulacji samogłosek między normą brytyjską, zwaną Received Pronunciation a General American[4]:

Wyraz RP GA
lot ɒ ɑː
trap a æ
goat əʊ o:
nurse ɜː ɜːr

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paul Skandera, Peter Burleigh, A Manual of English Phonetics and Phonology: Twelve Lessons with an Integrated Course in Phonetic Transcription, Gunter Narr Verlag, 2011, s. 6, ISBN 978-3-8233-6665-2 (ang.).
  2. GENERAL AMERICAN ENGLISH | Encyclopedia.com, www.encyclopedia.com [dostęp 2019-09-15] (ang.).
  3. American English monoftongs (ang.). W: Macquarie University Sydney - Department of Phonology [on-line]. [dostęp 2017-05-31].
  4. a b c April McMahon: An Introduction to English Phonology. Edinburgh: Edinburgh University Press, 2002, s. 302. ISBN 0-7486-1251-3.