Grand Prix Australii 2007

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Australii 2007
XXIII ING Australian Grand Prix
Tor Albert Park
Australia Albert Park
1. wyścig z 17 w sezonie
753. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 16-18 marca 2007
Trasa
Liczba okrążeń 58
Długość okrążenia 5,303 km
Dystans 307,574 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 22 kierowców
Ukończyło wyścig 17 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Kimi Räikkönen
(1:26.072, Ferrari)
Zwycięzca Kimi Räikkönen
(1h25:28.770, Ferrari)
Najszybsze
okrążenie
Kimi Räikkönen
(1:25.235, Ferrari)
w sezonie 2007 Grand Prix Malezji
2006 Grand Prix Australii 2008

Wyniki Grand Prix Australii, pierwszej rundy Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 2007.

Opis[edytuj]

Sesje treningowe[edytuj]

Dzięki zmianom w regulacjach[1] już w piątek (16 marca) można było zaobserwować spory ruch na torze (Albert Park).

W czasie pierwszej sesji treningowej wystąpili tylko dwaj kierowcy testowi: Sebastian Vettel dla BMW Sauber oraz Kazuki Nakajima dla AT&T Williams, resztę stanowili główni kierowcy. Początkowo sesja odbywała się na mokrym torze, w związku z czym czasy nie były porównywalne z wynikami w ubiegłym sezonie. Jednak w miarę trwania sesji tor stawał się coraz szybszy. Najlepszy czas okrążenia w czasie pierwszej sesji uzyskał Fernando Alonso (Vodafone McLaren Mercedes) 1:29.214 (23 okrążeń). Natomiast najwięcej okrążeń (26) zaliczył Adrian Sutil (Spyker).

Drugi piątkowy trening odbył na suchym torze. Tym razem wszystkie zespoły wystawiły swoich głównych kierowców. W połowie sesji w bolidzie Kovalainena uległa awarii pompa paliwowa, a chwilę potem Barrichello stracił kontrolę nad pojazdem na ostatnim zakręcie i wypadł z toru, co stało się przyczyną przerwania treningu. Po kilkunastu minutach wznowiono sesję. Najlepszy na drugim treningu okazali się kierowcy Ferrari: Massa z czasem 1:27.353 i tuż za nim Räikkönenem (+0.397), trzeci czas uzyskał Hamilton na McLarenie (+0.476). Większość kierowców pokonała pomiędzy 25 - 35 okrążeń (czyli więcej niż połowa wyścigu[2]).

W czasie sobotniego jedno-godzinnego treningu kierowcy pokonali mniejszą, w porównaniu z piątkowymi sesjami, ilość okrążeń. Najszybszy okazał się Räikkönenem na Ferrari z czasem 1:26.064 (14 okrążeń).

Kwalifikacje[edytuj]

Już w pierwszej części kwalifikacji wyeliminowani zostali Rubens Barrichello oraz David Coulthard. Druga część kwalifikacji zaczęła się pechowo dla Massy. W jego Ferrari uległa awarii skrzynia biegów. Poniżej oczekiwań (na 13. miejscu) uplasował się drugi kierowca Renault Heikki Kovalainen.

Kwalifikacje wygrał Kimi Räikkönen (Ferrari) z czasem 1:26.072 i prawie pół sekundową przewagą nad kierowcą McLarena Fernando Alonso. Dobrym wynikiem dla BMW Sauber jest 3 miejsce startowe Heidfelda. Za niespodziankę można uznać zajęcie przez kierowców Super Aguri miejsc 10 i 11.

Wyścig[edytuj]

Do wyścigu przystąpili wszyscy kierowcy. Po starcie Kimi Räikkönen objął prowadzenie i szybko uzyskał kilku-sekundową przewagę. Dobrym startem popisał się Heidfeld który wyprzedził jednego McLarena i przez długi czas zajmował 3 miejsce.

Już na początku wyścigu doszło do kolizji pomiędzy Davidsonem a Sutilem. Obaj kierowcy mogli jednak kontynuować wyścig.

Pierwszy przedwcześnie zakończył wyścig Albers który wypadł z toru na 11 okrążeniu[3] Pierwsza techniczna awaria spotkała Scotta Speeda który na 31 okrążeniu musiał odstawić bolid. W 37 rundzie zepsuł się również pojazd Roberta Kubicy. W bolidzie Polaka awarii uległa skrzynia biegów. Co prawda dojechał on jeszcze do boksów, ale wyścig był tym samym dla niego zakończony.

Na 49 okrążeniu doszło do kolizji pomiędzy Davidem Coulthardem a Alexandrem Wurzem. Pojazd Coultharda - Red Bull przeleciał nad Williamsem twardo lądując poza torem. Obaj nie mogli kontynuować wyścigu.

Wyścig, ze sporą przewagą nad rywalami, wygrał Kimi Räikkönen na Ferrari. Na drugim i trzecim miejscu uplasowali się kierowcy McLarena: Fernando Alonso i Lewis Hamilton. Czwarte miejsce zajął kierowca BMW Sauber Nick Heidfeld.

Lista startowa[edytuj]

Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony
1 Hiszpania Fernando Alonso Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-22 Mercedes-Benz FO108T 2,4l V8 B
2 Wielka Brytania Lewis Hamilton Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-22 Mercedes-Benz FO108T 2,4l V8 B
3 Włochy Giancarlo Fisichella ING Renault F1 Team Renault R27 Renault RS27 2,4l V8 B
4 Finlandia Heikki Kovalainen ING Renault F1 Team Renault R27 Renault RS27 2,4l V8 B
5 Brazylia Felipe Massa Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2007 Ferrari 056 2,4l V8 B
6 Finlandia Kimi Räikkönen Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2007 Ferrari 056 2,4l V8 B
7 Wielka Brytania Jenson Button Honda Racing F1 Team Honda RA107 Honda RA807E 2,4l V8 B
8 Brazylia Rubens Barrichello Honda Racing F1 Team Honda RA107 Honda RA807E 2,4l V8 B
9 Niemcy Nick Heidfeld BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.07 BMW P86/7 2,4l V8 B
10 Polska Robert Kubica BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.07 BMW P86/7 2,4l V8 B
11 Niemcy Ralf Schumacher Panasonic Toyota Racing Toyota TF107 Toyota RVX-07 2,4l V8 B
12 Włochy Jarno Trulli Panasonic Toyota Racing Toyota TF107 Toyota RVX-07 2,4l V8 B
14 Wielka Brytania David Coulthard Red Bull Racing Red Bull RB3 Renault RS27 2,4l V8 B
15 Australia Mark Webber Red Bull Racing Red Bull RB3 Renault RS27 2,4l V8 B
16 Niemcy Nico Rosberg AT&T Williams Williams FW29 Toyota RVX-07 2,4l V8 B
17 Austria Alexander Wurz AT&T Williams Williams FW29 Toyota RVX-07 2,4l V8 B
18 Włochy Vitantonio Liuzzi Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR2 Ferrari 056 2,4l V8 B
19 Stany Zjednoczone Scott Speed Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR2 Ferrari 056 2,4l V8 B
20 Niemcy Adrian Sutil Etihad Aldar Spyker F1 Team Spyker F8-VII Ferrari 056 2,4l V8 B
21 Holandia Christijan Albers Etihad Aldar Spyker F1 Team Spyker F8-VII Ferrari 056 2,4l V8 B
22 Japonia Takuma Satō Super Aguri F1 Super Aguri SA07 Honda RA807E 2,4l V8 B
23 Wielka Brytania Anthony Davidson Super Aguri F1 Super Aguri SA07 Honda RA807E 2,4l V8 B
Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony

Wyniki[edytuj]

Sesje treningowe[edytuj]

Sesja Nr Kierowca Konstruktor Czas Okr.
1 1 Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes 1:29.214 23
2 5 Brazylia Felipe Massa Ferrari 1:27.353 32
3 6 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari 1:26.064 14

Kwalifikacje[edytuj]

P Kierowca Q1 Q2 Q3 P st.
1 Finlandia Kimi Räikkönen 1:26.644 1:25.644 1:26.072 1
2 Hiszpania Fernando Alonso 1:26.697 1:25.326 1:26.493 2
3 Niemcy Nick Heidfeld 1:26.895 1:25.358 1:26.556 3
4 Wielka Brytania Lewis Hamilton 1:26.674 1:25.577 1:26.755 4
5 Polska Robert Kubica 1:26.696 1:25.882 1:27.347 5
6 Włochy Giancarlo Fisichella 1:27.270 1:25.944 1:27.634 6
7 Australia Mark Webber 1:26.978 1:26.623 1:27.934 7
8 Włochy Jarno Trulli 1:27.014 1:26.688 1:28.404 8
9 Niemcy Ralf Schumacher 1:27.328 1:26.739 1:28.692 9
10 Japonia Takuma Satō 1:27.365 1:26.758 1:28.871 10
11 Wielka Brytania Anthony Davidson 1:26.986 1:26.909 11
12 Niemcy Nico Rosberg 1:27.596 1:26.914 12
13 Finlandia Heikki Kovalainen 1:27.529 1:26.964 13
14 Wielka Brytania Jenson Button 1:27.540 1:27.264 14
15 Austria Alexander Wurz 1:27.479 1:27.393 15
16 Brazylia Felipe Massa 1:26.712 ---------[4] 22[5]
17 Brazylia Rubens Barrichello 1:27.679 16
18 Stany Zjednoczone Scott Speed 1:28.305 17
19 Wielka Brytania David Coulthard 1:28.579 18
20 Włochy Vitantonio Liuzzi 1:29.267 19
21 Niemcy Adrian Sutil 1:29.339 20
22 Holandia Christijan Albers 1:31.932 21

Wyścig[edytuj]

P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz
1  Bez zmian 6 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari 58 1h25:28.770
2  Bez zmian 1 Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes 58 +0:07.242
3 Awans 1 2 Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes 58 +0:18.595
4 Spadek 1 9 Niemcy Nick Heidfeld BMW Sauber 58 +0:38.763
5 Awans 1 3 Włochy Giancarlo Fisichella Renault 58 +1:06.469
6 Awans 16 5 Brazylia Felipe Massa Ferrari 58 +1:06.805
7 Awans 5 16 Niemcy Nico Rosberg Williams-Toyota 57 +1 okr.
8 Awans 1 11 Niemcy Ralf Schumacher Toyota 57 +1 okr.
9 Spadek 1 12 Włochy Jarno Trulli Toyota 57 +1 okr.
10 Awans 3 4 Finlandia Heikki Kovalainen Renault 57 +1 okr.
11 Awans 5 8 Brazylia Rubens Barrichello Honda 57 +1 okr.
12 Spadek 2 22 Japonia Takuma Satō Super Aguri-Honda 57 +1 okr.
13 Spadek 6 15 Australia Mark Webber Red Bull-Renault 57 +1 okr.
14 Awans 5 18 Włochy Vitantonio Liuzzi Toro Rosso-Ferrari 57 +1 okr.
15 Spadek 1 7 Wielka Brytania Jenson Button Honda 57 +1 okr. [6]
16 Spadek 5 23 Wielka Brytania Anthony Davidson Super Aguri-Honda 56 +2 okr.
17 Awans 3 20 Niemcy Adrian Sutil Spyker-Ferrari 56 +2 okr. [7]
Niesklasyfikowani
  17 Austria Alexander Wurz Williams-Toyota 48 kolizja z Coulthardem
  14 Wielka Brytania David Coulthard Red Bull-Renault 48 kolizja z Wurzem
  10 Polska Robert Kubica BMW Sauber 36 skrzynia biegów
  19 Stany Zjednoczone Scott Speed Toro Rosso-Ferrari 28 przebita opona
  21 Holandia Christijan Albers[8] Spyker-Ferrari 10 wypadek
P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz

Najszybsze okrążenie[edytuj]

Nr Kierowca Konstruktor Czas Okr.
6 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari 1:25.235 41

Klasyfikacje po wyścigu[edytuj]

Kierowcy[edytuj]

P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS
1 N Finlandia Kimi Räikkönen 1 10 1 - - 1 1 -
2 N Hiszpania Fernando Alonso 1 8 - 1 - - - -
3 N Wielka Brytania Lewis Hamilton 1 6 - - 1 - - -
4 N Niemcy Nick Heidfeld 1 5 - - - - - -
5 N Włochy Giancarlo Fisichella 1 4 - - - - - -
6 N Brazylia Felipe Massa 1 3 - - - - - -
7 N Niemcy Nico Rosberg 1 2 - - - - - -
8 N Niemcy Ralf Schumacher 1 1 - - - - - -
9 N Włochy Jarno Trulli 1 - - - - - - -
10 N Finlandia Heikki Kovalainen 1 - - - - - - -
11 N Brazylia Rubens Barrichello 1 - - - - - - -
12 N Japonia Takuma Satō 1 - - - - - - -
13 N Australia Mark Webber 1 - - - - - - -
14 N Włochy Vitantonio Liuzzi 1 - - - - - - -
15 N Wielka Brytania Jenson Button 1 - - - - - - -
16 N Wielka Brytania Anthony Davidson 1 - - - - - - -
17 N Niemcy Adrian Sutil 1 - - - - - - -
Niesklasyfikowani
- ' Wielka Brytania David Coulthard 1 - - - - - - 1
- ' Austria Alexander Wurz 1 - - - - - - 1
- ' Polska Robert Kubica 1 - - - - - - 1
- ' Stany Zjednoczone Scott Speed 1 - - - - - - 1
- ' Holandia Christijan Albers 1 - - - - - - 1
P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS

Konstruktorzy[edytuj]

P +/- Konstruktor Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS
1 N Wielka Brytania McLaren-Mercedes 2 14 - 1 1 - - -
2 N Włochy Ferrari 2 13 1 - - 1 1 -
3 N Niemcy BMW Sauber 2 5 - - - - - 1
4 N Francja Renault 2 4 - - - - - -
5 N Wielka Brytania Williams-Toyota 2 2 - - - - - 1
6 N Japonia Toyota 2 1 - - - - - -
7 N Japonia Honda 2 - - - - - - -
8 N Japonia Super Aguri-Honda 2 - - - - - - -
9 N Austria Red Bull-Renault 2 - - - - - - 1
10 N Włochy Toro Rosso-Ferrari 2 - - - - - - 1
11 N Holandia Spyker-Ferrari 2 - - - - - - 1
P +/- Konstruktor Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS

Uwagi[edytuj]

Prowadzenie w wyścigu[edytuj]

Nr Kierowca Okrążenia Suma
6 Finlandia Kimi Räikkönen 1-18, 23-42, 45-58 52
2 Wielka Brytania Lewis Hamilton 19-22 4
1 Hiszpania Fernando Alonso 43-44 2

Przypisy

  1. Wprowadzenie m.in.: 1,5 godzinnych sesji treningowych oraz możliwość używania innych silników pierwszego dnia.
  2. Pełny dystans wyścigu o GP Australii 2007 wynosi 58 okrążeń
  3. W sezonie 2006 Albers również był 1. kierowcą który nie ukończył wyścigu.
  4. Nie ustanowił czasu okrążenia z powodu awarii skrzyni biegów.
  5. Pozycja startowa obniżona o 10 miejsc za wymianę silnika po kwalifikacjach.
  6. Kara przejazdu przez aleję serwisową za przekroczenie obowiązującego w niej limitu prędkości.
  7. Kara przejazdu przez aleję serwisową za przekroczenie białej linii podczas wyjazdu z niej.
  8. Wystartował z boksów.

Linki zewnętrzne[edytuj]