Grand Prix Australii 2017

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grand Prix Australii 2017
2017 Formula 1 Rolex Australian Grand Prix
Tor Albert Park Circuit
Australia Albert Park Circuit
1. wyścig z 20 w sezonie
957. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 24–26 marca 2017
Trasa
Liczba okrążeń 58
Długość okrążenia 5,303 km
Dystans 307,574 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 21 kierowców
Zakwalifikowało się 20 kierowców
Ukończyło wyścig 12 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Lewis Hamilton
(1:22,188, Mercedes)
Zwycięzca Sebastian Vettel
(1:24:11,672, Ferrari)
Najszybsze
okrążenie
Kimi Räikkönen
(1:26,538, Ferrari)
w sezonie 2017 Grand Prix Chin
2016 Grand Prix Australii 2018

Grand Prix Australii 2017 (oficjalnie 2017 Formula 1 Rolex Australian Grand Prix) – pierwsza eliminacja Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 2017. Grand Prix odbyło się w dniach 24–26 marca 2017 roku na torze Albert Park Circuit w Melbourne.

Był to pierwszy od Grand Prix Brazylii 2013 wyścig, po którym prowadzenie w klasyfikacji kierowców objął zawodnik spoza zespołu Mercedes oraz pierwsza od Grand Prix Australii 2014 runda, po której Mercedes nie był na czele klasyfikacji konstruktorów.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Wyścig o Grand Prix Australii stał przede wszystkim pod znakiem nowych przepisów technicznych, które wchodziły w życie z początkiem sezonu 2017. Przedsezonowe sesje testowe nie pozwoliły jednoznacznie stwierdzić, który zespół przybędzie do Melbourne w roli faworyta, a typowani do walki o czołowe lokaty zawodnicy skutecznie unikali presji pretendenta, określając swoich rywali mianem lepiej przygotowanych do sezonu[1][2]. Wyścig ten był też pierwszą inauguracyjną rundą sezonu Formuły 1 od 1994 roku, w której udziału nie wziął broniący tytułu mistrz świata. Triumfator sezonu 2016, Nico Rosberg, ogłosił zakończenie swojej kariery kierowcy wyścigowego kilka dni po wywalczeniu mistrzostwa w kończącym sezon wyścigu o Grand Prix Abu Zabi[3]. Na jego miejsce w ekipie Mercedes AMG Petronas zatrudniony został Valtteri Bottas[potrzebny przypis].

Treningi[edytuj | edytuj kod]

Kimi Räikkönen podczas Grand Prix Australii 2017

Pierwsza sesja treningowa – pomimo braku ogólnego zapoznania kierowców w kwestii nowych maszyn i ogumienia – zakończyła się bez znaczących kolizji czy awarii, co pozwoliło większości zawodników pokonać sporą ilość okrążeń i dobrze rozpocząć przygotowania do reszty wyścigowego weekendu. W głównej mierze zatem, uwaga obserwatorów skupiona była na poczynaniach ekip Ferrari i Mercedesa, które miały być zwiastunem nadchodzących wydarzeń podczas kolejnych sesji na torze Albert Park. Ostateczne wyniki porannego treningu nieco ostudziły oczekiwania widzów względem włoskiego zespołu, którego kierowcy uplasowali się dopiero na 5. i 6. miejscu, tracąc ponad sekundę do najlepszego czasu Lewisa Hamiltona, a także nieoczekiwanie przegrywając z duetem teamu Red Bull Racing. Istotnym faktem była również diametralna poprawa tempa nowych samochodów w porównaniu z modelami z sezonu 2016 – autor najlepszego czasu okrążenia poprawił najszybszy rezultat pierwszego treningu sprzed dwunastu miesięcy o ponad 5,5 sekundy – uzyskując wynik 1:24.220[4].

Popołudniowa piątkowa sesja poza kolejnymi poprawami wyników jednego okrążenia, obfitowała także w wiele nieoczekiwanych zdarzeń na torze. Sędziowie zmuszeni byli tym samym nie tylko wprowadzić strefę wirtualnej neutralizacji, ale w jednym przypadku wywiesić nawet czerwoną flagę, chwilowo wstrzymując trening. Autorem najbardziej spektakularnego incydentu był kierowca Renault, Jolyon Palmer, który na godzinę przed końcem piątkowych zajęć roztrzaskał swój samochód, najpierw tracąc nad nim kontrolę na wyjściu na prostą startową, a następnie uderzając tyłem pojazdu w okalającą tor barierę z opon. Kilka minut później na skutek awarii na torze zatrzymać musiał się także Brazylijczyk Felipe Massa, a w ostatnich minutach treningu poza tor wypadł także Marcus Ericsson, który nie zdołał wydobyć swojego samochodu ze żwirowego pobocza. Pogoda ponownie nie zakłóciła przygotowań do wyścigu, a najlepszy czas wykręcił Lewis Hamilton (1:23,620) pokonując 34 okrążenia i wyprzedzając drugiego w tabeli Sebastiana Vettela o ponad pół sekundy[5].

Na kilka godzin przed rozpoczęciem ostatniej sesji treningowej na torze Albert Park, zespół Sauber F1 Team ogłosił, że Pascal Wehrlein zostanie zastąpiony na pozostałą część weekendu przez Antonio Giovinazziego, kierowcę rezerwowego ekipy Ferrari. Powodem rezygnacji niemieckiego kierowcy z dalszego udziału w Grand Prix Australii była jego niedyspozycja związana z efektami kontuzji, której doznał podczas styczniowego wyścigu Race of Champions[6]. Najlepszy czas porannej sobotniej sesji uzyskał Sebastian Vettel, którego samochód zdawał się zyskiwać na konkurencyjności z każdą chwilą spędzoną na torze. Niemiec uzyskał rekordowy czas 1:23,380, co było wówczas najlepszym wynikiem, jaki kiedykolwiek został uzyskany na torze w Melbourne. Dalsze miejsca należały do kierowców Mercedesa, których strata oscylowała w granicach 0,5 sekundy różnicy względem najlepszego rezultatu. Pod koniec treningu debiutant Lance Stroll zaliczył kontakt z barierą w zakręcie 11., co poskutkowało początkowo zawieszeniem sesji, jednak w związku z przedłużającymi się pracami służb porządkowych sędziowie zdecydowali się nie wznawiać zajęć przed upływem regulaminowych 60 minut. Sytuacja ta ponownie zaciemniła nieco realny obraz sił w stawce, pozbawiając kierowców kluczowych ostatnich minut sobotniego treningu, będących często rodzajem rozgrzewki przed kwalifikacjami i sprawdzenia rzeczywistych osiągów samochodu przed decydującymi fazami wyścigowego weekendu[7].

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza w sezonie 2017 sesja kwalifikacyjna odbyła się na w pełni suchym torze, w warunkach umiarkowanego zachmurzenia. Podczas pierwszego segmentu rywalizacji najszybszy okazał się Lewis Hamilton, który skorzystał z ultramiękkiego kompletu opon. Ferrari podeszło do kwalifikacji nieco bardziej ryzykownie, wypuszczając Sebastiana Vettela w Q1 na supermiękkim ogumieniu. Nie przeszkodziło to jednak Niemcowi w zakwalifikowaniu się do dalszych zmagań tamtego popołudnia. Mniej szczęścia miała piątka kierowców sklasyfikowana na pozycjach 16.-20., która została wyeliminowana już po pierwszych osiemnastu minutach sesji. Wśród niej znaleźli się Jolyon Palmer, Lance Stroll, Stoffel Vandoorne, Kevin Magnussen i Antonio Giovinazzi. Ten ostatni miał sporą szansę na wykręcenie dobrego rezultatu podczas swojego ostatniego pomiarowego okrążenia, ale w przedostatnim zakręcie zblokował nieco swoje hamulce, wyjeżdżając poza tor i ostatecznie rezygnując z ukończenia swojej rundy[potrzebny przypis].

Sesja Q2 ponownie nie odkryła wszystkich kart co do rzeczywistego tempa czołowych zespołów – Lewis Hamilton uzyskał dopiero czwarty wynik, podczas gdy kierowcy Ferrari stracili niespełna 0,2 do najlepszego podczas 15-minutowej fazy kwalifikacji Valtteriego Bottasa. Walka o awans do finałowej części walki o Pole Position trwała do ostatnich sekund Q2, a toczyli ją m.in. obaj kierowcy Scuderii Toro Rosso, Romain Grosjean oraz Sergio Pérez z Force India. Temu ostatniemu nie udała się sztuka awansu do Q3, a jego los podzielili również Nico Hülkenberg, Fernando Alonso, Esteban Ocon i Marcus Ericsson[potrzebny przypis].

W wyniku wymiany skrzyni biegów, Daniel Ricciardo był zmuszony do startu z odległej pozycji

Podczas wyjazdowego okrążenia tuż po rozpoczęciu decydującego segmentu kwalifikacji, Kimi Räikkönen poinformował swojego inżyniera o drobnych kroplach deszczu, które zaobserwował w trakcie przygotowywania się do swojego pomiarowego "kółka". Radary zamieszczone wokół toru nie zapowiadały jednak opadów, które mogłyby mieć jakikolwiek wpływ na sobotnią rywalizację i – jak się później okazało – tor pozostał suchy do końca zmagań. Po pierwszej serii przejazdów na czele tabeli znajdował się 3-krotny mistrz świata, Lewis Hamilton, wyprzedzający Sebastiana Vettela i Valtteriego Bottasa. Gdy kierowcy wyruszyli na ostatni tamtego dnia przejazd po torze Albert Park, Daniel Ricciardo z ekipy Red Bull Racing wypadł z toru na okrążeniu rozgrzewkowym i uszkodził swój samochód na tyle poważnie, że jego usunięcie wymagało wywieszenia kolejnej tamtego weekendu czerwonej flagi. Po powrocie do ścigania swój czas poprawiła cała czołówka, jednak nie wpłynęło to na pozycje zajmowane w klasyfikacji z rezultatami. Pole position wywalczył Hamilton, który wyprzedził Vettela, Bottasa i Raikkonena. Ricciardo ze względu na potrzebę wymiany skrzyni biegów w uszkodzonym Red Bullu RB13 otrzymał karę przesunięcia o 5 pozycji na starcie do niedzielnego wyścigu[8].

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Niedziela przywitała kierowców Formuły 1 słoneczną pogodą, co było zapowiedzią siódmego już z rzędu wyścigu o Grand Prix Australii rozegranego na suchej nawierzchni. Jeszcze przed rozpoczęciem walki na torze, mający startować z 15. pola Daniel Ricciardo zatrzymał się w drodze na pola startowe, co zmusiło go do powrotu do garażu i walki o uporanie się z usterką, co umożliwiłoby mu start z alei serwisowej. Start wyścigu również nie odbył się bez przeszkód – procedura została minimalnie opóźniona ze względu na zarządzenie dodatkowego okrążenia formującego, które było skutkiem włączenia przez jednego z porządkowych światła ostrzegawczego, sygnalizującego problemy na starcie z jednym z samochodów[9].

Gdy kierowcy po raz kolejny ustawili się na starcie i Charlie Whiting zapalił właściwe światła rozpoczynające wyścig, po ich zgaśnięciu Lewis Hamilton nie miał problemów z obronieniem pozycji lidera. Brytyjczyk jako lider wszedł w pierwszy zakręt, a tuż za nim Sebastian Vettel, który na pierwszy metrach musiał niespodziewanie odpierać ataki Valtteriego Bottasa. Z czasem jednak Niemiec zaczął oddalać się od Fina i zażegnał niebiezpieczeństwo ze strony byłego kierowcy ekipy Williams. Z powodu usterek z dalszą rywalizacją szybko musieli się pożegnać startujący z szóstego pola Romain Grosjean oraz Jolyon Palmer, który od początku wyścigu miał problemy z hamulcami w swoim bolidzie Renault. Po kilku okrążeniach na torze pojawił się także Daniel Ricciardo, jednak jego występ również zakończył się przedwcześnie, ze względu na zupełnie inną awarię, która dopadła go w trakcie wyścigu[potrzebny przypis].

Lewis Hamilton po raz siódmy stanął na podium w Australii

Na czele wyścigu Lewis Hamilton nie był w stanie uciec na bezpieczną odległość Sebastianowi Vettelowi, przez co na 17. okrążeniu zjechał on na swój pierwszy i ostatni postój w pit-stopie, zmieniając opony na te wykonane z miękkiej mieszanki. Brytyjczyk nie miał jednak szczęścia i po opuszczeniu strefy serwisowej znalazł się tuż za plecami Maxa Verstappena, który skutecznie blokował go przez kilka następnych okrążeń. Gdy Vettel zjechał do boksu, a jego mechanicy uporali się ze zmianą kół szybciej niż załoga Mercedesa, fakt problemów Hamiltona z wyprzedzeniem Holendra zapowiadał, że kierowca Ferrari może powrócić na tor jako lider Grand Prix Australii. Dokładnie tak też się stało i 4-krotny mistrz świata mając przed sobą pusty tor ruszył po 43. zwycięstwo w swojej karierze. Do ostatnich okrążeń trwała walka o pozycje także w środku stawki – Esteban Ocon na sześć okrążeń przed końcem wyścigu wyprzedził po efektywnym manewrze Fernando Alonso, a Carlos Sainz do samego końca mocno naciskał Sergio Pereza w batalii o 7. miejsce. Wyścig wygrał Sebastian Vettel, powracając na fotel lidera klasyfikacji generalnej po niemal 3,5 roku przerwy. Drugi na mecie zjawił się Lewis Hamilton, a podium uzupełnił Valtteri Bottas[10].

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![11]

Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony
2 Belgia Stoffel Vandoorne McLaren Honda Formula 1 Team McLaren MCL32 Honda RA617H 1.6T V6 P
3 Australia Daniel Ricciardo Red Bull Racing Red Bull RB13 TAG Heuer 1.6T V6 P
5 Niemcy Sebastian Vettel Scuderia Ferrari Ferrari SF70H Ferrari 062 1.6T V6 P
7 Finlandia Kimi Räikkönen Scuderia Ferrari Ferrari SF70H Ferrari 062 1.6T V6 P
8 Francja Romain Grosjean Haas F1 Team Haas VF-17 Ferrari 062 1.6T V6 P
9 Szwecja Marcus Ericsson Sauber F1 Team Sauber C36 Ferrari 059/5 1.6T V6 P
11 Meksyk Sergio Pérez Sahara Force India F1 Team Force India VJM10 Mercedes 1.6T V6 P
14 Hiszpania Fernando Alonso McLaren Honda Formula 1 Team McLaren MCL32 Honda RA617H 1.6T V6 P
18 Kanada Lance Stroll Williams Martini Racing Williams FW40 Mercedes 1.6T V6 P
19 Brazylia Felipe Massa Williams Martini Racing Williams FW40 Mercedes 1.6T V6 P
20 Dania Kevin Magnussen Haas F1 Team Haas VF-17 Ferrari 059/5 1.6T V6 P
26 Rosja Daniił Kwiat Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR12 Renault 1.6T V6 P
27 Niemcy Nico Hülkenberg Renault Sport Formula One Team Renault R.S.17 Renault 1.6T V6 P
30 Wielka Brytania Jolyon Palmer Renault Sport Formula One Team Renault R.S.16 Renault 1.6T V6 P
31 Francja Esteban Ocon Sahara Force India F1 Team Force India VJM10 Mercedes 1.6T V6 P
33 Holandia Max Verstappen Red Bull Racing Red Bull RB13 TAG Heuer 1.6T V6 P
36 Włochy Antonio Giovinazzi Sauber F1 Team Sauber C36 Ferrari 059/5 1.6T V6 P
44 Wielka Brytania Lewis Hamilton Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ Mercedes 1.6T V6 P
55 Hiszpania Carlos Sainz Jr. Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR12 Renault 1.6T V6 P
77 Finlandia Valtteri Bottas Mercedes AMG Petronas Motorsport Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ Mercedes 1.6T V6 P
94 Niemcy Pascal Wehrlein Sauber F1 Team Sauber C36 Ferrari 059/5 1.6T V6 P
Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Sesje treningowe[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![12]

Sesja Nr Kierowca Konstruktor Czas Okr.
1 44 Wielka Brytania Lewis Hamilton Mercedes 1:24,220 22
2 44 Wielka Brytania Lewis Hamilton Mercedes 1:23,620 34
3 5 Niemcy Sebastian Vettel Ferrari 1:23,380 12

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![13]

Poz. Nr Kierowca Konstruktor Q1 Q2 Q3 Poz. s.
1 44 Wielka Brytania Lewis Hamilton Mercedes 1:24,191 1:23,251 1:22,188 1
2 5 Niemcy Sebastian Vettel Ferrari 1:25,210 1:23,401 1:22,456 2
3 77 Finlandia Valtteri Bottas Mercedes 1:24,514 1:23,215 1:22,481 3
4 7 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari 1:24,352 1:23,376 1:23,033 4
5 33 Holandia Max Verstappen Red BullTAG Heuer 1:24,482 1:24,092 1:23,485 5
6 8 Francja Romain Grosjean HaasFerrari 1:25,419 1:24,718 1:24,074 6
7 19 Brazylia Felipe Massa WilliamsMercedes 1:25,099 1:24,597 1:24,443 7
8 55 Hiszpania Carlos Sainz Jr. Toro Rosso 1:25,542 1:24,997 1:24,487 8
9 26 Rosja Daniił Kwiat Toro Rosso 1:25,970 1:24,864 1:24,512 9
10 3 Australia Daniel Ricciardo Red BullTAG Heuer 1:25,383 1:23,989 15[a]
11 11 Meksyk Sergio Pérez Force IndiaMercedes 1:25,064 1:25,081 10
12 27 Niemcy Nico Hülkenberg Renault 1:24,975 1:25,091 11
13 14 Hiszpania Fernando Alonso McLarenHonda 1:25,872 1:25,425 12
14 31 Francja Esteban Ocon Force IndiaMercedes 1:26,009 1:25,568 13
15 9 Szwecja Marcus Ericsson SauberFerrari 1:26,236 1:26,465 14
16 36 Włochy Antonio Giovinazzi SauberFerrari 1:26,419 15
17 20 Dania Kevin Magnussen HaasFerrari 1:26,847 17
18 2 Belgia Stoffel Vandoorne McLarenHonda 1:26,858 18
19 18 Kanada Lance Stroll WilliamsMercedes 1:27,143 20[a]
20 30 Wielka Brytania Jolyon Palmer Renault 1:28,244 19
Poz. Nr Kierowca Konstruktor Q1 Q2 Q3 Poz. s.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![14]

P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz
1 Awans 1 5 Niemcy Sebastian Vettel Ferrari 57 1:24:11,672
2 Spadek 1 44 Wielka Brytania Lewis Hamilton Mercedes 57 +0:09,975
3  Bez zmian 77 Finlandia Valtteri Bottas Mercedes 57 +0:11,250
4  Bez zmian 7 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari 57 +0:22,393
5  Bez zmian 33 Holandia Max Verstappen Red BullTAG Heuer 57 +0:28,827
6 Awans 1 19 Brazylia Felipe Massa WilliamsMercedes 57 +1:23,386
7 Awans 3 11 Meksyk Sergio Pérez Force IndiaMercedes 56 +1 okr.
8  Bez zmian 55 Hiszpania Carlos Sainz Jr. Toro Rosso 56 +1 okr.
9  Bez zmian 26 Rosja Daniił Kwiat Toro Rosso 56 +1 okr.
10 Awans 3 31 Francja Esteban Ocon Force IndiaMercedes 56 +1 okr.
11  Bez zmian 27 Niemcy Nico Hülkenberg Renault 56 +1 okr.
12 Awans 4 36 Włochy Antonio Giovinazzi SauberFerrari 55 +2 okr.
13 Awans 5 2 Belgia Stoffel Vandoorne McLarenHonda 55 +2 okr.
Niesklasyfikowani
  14 Hiszpania Fernando Alonso McLarenHonda 50 +7 okr. awaria zawieszenia
  20 Dania Kevin Magnussen HaasFerrari 46 +11 okr. awaria zawieszenia
  18 Kanada Lance Stroll WilliamsMercedes 40 +17 okr. awaria hamulców
  3 Australia Daniel Ricciardo Red BullTAG Heuer 25 +32 okr. awaria jednostki napędowej
  9 Szwecja Marcus Ericsson SauberFerrari 21 +36 okr. kolizja – usterka hydrauliki
  30 Wielka Brytania Jolyon Palmer Renault 15 +42 okr. awaria hamulców
  8 Francja Romain Grosjean HaasFerrari 13 +44 okr. wyciek wody
P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz

Najszybsze okrążenie[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![15]

Nr Kierowca Konstruktor Czas Okr.
7 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari 1:26,538 56

Prowadzenie w wyścigu[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Racing–Reference.info[16]

Nr Kierowca Okrążenia Suma
5 Niemcy Sebastian Vettel 16-22, 25-57 38
44 Wielka Brytania Lewis Hamilton 1-16 16
77 Finlandia Valtteri Bottas 22-24 2
7 Finlandia Kimi Räikkönen 24-25 1

Klasyfikacja po zakończeniu wyścigu[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS
1 N Niemcy Sebastian Vettel 1 25 1
2 N Wielka Brytania Lewis Hamilton 1 18 1 1
3 N Finlandia Valtteri Bottas 1 15 1
4 N Finlandia Kimi Räikkönen 1 12 1
5 N Holandia Max Verstappen 1 10
6 N Brazylia Felipe Massa 1 8
7 N Meksyk Sergio Pérez 1 6
8 N Hiszpania Carlos Sainz Jr. 1 4
9 N Rosja Daniił Kwiat 1 2
10 N Francja Esteban Ocon 1 1
11 N Niemcy Nico Hülkenberg 1 0
12 N Włochy Antonio Giovinazzi 1 0
13 N Belgia Stoffel Vandoorne 1 0
Niesklasyfikowani
' Kanada Lance Stroll 1 1
' Dania Kevin Magnussen 1 1
' Hiszpania Fernando Alonso 1 1
' Australia Daniel Ricciardo 1 1
' Szwecja Marcus Ericsson 1 1
' Wielka Brytania Jolyon Palmer 1 1
' Francja Romain Grosjean 1 1
P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

P +/- Konstruktor Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS
1 N Włochy Ferrari 2 37 1 2
2 N Niemcy Mercedes 2 33 1 1 2
3 N Austria Red Bull Racing TAG Heuer 2 10 1
4 N Wielka Brytania Williams Mercedes 2 8 1
5 N Indie Force India Mercedes 2 7
6 N Włochy Toro Rosso 2 6
7 N Francja Renault 2 0 1
8 N Szwajcaria Sauber Ferrari 2 0 1
9 N Wielka Brytania McLaren Honda 2 0 1
Niesklasyfikowani
- Stany Zjednoczone Haas Ferrari 2 2
P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kara przesunięcia o 5 poz. na starcie wyścigu za nieregulaminową wymianę skrzyni biegów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Jelonek: Lewis Hamilton: W tym momencie to Ferrari jest faworytem sezonu (pol.). motorsport24.pl. [dostęp 2017-03-07].
  2. Przemysław Kempiński: Vettel: Mercedes jest bardzo szybki (pol.). f1.dziel-pasje.pl. [dostęp 2017-03-09].
  3. Marek Jelonek: Nico Rosberg kończy karierę! (pol.). motorsport24.pl. [dostęp 2016-12-02].
  4. Przemysław Kempiński: #1 trening: Mercedes przed Red Bullem i Ferrari (pol.). f1.dziel-pasje.pl. [dostęp 2017-03-24].
  5. Przemysław Kempiński: Hamilton najszybszy po piątkowych treningach w Australii (pol.). f1.dziel-pasje.pl. [dostęp 2017-03-24].
  6. Daniel Wawiórka: Giovinazzi zastąpi Wehrleina w Grand Prix Australii (pol.). swiatwyscigow.pl. [dostęp 2017-03-25].
  7. Przemysław Kempiński: Ferrari najszybsze przed pierwszą czasówką w sezonie 2017 (pol.). f1.dziel-pasje.pl. [dostęp 2017-03-25].
  8. Przemysław Kempiński: Hamilton w Melbourne sięga po 62. pole position w karierze (pol.). f1.dziel-pasje.pl. [dostęp 2017-03-25].
  9. Nataniel Piórkowski: Whiting: Przerwałem start bo nie byłem pewny o bezpieczeństwo kierowców (pol.). f1wm.pl, 2017-03-27. [dostęp 2017-03-27].
  10. Przemysław Kempiński: Ferrari ograło Mercedesa w pierwszym wyścigu sezonu! (pol.). f1.dziel-pasje.pl, 2017-03-26. [dostęp 2017-03-26].
  11. Rolex Australian Grand Prix 2017 – Lista zgłoszeń (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2017-03-24].
  12. Rolex Australian Grand Prix 2017 – Zbiorcze wyniki treningów (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2017-03-25].
  13. Rolex Australian Grand Prix 2017 – Łączny wynik kwalifikacji (pol.). W: f1wm.pl [on-line]. [dostęp 2017-04-29].
  14. Rolex Australian Grand Prix 2017 – Wyniki wyścigu (pol.). W: f1wm.pl [on-line]. [dostęp 2017-04-29].
  15. Rolex Australian Grand Prix 2017 – Najszybsze okrążenia w wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2017-04-29].
  16. 2017 Rolex Australian Grand Prix (ang.). racing-reference.info. [dostęp 2017-04-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]