Guillaume de la Jugié

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guillaume de la Jugié
Kardynał prezbiter
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 1317
Eyrein
Data i miejsce śmierci 28 kwietnia 1374
Awinion
Protodiakon
Okres sprawowania 1356–1368
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 20 września 1342
Klemens VI
Kościół tytularny Santa Maria in Cosmedin (12 października 1342)
San Clemente (22 kwietnia 1368)

Guillaume de la Jugié (ur. 1317 w Eyrein, zm. 28 kwietnia 1374 w Awinionie) – francuski kardynał okresu tzw. niewoli awiniońskiej.

Życiorys[edytuj]

Był siostrzeńcem papieża Klemensa VI oraz kuzynem Grzegorza XI. Przeznaczony do stanu duchownego, w 1332 został kanonikiem kapituły w Rouen, a następnie archidiakonem kapituły w Paryżu. Ukończył studia prawnicze. 20 września 1342 jego wuj Klemens VI, wybrany kilka miesięcy wcześniej na papieża, mianował go kardynałem diakonem. Zaledwie 25-letni Guillaume przybył do Awinionu 12 października 1342, otrzymując czerwony kapelusz oraz kościół tytularny Santa Maria in Cosmedin. W 1345 otrzymał stanowisko archidiakona diecezji siedmiogrodzkiej na Węgrzech. W 1350 wraz z kardynałem Guy de Boulogne został wysłany do Neapolu, gdzie doprowadzili do pojednania królowej neapolitańskiej Joanny z jej krewnym, królem Węgier Ludwikiem I. W 1355 mediował z ramienia papieża Innocentego VI w konflikcie między Aragonią a Kastylią, doprowadzając do zawarcia rozejmu. Uczestniczył w konklawe 1352 i konklawe 1362. W latach 1352 do 1366 piastował urząd archiprezbitera Bazyliki Watykańskiej.

Od 1365 Guillaume jest poświadczony jako kardynał-protektor króla Ludwika Węgierskiego, będąc tym samym jednym z pierwszych udokumentowanych protektorów świeckich monarchii w kurii papieskiej. Był także pierwszym znanym protektorem zakonu krzyżackiego (od 1360). Od 1369 sprawował też urząd protektora zakonu franciszkanów. W 1361 stał się protodiakonem Świętego Kolegium, a 22 września 1368 przyjął święcenia kapłańskie i został kardynałem prezbiterem San Clemente. Brał udział w konklawe 1370. Zmarł w Awinionie w wieku 57 lat.

Jego młodszy brat Pierre de la Jugié (1319–1376), benedyktyn, został kardynałem w 1375 z nominacji Grzegorza XI.

Bibliografia[edytuj]