Jaakko Tallus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaakko Tallus
Jaakko Tallus
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1981
Finlandia Lieksa, Finlandia
Klub Lieksan Hiihtoseura
Wzrost 165 cm
Waga 57 kg
Debiut w PŚ 8 marca 1997, Lahti
(38. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 3 stycznia 1999, Schonach
(2. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 3 stycznia 1999, Schonach
(2. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Gold medal with cup.svg Złoto
2002
Salt Lake City
Sztafeta
4x5 km
Silver medal with cup.svg Srebro
2002
Salt Lake City
Gundersen
Bronze medal with cup.svg Brąz
2006
Turyn
Sztafeta
4x5 km
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
2007
Sapporo
Sztafeta
4x5 km
Bronze medal with cup.svg Brąz
2001
Lahti
Sztafeta
4x5 km
Bronze medal with cup.svg Brąz
2003
Val di Fiemme
Sztafeta
4x5 km
Mistrzostwa świata juniorów
Gold medal with cup.svg Złoto
1998
Sankt Moritz
Drużynowo
Gold medal with cup.svg Złoto
2000
Štrbské Pleso
Drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
2001
Karpacz
Sprint
Silver medal with cup.svg Srebro
2001
Karpacz
Drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
2001
Karpacz
Gundersen
Zakończenie kariery: 2010 rok
Strona internetowa

Jaakko Tapio Tallus (ur. 23 lutego 1981 r. w Lieksa) – fiński narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, trzykrotny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz pięciokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Jaakko Tallus pojawił się w lutym 1997 roku, kiedy wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Canmore. Zajął tam indywidualnie 12. pozycję, a wraz z kolegami zajął szóste miejsce w zawodach drużynowych. Miesiąc później, 8 marca 1997 roku w Lahti, zadebiutował w Pucharze Świata zajmując 38. miejsce w zawodach metodą Gundersena. Jako, że nie zdobył punktów nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Sankt Moritz w 1998 roku zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Wyczyn ten Finowie powtórzyli także dwa lata później, na Mistrzostwach Juniorów w Štrbskim Plesie. W sezonie 1997/1998 startował w Pucharze Świata B, zajmując 44 miejsce w klasyfikacji generalnej.

Pierwsze punkty Pucharu Świata zdobył 3 stycznia 1999 roku w niemieckim Schonach, równocześnie pierwszy raz stając na podium. Zajął wtedy drugie miejsce w Gundersenie, wyprzedził go tylko Norweg Bjarte Engen Vik. W sezonie 1998/1999 wystartował jeszcze raz, zajmując siódme miejsce w Štrbskim Plesie. W latach 2000-2007 nie opuszczał czołowej piętnastki klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2001/2002, który ukończył na czwartej pozycji. Trzykrotnie stawał na podium: 13 stycznia w Ramsau był trzeci w starcie masowym, 1 marca tą sama pozycję zajął w Gundersenie, a 15 marca 2002 roku w Oslo był drugi w zawodach metodą Gundersena. W lutym 2002 roku wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Salt Lake City, gdzie Finowie w składzie: Jari Mantila, Jaakko Tallus, Hannu Manninen i Samppa Lajunen zdobyli drużynowe mistrzostwo olimpijskie. Był to pierwszy drużynowy złoty medal w kombinacji w historii startów Finów na igrzyskach. Prowadzili już po konkursie skoków i prowadzenia tego w biegu nie oddali, chociaż ich przewaga nad drugimi w zawodach Niemcami zmalała z 44 sekundy na starcie do 7.5 sekundy na mecie. Indywidualnie Jaakko wygrał skoki w Gundersenie, jednak na trasie biegu został wyprzedzony przez Lajunena i ostatecznie zdobył srebrny medal. Dobrze zaprezentował się także w sprincie. Po skokach był trzeci i do biegu przystąpił ze stratą 18 sekund do prowadzącego Lajunena. W walce o brązowy medal lepszy okazał się jednak Austriak Felix Gottwald, który wyprzedził Fina o zaledwie 5.6 sekundy.

Rok wcześniej, na Mistrzostwach Świata w Lahti Tallus wraz z Mantilą, Manninenem i Lajunenem zdobył brązowy medal w drużynie. Indywidualnie był dziesiąty w Gundersenie oraz czwarty w sprincie, gdzie w walce o podium lepszy okazał się Niemiec Ronny Ackermann. W 2001 roku wziął także udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w Karpaczu, gdzie zdobył trzy srebrne medale: w sprincie, w Gundersenie oraz w konkursie drużynowym. W 2003 roku wspólnie z Manninenem, Lajunenem i Jounim Kaitainenem zdobył kolejny drużynowy brązowy medal podczas Mistrzostw Świata w Val di Fiemme. Trzecie miejsce zajmowali już po skokach, tracąc około minuty do wyprzedzających ich Austriaków i Niemców. Straty do liderów nie odrobili, jednak obronili trzecią pozycję przed Norwegami. Indywidualnie zaprezentował się słabiej, zajmując miejsca w drugiej dziesiątce.

Mimo, iż w zawodach pucharowych spisywał się słabiej niż w sezonie 2001/2002, reprezentował Finlandię na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie w 2005 roku oraz rok później na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie. W Niemczech fińscy kombinatorzy nie zdobyli żadnego medalu. W zawodach drużynowych po skokach Finowie znaleźli się na czwartej pozycji, za Norwegią, Austrią i USA. W biegu wyprzedzili Amerykanów, jednak jeszcze szybsi okazali się reprezentanci Niemiec, którzy zepchnęli Finów z podium. Indywidualnie Jaakko był ósmy w Gundersenie, a w sprincie zajął 12. pozycję. Finowie spisali się lepiej na Igrzyskach w Turynie. Wspólnie z Anttim Kuismą, Anssim Koivurantą i Hannu Manninenem wywalczył tam brązowy medal. Po skokach drużyna fińska przegrywała z Niemcami, Austrią i Rosją, jednak dobra postawa w biegu umożliwiła Finom wyprzedzenie Rosjan i zdobycie medalu. Ostatecznie stracili tylko 11.5 sekundy do drugich na mecie Niemców. Podobnie jak w Oberstdorfie Jaakko indywidualnie medalu na igrzyskach nie zdobył, w obu konkurencjach zajmując piąte miejsce.

Ostatnie sukcesy Fin osiągnął w sezonie 2006/2007. W drugiej części cyklu, 3 lutego 2007 roku w Zakopanem po raz pierwszy w tym sezonie i zarazem ostatni w karierze stanął na podium, zajmując drugie miejsce w starcie masowym. W pozostałych pucharowych startach w większości przypadków plasował się w drugiej dziesiątce, co dało mu 13. lokatę w klasyfikacji generalnej. Na Mistrzostwach Świata w Sapporo w 2007 roku wspólnie z Koivurantą, Manninenem i Janne Ryynänenem zdobył złoty medal w zawodach drużynowych. Finowie wygrali konkurs skoków i prowadzenia już nie oddali. Wystąpił także w zawodach metodą Gundersena, zajmując jedenaste miejsce.

Tallus startował do końca sezonu 2009/2010, jednak nie zdobył już żadnego trofeum. Był między innymi ósmy w drużynie i dziewiąty w starcie masowym na Mistrzostwach Świata w Libercu w 2009 roku. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Vancouver w 2010 roku Tallus indywidualnie plasował się poza czołową trzydziestką, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął siódme miejsce w konkursie drużynowym. Po zakończeniu sezonu 2009/2010 postanowił zakończyć karierę. Łącznie w zawodach Pucharu Świata siedmiokrotnie stawał na podium, ale nigdy nie wygrał - czterokrotnie był drugi, a trzy razy zajmował trzecie miejsce.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.Silver medal.svg 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11.7 min +24.7 s Finlandia Samppa Lajunen
1.Gold medal.svg 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[1] 48:42.2 min - -
4. 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint K-120/7.5 km 16:40.1 min +45.8 s Finlandia Samppa Lajunen
5. 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44.6 min +17.3 s Niemcy Georg Hettich
3.Bronze medal.svg 15 lutego 2006 Włochy Pragelato Sztafeta HS134/4x5 km[2] 49:52.6 min +26.8 s  Austria
5. 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7.5 km 18:29.0 min +29.1 s Austria Felix Gottwald
38. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47.1 min +2:38.0 min Francja Jason Lamy Chappuis
7. 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[3] 49:31.6 min +2:21.5 min  Austria
32. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32.9 min +3:23.2 min Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
10. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 39:26.7 min +3:02.6 min Norwegia Bjarte Engen Vik
3.Bronze medal with cup.svg 20 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/4x5 km[4] 48:54.1 min +19.4 s  Norwegia
4. 24 lutego 2001 Finlandia Lahti Sprint K-116/7.5 km 19:40.3 min +35.1 s Niemcy Marko Baacke
13. 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-95/15 km 37:54.2 min +2:37.0 min Niemcy Ronny Ackermann
3.Bronze medal with cup.svg 24 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-95/4x5 km[5] 47:23.9 min +15.5 s  Norwegia
20. 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint K-120/7.5 km 18:47.8 min +1:24.4 min Stany Zjednoczone Johnny Spillane
8. 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min +52.8 min Niemcy Ronny Ackermann
4. 23 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta HS137/4x5 km[6] 49:45.5 min +1:09.5 min  Norwegia
12. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +1:14.6 min Niemcy Ronny Ackermann
1.Gold medal with cup.svg 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Sztafeta HS134/4x5 km[7] 49:14.9 min - -
11. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Gundersen HS100/15 km 38:35.6 min +2:14.6 min Niemcy Ronny Ackermann
9. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Start masowy HS100/10 km 276.0 pkt -25.0 pkt Stany Zjednoczone Todd Lodwick
18. 22 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:22.3 min +2:27.2 min Stany Zjednoczone Todd Lodwick
8. 26 lutego 2009 Czechy Liberec Sztafeta HS134/4x5 km[8] 48:32.3 min +4:59.1 min  Japonia
39. 28 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS134/10 km 23:36.6 min +2:24.4 min Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
12. 12 lutego 1997 Kanada Canmore Gundersen K-89 ? ? Słowenia Roman Perko
6. 14 lutego 1997 Kanada Canmore Sztafeta K-89/3x5 km ? ?  Francja
1.Gold medal with cup.svg 23 stycznia 1998 Szwajcaria Sankt Moritz Sztafeta K-95/4x5 km[9] ? - -
1.Gold medal with cup.svg 27 stycznia 2000 Słowacja Štrbské Pleso Sztafeta K-90/3x5 km[10] ? - -
2.Silver medal with cup.svg 31 stycznia 2001 Polska Karpacz Sprint K-90/5 km ? ? Austria David Kreiner
2.Silver medal with cup.svg 3 lutego 2001 Polska Karpacz Sztafeta K85/4x5 km[11] ? ?  Niemcy
2.Silver medal with cup.svg 2 lutego 2001 Polska Karpacz Gundersen K-90/10 km ? ? Japonia Norihito Kobayashi

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 3 stycznia 1999 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +1:46.2 min Norwegia Bjarte Engen Vik
2. 26 lutego 2000 Francja Chaux-Neuve Gundersen K90/15 km 42:06.2 min 2. +1:09.9 min Finlandia Samppa Lajunen
3. 10 marca 2000 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 3. +2:02.0 min Norwegia Bjarte Engen Vik
4. 13 stycznia 2002 Austria Ramsau Start masowy K90/10 km 27:56.8 min 3. +21.3 s Austria Felix Gottwald
5. 1 marca 2000 Finlandia Lahti Gundersen K116/15 km 40:56.2 min 3. +43.8 s Finlandia Samppa Lajunen
6. 15 marca 2002 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 37:33.8 min 2. +17.0 s Niemcy Ronny Ackermann
5. 3 lutego 2007 Polska Zakopane Start masowy HS134/10 km 239.4 pkt 2. -17.4 pkt Finlandia Hannu Manninen

Puchar Kontynentalny[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 8 grudnia 1998 Finlandia Taivalkoski Gundersen K90/15 km ? 1. - -
2. 10 grudnia 1998 Finlandia Taivalkoski Sprint K90/7.5 km ? 3. ? Rosja Aleksiej Barannikow
3. 12 grudnia 1998 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 1. - -
4. 15 grudnia 1998 Finlandia Vuokatti Sprint K90/7.5 km ? 1. - -

Letnie Grand Prix[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 29 sierpnia 2001 Niemcy Winterberg Gundersen K80/14 km ? 1. - -
2. 29 lipca 2008 Finlandia Taivalkoski Gundersen HS137/15.8 km 29:32.5 min 2. +0.5 s Austria Mario Stecher

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Jari Mantila, Jaakko Tallus, Hannu Manninen, Samppa Lajunen
  2. Skład drużyny: Anssi Koivuranta, Antti Kuisma, Hannu Manninen, Jaakko Tallus
  3. Skład drużyny: Janne Ryynänen, Jaakko Tallus, Anssi Koivuranta, Hannu Manninen
  4. Skład drużyny: Jari Mantila, Hannu Manninen, Jaakko Tallus, Samppa Lajunen
  5. Skład drużyny: Hannu Manninen, Jouni Kaitainen, Jaakko Tallus, Samppa Lajunen
  6. Skład drużyny: Antti Kuisma, Jaakko Tallus, Jouni Kaitainen, Hannu Manninen
  7. Skład drużyny: Anssi Koivuranta, Janne Ryynänen, Jaakko Tallus, Hannu Manninen
  8. Skład drużyny: Jaakko Tallus, Lauri Asikainen, Jim Härtull, Janne Ryynänen
  9. Skład drużyny: Mikko Keskinarkaus, Jaakko Tallus, Samppa Lajunen, Hannu Manninen
  10. Skład drużyny: Jaakko Tallus, Petter Kukkonen, Jari Hiukka, Jouni Kaitainen
  11. Skład drużyny: Ville Suikkanen, Petter Kukkonen, Jaakko Tallus, Jari Hiukka