Petter Tande

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petter Tande
Petter Tande
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1985
Oslo, Norwegia
Klub Byåsen IL
Wzrost 178 cm
Debiut w PŚ 13.03 2002, Trondheim (21. miejsce - sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 13.03 2002, Trondheim
(21. miejsce - sprint)
Pierwsze podium w PŚ 6.12 2003, Trondheim
(3. miejsce - sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Mistrzostwa świata
Złoto Oberstdorf 2005 Sztafeta
Brąz Sapporo 2007 Sztafeta
Brąz Liberec 2009 Sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Stryn 2004 Sztafeta
Złoto Stryn 2004 Sprint
Złoto Stryn 2004 Gundersen
Złoto Rovaniemi 2005 Gundersen
Złoto Rovaniemi 2005 Sprint
Srebro Sollefteå 2003 Sztafeta
Brąz Schonach 2002 Sztafeta
Brąz Sollefteå 2003 Sprint
Brąz Sollefteå 2003 Gundersen
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2005
Zakończenie kariery: 2011 rok

Petter Laukslett Tande (ur. 11 czerwca 1985 w Oslo) – norweski dwuboista klasyczny, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dziewięciokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Reprezentuje klub Byaasen IL. Odnosił liczne sukcesy jako junior, m.in. zdobył pięć tytułów mistrza świata (na mistrzostwach w Stryn w 2004 roku wygrał sprint, konkurs metodą Gundersena oraz z kolegami z reprezentacji rywalizację drużynową, a na mistrzostwach w Rovaniemi w 2005 roku wygrał sprint i Gundersena). Ponadto zdobył także jeden srebrny medal i trzy brązowe.

W Pucharze Świata zadebiutował 13 marca 2002 roku w Trondheim, zajmując 21. miejsce w sprincie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. W klasyfikacji generalnej zajął 50. miejsce. Pierwsze podium wywalczył także w Trondheim, 6 grudnia 2003 roku, kiedy był trzeci w sprincie. W sezonie 2003/2004 jeszcze raz stanął na podium - 27 stycznia 2004 roku w Sapporo zajął drugie miejsce w sprincie, ponadto jeszcze siedmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, co w klasyfikacji generalnej dało mu dziesiąte miejsce. Pierwsze zwycięstwo odniósł 17 grudnia 2005 roku w Ramsau wygrywając start masowy. W całym sezonie 2005/2006 łącznie siedem razy stawał na podium, z czego wygrał jeszcze konkurs metodą Gundersena w Oslo 11 marca 2006 roku. Sezon ten zakończył na czwartym miejscu, tracąc do trzeciego w klasyfikacji Niemca Björna Kircheisena 76 punktów. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 2007/2008, który ukończył na drugim miejscu, przegrywając tylko z Niemcem Ronnym Ackermannem. Sześciokrotnie stawał na podium, przy czym aż cztery razy zwyciężył: 6 stycznia w Schonach, 16 lutego w Libercu, 29 lutego w Lahti oraz 9 marca w Oslo. Ostatni raz na podium stanął 5 grudnia 2009 roku w Lillehammer, gdzie był drugi w Gundersenie.

Pierwszą dużą seniorską imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 roku. Norwegowie z Tande w składzie zajęli tam czwarte miejsce w sztafecie, przegrywając walkę o brązowy medal z Finami. W startach indywidualnych zajął 25. miejsce w sprincie, a w Gundersenie był dwudziesty. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie osiągnął swój największy sukces na imprezie tej rangi, wspólnie z Håvardem Klemetsenem, Magnusem Moanem i Kristianem Hammerem zdobywając złoty medal w sztafecie. Indywidualnie także był blisko podium, zajmując siódme miejsce w Gundersenie, a w sprincie plasując się dwie pozycje niżej. Rok później brał udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie wystąpił tylko w konkurencjach indywidualnych, bowiem w związku z chorobą kilku zawodników Norwegowie nie wystawili drużyny. W Gundersenie był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal ze swym rodakiem Magnusem Moanem, a rywalizację w sprincie ukończył na szóstej pozycji. mistrzostwa świata w Sapporo w 2007 roku przyniosły mu kolejny medal. Razem z Klemetsenem, Moanem i Espenem Rianem zajął trzecie miejsce w sztafecie. W zawodach indywidualny lepiej spisał się w sprincie, w którym był szósty. Startował także na mistrzostwach świata w Libercu w 2009 roku, gdzie zdobył kolejny brązowy medal w sztafecie. Indywidualnie najwyższe miejsce zajął w starcie masowym, w którym był siódmy. Rok później wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, jednak medalu nie zdobył. Jego najlepszym wynikiem na kanadyjskich igrzyskach było piąte miejsce w sztafecie.

Tande startował także w zawodach Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, najlepsze wyniki osiągając w ósmej edycji tego cyklu, kiedy w klasyfikacji końcowej był trzeci. We wszystkich konkursach stawał wtedy na podium: 31 sierpnia w Berchtesgaden, 2 września w Bischofshofen oraz 3 września w Steinbach-Hallenberg był trzeci, a 4 września w Steinbach zajął drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej wyprzedzili go tylko dwaj Austriacy: Christoph Bieler oraz Michael Gruber. Siódmą edycję LGP zakończył na dziewiątej pozycji, raz stając na podium: 15 sierpnia 2004 roku w Oberstdorfie zajął trzecie miejsce. Ponadto w szóstej edycji był czwarty w klasyfikacji końcowej, ponownie w jednym z konkursów stając na podium - 24 sierpnia 2003 roku w Steinbach był trzeci.

W połowie sezonu 2010/2011 zdecydował się na zawieszenie kariery sportowej[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
4. 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44,6 +16,3 Niemcy Georg Hettich
6. 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7,5 km 18:29,0 +30,1 Austria Felix Gottwald
17. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47,1 +1:00,1 Francja Jason Lamy Chappuis
5. 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[2] 49:31,6 +54,3  Austria
6. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32,9 +38,3 Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
20. 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-95/15 km 37:54,2 +4:31,9 Niemcy Ronny Ackermann
4. 24 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-95/4x5 km[3] 47:23,9 +1:39,8  Austria
25. 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint K-120/7,5 km 18:47,8 +1:49,6 Stany Zjednoczone Johnny Spillane
7. 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56,2 +47,9 Niemcy Ronny Ackermann
1.FIS gold medal.png 23 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta HS137/4x5 km[4] 49:45,5 - -
9. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7,5 km 20:15,6 +1:12,5 Niemcy Ronny Ackermann
6. 23 lutego 2007 Japonia Sapporo Sprint HS134/7,5 km 17:40,2 +57,9 Finlandia Hannu Manninen
3.FIS bronze medal.png 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Sztafeta HS134/4x5 km[5] 49:14,9 +1:12,0  Finlandia
13. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Gundersen HS100/15 km 38:35,6 +2:27,9 Niemcy Ronny Ackermann
7. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Start masowy HS100/10 km 276,0 pkt -20,5 pkt Stany Zjednoczone Todd Lodwick
19. 22 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:22,3 +2:34,5 Stany Zjednoczone Todd Lodwick
3.FIS bronze medal.png 26 lutego 2009 Czechy Liberec Sztafeta HS134/4x5 km[6] 48:32,3 +3,6  Japonia
15. 28 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS134/10 km 23:36,6 +1:39,8 Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
7. 23 stycznia 2002 Niemcy Schonach Gundersen K90/10 km 30:54,2 +2:35,1 Niemcy Björn Kircheisen
3.FIS bronze medal.png 25 stycznia 2002 Niemcy Schonach Sztafeta K90/4x5 km[7] 844,0 pkt -101,3 pkt  Niemcy
3.FIS bronze medal.png 5 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Gundersen K107/10 km 31:43,2 +45,5 Niemcy Björn Kircheisen
2.FIS silver medal.png 7 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Sztafeta K107/4x5 km[8] 793,9 pkt -15,9 pkt  Niemcy
3.FIS bronze medal.png 9 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Sprint K107/5 km 14:02,6 +28,4 Niemcy Björn Kircheisen
1.FIS gold medal.png 4 lutego 2004 Norwegia Stryn Gundersen K90/10 km 26:06,3 - -
1.FIS gold medal.png 6 lutego 2004 Norwegia Stryn Sztafeta K90/4x5 [9] 58:03,0 - -
1.FIS gold medal.png 8 lutego 2004 Norwegia Stryn Sprint K90/7,5 km 14:02,1 - -
1.FIS gold medal.png 22 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Gundersen HS100/10 km 25:56,6 - -
5. 24 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Sztafeta HS100/4x5 [10] 44:17,1 +2:19,8  Niemcy
1.FIS gold medal.png 26 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Sprint HS100/5 km 14:02,1 - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 6 grudnia 2003 Norwegia Trondheim Sprint K120/7,5 km 17:26,7 3. +27,3 Niemcy Ronny Ackermann
2. 27 stycznia 2004 Japonia Sapporo Sprint K120/7,5 km 18:50,6 2. +6,5 Finlandia Hannu Manninen
3. 25 listopada 2005 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/15 km 37:19,8 3. +2:42,3 Finlandia Hannu Manninen
4. 27 listopada 2005 Finlandia Kuusamo Sprint HS142/7,5 km 19:18,2 2. +4,0 Austria Mario Stecher
5. 17 grudnia 2005 Austria Ramsau Start masowy HS100/10 km 251,5 pkt 1. - -
6. 3 stycznia 2006 Niemcy Ruhpolding Sprint HS128/7,5 km 20:23,6 3. +22,7 Austria Felix Gottwald
7. 5 marca 2006 Finlandia Lahti Sprint HS130/7,5 km 20:33,0 2. +14,3 Niemcy Björn Kircheisen
8. 11 marca 2006 Norwegia Oslo Gundersen HS128/15 km 37:25,9 1. - -
9. 19 marca 2006 Japonia Sapporo Sprint HS134/15 km 19:15,0 3. +30,3 Francja Jason Lamy Chappuis
10. 15 grudnia 2007 Austria Ramsau Start masowy HS98/10 km 265,0 pkt 3. -8,0 pkt Niemcy Björn Kircheisen
11. 30 grudnia 2007 Niemcy Oberhof Gundersen HS140/15 km 40:08,8 3. +9,1 Norwegia Magnus Moan
12. 6 stycznia 2008 Niemcy Schonach Gundersen HS96/15 km 39:19,7 1. - -
13. 16 lutego 2008 Czechy Liberec Start masowy HS134/10 km 250,8 pkt 1. - -
14. 29 lutego 2008 Finlandia Lahti Gundersen HS130/15 km 37:11,9 1. - -
15. 9 marca 2008 Norwegia Oslo Sprint HS128/7,5 km 20:43,2 1. - -
16. 15 marca 2009 Norwegia Vikersund Gundersen HS117/10 km 26:31,6 2. +9,8 Stany Zjednoczone Bill Demong
17. 5 grudnia 2009 Norwegia Lillehammer Gundersen HS140/10 km 24:25,9 2. +0,1 Francja Jason Lamy Chappuis

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Tande nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Kontynentalnego.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 24 sierpnia 2003 Niemcy Steinbach-Hallenberg Sprint K120/9 km ? 3. +21,7 Niemcy Jens Gaiser
2. 15 sierpnia 2004 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/15 km 30:00,8 3. +34,2 Stany Zjednoczone Todd Lodwick
3. 31 sierpnia 2005 Niemcy Berchtesgaden Gundersen HS100/15 km 28:31,3 3. +0,5 Austria Felix Gottwald
4. 2 września 2005 Austria Bischofshofen Gundersen HS137/15 km 34:13,2 3. +32,7 Austria Christoph Bieler
5. 3 września 2005 Niemcy Steinbach-Hallenberg Start masowy HS140/10 km 193,2 pkt 3. -1,1 pkt Niemcy Georg Hettich
6. 4 września 2005 Niemcy Steinbach-Hallenberg Sprint HS140/7,5 km 18:22,7 2. +0,0 Austria Christoph Bieler

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Utytułowany Norweg kończy karierę! (pol.). kombinacjanorweska.dbv.pl, 2011-02-06. [dostęp 2011-09-14].
  2. Skład drużyny: Magnus Moan, Petter Tande, Jan Schmid, Mikko Kokslien
  3. Skład drużyny: Ola Morten Græsli, Petter Tande, Kristian Hammer, Kenneth Braaten
  4. Skład drużyny: Petter Tande, Håvard Klemetsen, Magnus Moan, Kristian Hammer
  5. Skład drużyny: Håvard Klemetsen, Espen Rian, Petter Tande, Magnus Moan
  6. Skład drużyny: Mikko Kokslien, Petter Tande, Jan Schmid, Magnus Moan
  7. Skład drużyny: Jo-Wesche Fossheim, Magnus Moan, Mathias Østvik, Petter Tande
  8. Skład drużyny: Magnus Moan, Petter Tande, Jon-Richard Rundsveen, Mikko Kokslien
  9. Skład drużyny: Einar Uvsløkk, Mikko Kokslien, Jon-Richard Rundsveen, Petter Tande
  10. Skład drużyny: Petter Tande, Einar Uvsløkk, Thomas Kjelbotn, Mikko Kokslien

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]