Tom Sandberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tom Sandberg
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1955
Mo i Rana, Norwegia
Klub Mo Skilag
Wzrost 175 cm
Waga 66 kg
Debiut w PŚ 7.01 1984, Schonach (15. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 7.01 1984, Schonach
(15. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 24.02 1984, Falun
(2. miejsce - Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Calgary 1984 Indywidualnie
Mistrzostwa świata
Złoto
Oslo 1982 Indywidualnie
Złoto
Rovaniemi 1984 Sztafeta
Srebro
Oslo 1982 Sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Lieto 1975 Indywidualnie
Srebro
Autrans 1974 Indywidualnie
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1983/1984
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1983

Thomas "Tom" Sandberg (ur. 6 sierpnia 1955 w Mo i Rana) – norweski kombinator norweski, złoty medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów oraz zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Tom Sandberg pojawił się w marcu 1974 roku, kiedy na mistrzostwach świata juniorów w Autrans wywalczył indywidualnie srebrny medal. W tym samym roku wygrał zawody w kombinacji podczas Holmenkollen ski festival. Rok później, podczas mistrzostw świata juniorów w Lieto był najlepszy.

Olimpijski debiut Sandberga nastąpił w 1976 roku podczas igrzysk olimpijskich w Innsbrucku. Po skokach zajmował tam zaledwie 17. pozycję, jednak po biegu awansował na ósme miejsce. W 1978 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti, gdzie po konkursie skoków był piąty, jednak po biegu zajął ostatecznie siódmą pozycję. Dwa lata później brał udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie był bliski zdobycia medalu. Konkurs skoków ukończył na dziewiątej pozycji, jednak w biegu awansował aż na czwartą pozycję, przegrywając walkę o brązowy medal z Konradem Winklerem z NRD.

Pierwszy sukces w kategorii seniorów osiągnął na mistrzostwach świata w Oslo w 1982 roku. W zawodach indywidualnych okazał się najlepszy, co zawdzięczał głównie dobrej postawie na trasie biegu, w którym uzyskał najlepszy czas. Pozostałe miejsca na podium przypadły dwóm reprezentantom NRD: Konradowi Winklerowi, który stracił do Norwega zaledwie 0.040 pkt i Uwe Dotzauerowi, który stracił do zwycięzcy 0,145 pkt. W konkursie drużynowym Norwegowie w składzie: Hallstein Bøgseth, Espen Andersen i Tom Sandberg wywalczyli srebrny medal. Już po skokach zajmowali drugie miejsce, z wyraźną stratą do prowadzących reprezentantów NRD i niedużą przewagą nad zajmującymi trzecie miejsce Finami. W biegu nie zdołali dogonić Niemców, na dodatek zostali wyprzedzeni przez Finów. Po obliczeniu punktów okazało się, że Norwegowie i Finowie uzyskali identyczny wynik punktowy (1243.60 pkt), wobec czego srebrne medale przyznano obu drużynom.

W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1983 roku w Seefeld. Zajął wtedy piętnaste miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Wystąpił w czterech z pozostałych sześciu konkursów sezonu 1983/1984 zajmując kolejno drugie miejsce 24 lutego w Falun, czwarte 3 marca w Lahti, ponownie drugie 8 marca w Oslo, a w ostatnich zawodach cyklu, 24 marca 1984 roku w Štrbskim Plesie zwyciężył. Dzięki temu został pierwszym w historii zdobywcą Pucharu Świata, w klasyfikacji generalnej wyprzedzając Dotzauera i swego rodaka Geira Andersena. W lutym 1984 roku Sandberg zdobył indywidualnie złoty medal podczas igrzysk olimpijskich w Sarajewie. Zwyciężył w skokach i prowadzenia tego nie oddał podczas biegu, wyraźnie wyprzedzając dwóch Finów: Jouko Karjalainena i Jukkę Ylipulliego. Miesiąc później zdobył złoty medal w sztafecie na mistrzostwach świata w Rovaniemi. Wraz z Bøgsethem i Geirem Andersenem minimalnie wyprzedził Finów oraz reprezentantów ZSRR.

W 1984 roku zakończył karierę. Rok wcześniej został nagrodzony medalem Holmenkollen wraz z norweską biegaczką narciarską Berit Aunli.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
8. 9 lutego 1976 Austria Innsbruck Indywidualnie K-90/15 km 423.39 pkt -17.74 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Ulrich Wehling
4. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Indywidualnie K-90/15 km 432.200 pkt -13.735 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Ulrich Wehling
1.Gold medal.svg 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Indywidualnie K-90/15 km 422.595 pkt - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
7. 20 lutego 1978 Finlandia Lahti Indywidualnie K-90/15 km 435.24 pkt -18.02 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Konrad Winkler
1.FIS gold medal.png 19 lutego 1982 Norwegia Oslo Indywidualnie K-90/15 km 426.600 pkt - -
2.FIS silver medal.png 26 lutego 1982 Norwegia Oslo Sztafeta K-90/3x5 km[1] 1295.92 pkt -52.32 pkt  NRD
1.FIS gold medal.png 18 marca 1984 Finlandia Rovaniemi Sztafeta K-90/3x5 km[2] 1189.46 pkt - -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.FIS silver medal.png 1 marca 1974 Francja Autrans Indywidualnie K-90/15 km ? ? Niemiecka Republika Demokratyczna Bernd Blechschmidt
1.FIS gold medal.png 22 lutego 1975 Finlandia Lieto Indywidualnie K-90/15 km ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 24 lutego 1984 Szwecja Falun Gundersen K90/15 km 411.935 pkt 2. -2.435 pkt Finlandia Rauno Miettinen
2. 8 marca 1984 Norwegia Oslo Gundersen K90/15 km 426.815 pkt 2. -4.915 pkt Norwegia Espen Andersen
3. 24 marca 1984 Czechosłowacja Štrbské Pleso Gundersen K90/15 km 428.905 pkt 1. - -

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład drużyny: Hallstein Bøgseth, Espen Andersen, Tom Sandberg
  2. Skład drużyny: Tom Sandberg, Hallstein Bøgseth, Geir Andersen