Kamilla Baar-Kochańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kamilla Baar)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamilla Baar-Kochańska
Kamilla Baar-Kochańska
Kamilla Baar-Kochańska
Data i miejsce urodzenia 6 października 1979
Człuchów
Zawód aktorka
Współmałżonek Wojciech Solarz
(2005–2009; rozwód)
Piotr Kochański (2015)[1]
Lata aktywności od 2001
Zespół artystyczny
Teatr Narodowy

Kamilla Baar-Kochańska[1] (ur. 6 października 1979 w Człuchowie) – polska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo spędziła w Poznaniu, a następnie w Tychach, gdzie uczęszczała do szkoły podstawowej i średniej. Podczas nauki w tej ostatniej uczyła się też w studium aktorskim w Katowicach prowadzonym przez aktorkę Dorotę Pomykałę[2].

W 2002 ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie, do której przyjęto ją za pierwszym podejściem. Na egzaminy do szkoły teatralnej przygotowała 28 tekstów[3]. Wśród nich znalazły się m.in. monolog Hamleta oraz monolog Nataszy ze Skrzywdzonych i poniżonych Dostojewskiego[4].

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Akademię Teatralną ukończyła przedstawieniem dyplomowym Sen nocy letniej, w reżyserii Jana Englerta (premiera 19 listopada 2001). Oficjalny debiut teatralny to rola Julii, w przedstawieniu Norway today,  w reżyserii Macieja Sobocińskiego, na scenie Fundacji Starego Teatru w Krakowie, (premiera 18 stycznia 2003). Od 2005 jest aktorką Teatru Narodowego w Warszawie. Współpracuje też z innymi teatrami.

Współpracowała z, między innymi, Janem Englertem, Jerzym Jarockim, Iwanem Wyrypajewem, Arturem Urbańskim, Mają Kleczewską. Występuje w repertuarze klasycznym i współczesnym. Sama preferuje role dramatyczne[4].

Pozytywnie oceniono jej rolę w Fedrze (choć sam spektakl niezbyt podobał się krytykom) oraz w Ślubach panieńskich[5], a kreację w Pierwszym razie uznano za wyjątkowo udaną[6].

Film[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy przed kamerą stanęła w 2002 na planie telewizyjnego spektaklu Oszuści. W filmie pojawiła się nieco później. Debiutem serialowym była rola Ewy[7] w serialu Na dobre i na złe w 2003. Na dużym ekranie debiutowała w 2004 rolą Magdy w komedii sensacyjnej Vinci Juliusza Machulskiego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Córka oficera Wojska Polskiego[8] i nauczycielki. Ma dwóch młodszych braci[8]Błażeja, producenta filmowego i Damiana, informatyka-programistę. Z pierwszym mężem, aktorem Wojciechem Solarzem[4], rozwiedziona w 2009 roku[9]. W 2011 roku, Kamilla Baar-Kochańska urodziła syna, Bruna, którego ojcem jest jej były partner, także aktor Wojciech Błach[10]. Obecnym mężem aktorki jest adwokat Piotr Kochański. Ślub wzięli w 2015 roku, w Lizbonie[1].

Spektakle teatralne[edytuj | edytuj kod]

Akademia Teatralna w Warszawie
Studio Teatralne KOŁO w Warszawie
Scena Fundacji Starego Teatru w Krakowie
  • 2003: Norway.today – Julia (reż. M. Sobociński)
Teatr Narodowy w Warszawie
  • 2003, 2005: Piaskownica (w piaskownicy) – Ona (gościnnie; reż. T. Bradecki)
  • 2004: Błądzenie – Modelka, Rena, Zosia (reż. J. Jarocki)
  • 2005: Kosmos – Lulusia (reż. J. Jarocki)
  • 2006: Pierwszy raz – Ona (reż. T. Bradecki)
  • 2006: Fedra – Panope (reż. Maja Kleczewska)
  • 2007: Śluby panieńskieKlara (reż. J. Englert)
  • 2008: Opowiadania dla dzieci Singera (reż. Piotr Cieplak)
  • 2008: Mrok – Marta (reż. Artur Tyszkiewicz)
  • 2009: Tango – Ala (reż. J. Jarocki)
  • 2014: Dowód na istnienie drugiego – Rita Labrosse (reż. M. Wojtyszko)
Teatr Polski w Warszawie
  • 2005: Makbet – Żona Makbeta (reż. Piotr Kruszczyński)
Krakowski Teatr Scena STU
  • 2008: Romeo i Julia – Ostatnia Julia (reż. Agata Duda-Gracz)
Teatr Telewizji

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

26 listopada 2012 roku otrzymała nagrodę Złotej Kaczki w kategorii najlepsza aktorka filmów sensacyjnych za rolę w Vincim reż. Juliusza Machulskiego[11]. 6 kwietnia 2013 roku została laureatką nagrody Wiktora w kategorii „Odkrycie telewizyjne roku”, m.in. za rolę w serialu Na dobre i na złe[12]. 3 lutego 2014 roku aktorka została nagrodzona Telekamerą 2014 w kategorii „Aktorka”[13].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Znana aktorka wzięła sekretny ślub w Lizbonie!. 2015-07-01. [dostęp 2015-07-08].
  2. R. Gowarzewska-Griessgraber. Świat Kamilli. „Polska Dziennik Zachodni”. 34/2008, 2008-02-09.  [dostęp 2008-04-11].
  3. M. Gawrońska. Tramwaje są lepsze od biblotek. „Dziennik”. 120/2006, 2006-09-08.  [dostęp 2008-04-11].
  4. 4,0 4,1 4,2 L. Śnieg-Czaplewska. "Obyś się zakochał". „Gala”. 36/2007, 2007-09-11.  [dostęp 2008-04-11].
  5. T. Miłkowski. Młodzież wchodzi coraz mocniej. „Przegląd”. 35/2007, 2007-08-27.  [dostęp 2012-02-26].
  6. T. Miłkowski. W teatrach coraz lepiej. „Przegląd”. 36/2006, 2006-09-04.  [dostęp 2012-02-26].
  7. 7,0 7,1 Życiowy wybór (164). W: Odcinki serialu Na dobre i na złe [on-line]. filmpolski.pl. [dostęp 2013-03-29].
  8. 8,0 8,1 Biografia Kamilli Baar w film.onet.pl. onet.pl. [dostęp 2008-04-11].
  9. B. Nowicka. Kamilla Baar. Córeczka tatusia. „Gala”. 15–16/2009.  [dostęp 2009-04-27].
  10. Nasza aktorska para ma syna o nietypowych inicjałach. fakt.pl, 2011-01-11. [dostęp 2011-01-17].
  11. Złote Kaczki 2012
  12. Wiktory 2012 rozdane, plejada.onet.pl
  13. Telekamery 2014: znamy laureatów! (pol.). film.onet.pl. [dostęp 2014-02-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]