Kamilla Baar-Kochańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kamilla Baar)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamilla Baar-Kochańska
Ilustracja
Kamilla Baar-Kochańska
Data i miejsce urodzenia 6 października 1979
Człuchów
Zawód aktorka
Współmałżonek Wojciech Solarz (2005–2009)
Piotr Kochański (od 2015)
Lata aktywności od 2001
Zespół artystyczny
Teatr Narodowy

Kamilla Baar-Kochańska[1] (ur. 6 października 1979 w Człuchowie) – polska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna.

Życiorys[edytuj]

Jest córką oficera Wojska Polskiego[2] i nauczycielki. Ma dwóch młodszych braci[2] – Błażeja, producenta filmowego i Damiana, programistę.

Edukacja[edytuj]

Dzieciństwo spędziła w Poznaniu, a następnie w Tychach, gdzie uczęszczała do szkoły podstawowej i średniej. Podczas nauki w tej ostatniej uczyła się też w studium aktorskim w Katowicach prowadzonym przez aktorkę Dorotę Pomykałę[3].

W 2002 ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie, do której przyjęto ją za pierwszym podejściem. Na egzaminy do szkoły teatralnej przygotowała 28 tekstów[4]. Wśród nich znalazły się m.in. monolog Hamleta oraz monolog Nataszy ze Skrzywdzonych i poniżonych Dostojewskiego[5].

Teatr[edytuj]

Akademię Teatralną ukończyła przedstawieniem dyplomowym Sen nocy letniej, w reżyserii Jana Englerta (premiera 19 listopada 2001)[6]. Oficjalny debiut teatralny to rola Julii, w przedstawieniu Norway today, w reżyserii Macieja Sobocińskiego, na scenie Fundacji Starego Teatru w Krakowie, (premiera 18 stycznia 2003). Od 2005 jest aktorką Teatru Narodowego w Warszawie. Współpracuje też z innymi teatrami.

Współpracowała między innymi z Janem Englertem, Jerzym Jarockim, Iwanem Wyrypajewem, Arturem Urbańskim, Mają Kleczewską. Występuje w repertuarze klasycznym i współczesnym. Sama preferuje role dramatyczne[5].

Pozytywnie oceniono jej rolę w Fedrze (choć sam spektakl niezbyt podobał się krytykom) oraz w Ślubach panieńskich[7], a kreację w Pierwszym razie uznano za wyjątkowo udaną[8].

Film[edytuj]

Kamilla Baar w 2007 roku

Po raz pierwszy przed kamerą stanęła w 2002 na planie telewizyjnego spektaklu Oszuści. Debiutem serialowym była rola Ewy[9] w serialu Na dobre i na złe w 2003.

W 2004 debiutowała w filmie fabularnym rolą Magdy w komedii sensacyjnej Vinci Juliusza Machulskiego[10].

Życie prywatne[edytuj]

W 2005 roku wyszła za mąż za aktora Wojciecha Solarza[5], z którym rozwiodła się w 2009 roku[11].

W 2011 roku, Kamilla Baar-Kochańska urodziła syna, Bruna, którego ojcem jest jej były partner, aktor Wojciech Błach[11].

Obecnym mężem aktorki jest adwokat Piotr Kochański. Ślub wzięli w 2015 roku, w Lizbonie[12].

Spektakle teatralne[edytuj]

Akademia Teatralna w Warszawie
Studio Teatralne KOŁO w Warszawie
Scena Fundacji Starego Teatru w Krakowie
  • 2003: Norway.today – Julia (reż. M. Sobociński)
Teatr Narodowy w Warszawie
  • 2003, 2005: Piaskownica (w piaskownicy) – Ona (gościnnie; reż. T. Bradecki)
  • 2004: Błądzenie – Modelka, Rena, Zosia (reż. J. Jarocki)
  • 2005: Kosmos – Lulusia (reż. J. Jarocki)
  • 2006: Pierwszy raz – Ona (reż. T. Bradecki)
  • 2006: Fedra – Panope (reż. Maja Kleczewska)
  • 2007: Śluby panieńskieKlara (reż. J. Englert)
  • 2008: Opowiadania dla dzieci Singera (reż. Piotr Cieplak)
  • 2008: Mrok – Marta (reż. Artur Tyszkiewicz)
  • 2009: Tango – Ala (reż. J. Jarocki)
  • 2014: Dowód na istnienie drugiego – Rita Labrosse (reż. M. Wojtyszko)
Teatr Polski w Warszawie
  • 2005: Makbet – Żona Makbeta (reż. Piotr Kruszczyński)
Krakowski Teatr Scena STU
  • 2008: Romeo i Julia – Ostatnia Julia (reż. Agata Duda-Gracz)
Teatr Telewizji

Filmografia[edytuj]

Polski dubbing[edytuj]

Nagrody i nominacje[edytuj]

26 listopada 2012 roku otrzymała nagrodę Złotej Kaczki w kategorii najlepsza aktorka filmów sensacyjnych za rolę w Vincim reż. Juliusza Machulskiego[13]. 6 kwietnia 2013 roku została laureatką nagrody Wiktora w kategorii „Odkrycie telewizyjne roku”, m.in. za rolę w serialu Na dobre i na złe[14]. 3 lutego 2014 roku aktorka została nagrodzona Telekamerą 2014 w kategorii „Aktorka”[15].

Przypisy

  1. Kamilla Baar wyszła za mąż!. gwiazdy.wp.pl, 2015-07-01. [dostęp 2015-09-23].
  2. a b Biografia Kamilli Baar w film.onet.pl. onet.pl. [dostęp 2008-04-11].
  3. R. Gowarzewska-Griessgraber. Świat Kamilli. „Polska Dziennik Zachodni”. 34/2008, 2008-02-09. [dostęp 2008-04-11]. 
  4. M. Gawrońska. Tramwaje są lepsze od biblotek. „Dziennik”. 120/2006, 2006-09-08. [dostęp 2008-04-11]. 
  5. a b c L. Śnieg-Czaplewska. Obyś się zakochał. „Gala”. 36/2007, 2007-09-11. [dostęp 2008-04-11]. 
  6. Sen nocy letniej - William Shakespeare. E-Teatr, 2001-11-19. [dostęp 2015-09-23].
  7. T. Miłkowski. Młodzież wchodzi coraz mocniej. „Przegląd”. 35/2007, 2007-08-27. [dostęp 2012-02-26]. 
  8. T. Miłkowski. W teatrach coraz lepiej. „Przegląd”. 36/2006, 2006-09-04. [dostęp 2012-02-26]. 
  9. a b Życiowy wybór (164). W: Odcinki serialu Na dobre i na złe [on-line]. filmpolski.pl. [dostęp 2013-03-29].
  10. Machulski o „Damie z łasiczką”. Gazeta Wyborcza, 15.04.2004. [dostęp 2015-09-23].
  11. a b Kamilla Baar. Teraz Teatr. [dostęp 2015-09-23].
  12. Kamilla Baar wzięła sekretny ślub w Portugalii. film.onet.pl. [dostęp 2015-09-23].
  13. Złote Kaczki 2012 rozdane. Złote Kaczki, 2012. [dostęp 2015-09-23].
  14. Wiktory 2012 rozdane!. TVP, 07.04.2013. [dostęp 2015-09-23].
  15. Telekamery 2014: znamy laureatów!. film.onet.pl. [dostęp 2014-02-03].

Linki zewnętrzne[edytuj]