Przejdź do zawartości

Maja Kleczewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maja Kleczewska
ilustracja
Maja Kleczewska (2024)
Imię i nazwisko

Maja Kleczewska-Kondrat

Data urodzenia

1973

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski
PWST w Krakowie

Dziedzina sztuki

teatr (reżyseria), dydaktyka

Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Nagrody

Maja Kleczewska-Kondrat[1] (ur. 1973[2]) – polska reżyserka teatralna i nauczycielka akademicka.

Kariera teatralna

[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1992)[3]. Absolwentka psychologii na Uniwersytecie Warszawskim oraz reżyserii dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie (2001)[2][1]. W 2018 otrzymała na Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie stopień doktora sztuki w dyscyplinie sztuk teatralnych[1].

Jej debiutanckie przedstawienie Jordan z 2000 autorstwa Anny Reynolds i Moiry Buffini, wystawione w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, przyniosło jej duże uznanie krytyków[4]. W latach 2011–2014 była etatową reżyserką Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu[5]. Reżyserowała w szeregu innych teatrów[6].

Wykładowczyni Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, pełniła funkcję dziekanki Kierunku Reżyseria (ok. 2019–2021)[7][8][9].

W styczniu 2025 wygrała konkurs na dyrektorkę Teatru Powszechnego w Warszawie, funkcję ma pełnić przez pięć sezonów od 1 września 2025[10].

Jej mężem jest Piotr Kondrat(inne języki), aktor i kolarz[11].

Kontrowersje

[edytuj | edytuj kod]

W 2025 dziennikarka Iga Dzieciuchowicz w swojej książce Teatr. Rodzina patologiczna (wyd. Agora)[12] ujawniła i opisała przypadki stosowania przez Kleczewską na próbach przemocy psychicznej wobec trójki aktorów (w tym jednej aktorki). Dzieciuchowicz w swojej książce zawarła obszerne wypowiedzi wspomnianych aktorów opisujące m.in. wątpliwe etycznie wykorzystywanie przez Kleczewską prywatnych historii z życia aktorów, stosowanie podczas prób do spektakli kontrowersyjnych ustawień hellingerowskich, a także instrumentalne posługiwanie się tematem Holocaustu i antysemityzmu[13][14][15][16][17][18].

W lutym 2025 roku dziennikarz kulturalny Witold Mrozek na łamach miesięcznika kulturalnego Dwutygodnik ujawnił, że podczas trwania procedury konkursowej w konkursie na stanowisko dyrektora Teatru Powszechnego w Warszawie - w którym to konkursie Kleczewska zwyciężyła - doszło do konfliktu interesów, który nie został zgłoszony przez strony przed przystąpieniem do procedury konkursowej. Mrozek ujawnił, że jedna z członkiń komisji konkursowej, będąca aktorką reprezentującą ZASP, w czasie trwania procedury konkursowej i przesłuchań kandydatów była jednocześnie obsadzona w mających miejsce w tym samym czasie próbach do spektaklu Kleczewskiej Tkocze na podstawie prozy Gerharta Hauptmanna w Teatrze Śląskim im. S. Wyspiańskiego w Katowicach[19].

Nagrody i odznaczenia (wybór)

[edytuj | edytuj kod]

Spektakle Mai Kleczewskiej

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Autor scenariusza
lub materiałów do scenariusza
Miejsce premiery
2000 Jordan Anna Reynolds i Moira Buffini Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
2000 Elektra Hugo von Hofmannsthal Teatr im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze
2002 Noże w kurach David Harrower Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
2002 Lot nad kukułczym gniazdem Ken Kesey Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu
2003 Czyż nie dobija się koni? Horace McCoy Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu
2004 Czajka Anton Czechow Teatr im. Norwida w Jeleniej Górze
2004 Makbet William Shakespeare Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu
2005 Woyzeck Georg Büchner Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu
2005 Sen nocy letniej William Shakespeare Stary Teatr w Krakowie
2006 Fedra Jean Baptiste Racine Teatr Narodowy w Warszawie
2007 Zbombardowani Sarah Kane Stary Teatr w Krakowie
2008 Opowieści lasku wiedeńskiego Ödön von Horváth[28] Teatr Dramatyczny im. Jana Kochanowskiego w Opolu
2009 Marat/Sade Peter Weiss Teatr Narodowy w Warszawie
2009 Płatonow Anton Czechow Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
2010 Babel Elfriede Jelinek Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
2010 Zmierzch bogów Enrico Medioli, Luchino Visconti, Nicola Badalucco[29] Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu
2012 Burza William Shakespeare; Łukasz Chotkowski Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
2013 Podróż zimowa Elfriede Jelinek koprodukcja: Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
Teatr Powszechny w Łodzi
2014 Cienie. Eurydyka mówi Elfriede Jelinek koprodukcja: Teatr Imka w Warszawie
Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
2015 Szczury Gerhart Hauptmann Teatr Powszechny w Warszawie
2015 Dybuk Szymon An-ski Teatr Żydowski w Warszawie im. Estery i Idy Kamińskich
2016 Czekając na barbarzyńców John Maxwell Coetzee Deutsches Schauspielhaus Hamburg
2016 Głos ludzki Jean Cocteau (muzyka: Francois Poulenc) Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie
2021 Dziady Adam Mickiewicz (scenariusz sceniczny Łukasz Chotkowski, Maja Kleczewska) Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
2022 Łaskawe Jonathan Littell (adaptacja Maja Kleczewska, Damian Josef Neć[30]) Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach
2024 Wesele Stanisław Wyspiański Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
2025 Ziemia obiecana Władysław Reymont (adaptacja Maja Kleczewska, scenariusz Tomasz Śpiewak)[31] Teatr Zagłębia w Sosnowcu
2025 Sublokatorka Hanna Krall (adaptacja tekstu i dramaturgia – Grzegorz Niziołek)[32][33] Teatr Powszechny w Warszawie
2026 Wyzwolenie Stanisław Wyspiański Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie[34]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Dr Maja Kleczewska-Kondrat, [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2025-01-26].
  2. a b c Maja Kleczewska. Polityka, 3.11.2009. [dostęp 2015-09-02]. (pol.).
  3. Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. II 189. ISBN 83-06-02325-0.
  4. Teatr w Polsce – polski wortal teatralny [online], e-teatr.pl [dostęp 2018-03-20].
  5. a b Maja Kleczewska nową dyrektorką Teatru Powszechnego [online], www.pap.pl, 25 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-26].
  6. Maja Kleczewska | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2025-01-26].
  7. Zmiana teraz czy kiedy? [online], Dialog – Miesięcznik poświęcony dramaturgii współczesnej [dostęp 2020-05-02] (pol.).
  8. Władze, Akademia Teatralna, 23 stycznia 2016 [dostęp 2020-05-02] [zarchiwizowane 2019-10-14].
  9. Władze — Akademia Teatralna, akademia.at.edu.pl, 19 stycznia 2021 [dostęp 2025-01-26] [zarchiwizowane 2021-01-19].
  10. Nowa dyrektorka Teatru Powszechnego [online], um.warszawa.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-26].
  11. Łukasz Drewniak, Rower Tespisa [online], www.dziennikteatralny.pl, 27 sierpnia 2010 [dostęp 2025-01-26].
  12. Teatr. Rodzina patologiczna [online], Wydawnictwo Agora [dostęp 2025-06-15].
  13. Iga Dzieciuchowicz, Teatr. Rodzina patologiczna, Warszawa: Agora, 2025, ISBN 978-83-8380-211-4 [dostęp 2025-06-16] (pol.).
  14. Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2025-06-15].
  15. Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2025-06-15].
  16. Zmiana już tu jest | Teatr | Dwutygodnik [online], www.dwutygodnik.com [dostęp 2025-06-15] (ang.).
  17. Przemoc w imię sztuki – Teatr dla Wszystkich [online] [dostęp 2025-06-15].
  18. Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2025-07-06].
  19. Uczynić teatr znów wielkim | Teatr | Dwutygodnik [online], www.dwutygodnik.com [dostęp 2025-06-15] (ang.).
  20. Doroczne Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. mkidn.gov.pl. [dostęp 2013-07-22]. (pol.).
  21. Maja Kleczewska – WP Film. film.wp.pl. [dostęp 2017-07-26]. (pol.).
  22. Klaudia Matuszna: Maja Kleczewska z Teatru Śląskiego najlepszym reżyserem w Polsce. silesion.pl, 2018-09-05. [dostęp 2018-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-06)].
  23. Klaudia Matuszna: Maja Kleczewska z Teatru Śląskiego najlepszym reżyserem w Polsce. silesion.pl, 2018-09-05. [dostęp 2018-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-06)].
  24. Dr Maja Kleczewska, Dziekan Kierunku Reżyseria, laureatką O!Lśnień ONETU [online], Akademia Teatralna, 13 marca 2020 [dostęp 2025-01-26].
  25. Maja Kleczewska i jej DZIADY z wyjątkową nagrodą! [online], Akademia Teatralna, 30 listopada 2022 [dostęp 2025-01-26].
  26. Maja Kleczewska – Nagroda im. Kazimierza Kutza [online] [dostęp 2024-05-11] (ang.).
  27. Artyści – pracownicy Akademii Teatralnej w Warszawie odznaczeni Medalami „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” [online], gov.pl, 24 czerwca 2024 [dostęp 2026-03-31].
  28. Opowieści lasku wiedeńskiego. Teatr Opole. [dostęp 2015-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-01)]. (pol.).
  29. Zmierzch Bogów. Teatr Opole. [dostęp 2015-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-01)]. (pol.).
  30. Łaskawe [online], Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego w Katowicach [dostęp 2022-12-11] (pol.).
  31. Ziemia obiecana [online], Teatr Zagłębia [dostęp 2025-08-06].
  32. Sublokatorka | Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie [online], www.powszechny.com [dostęp 2025-10-24].
  33. PATRONAT STOWARZYSZENIA „NIGDY WIĘCEJ: „SUBLOKATORKA” W TEATRZE POWSZECHNYM - Stowarzyszenie „Nigdy Więcej” [online], www.nigdywiecej.org [dostęp 2025-10-24].
  34. Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego - Wyzwolenie [online], teatrwkrakowie.pl [dostęp 2026-03-04].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]