Katarzyna opolska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katarzyna opolska
Księżniczka opolska, księżna śląska, pani na Kożuchowie i Zielonej Górze
Jako żona Henryka VIII Wróbla
Dane biograficzne
Dynastia Piastowie
Data urodzenia przed 26 marca 1367
Data i miejsce śmierci 6 czerwca 1420
Kożuchów
Miejsce spoczynku kolegiata Najświętszej Maryi Panny w Głogowie
Ojciec Władysław Opolczyk
Matka Eufemia mazowiecka
Mąż Henryk VIII Wróbel
Dzieci Jan I żagański
Henryk IX Starszy
Henryk X Rumpold
Wacław krośnieński
Anna żagańska

Katarzyna (ur. przed 26 marca 1367, zm. 6 czerwca 1420 w Kożuchowie) – córka księcia opolskiego Władysława Opolczyka i najprawdopodobniej księżniczki mazowieckiej Eufemii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Filiacja[edytuj | edytuj kod]

Filiacja Katarzyny opolskiej budzi kontrowersje w historiografii. Dawniej uważano, że matką Katarzyny była pierwsza żona Władysława Opolczyka, Elżbieta. Pogląd ten wynikał z błędnej datacji małżeństwa Władysława Opolczyka z Eufemią mazowiecką. Powszechnie sądzono, że do drugiego małżeństwa Opolczyka doszło ok. 1379. Obecnie uważa się, że zostało ono zawarte najpóźniej w 1366. Zatem Katarzyna była najprawdopodobniej córką Władysława Opolczyka z jego drugiego małżeństwa z Eufemią mazowiecką[1].

Narodziny[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy Katarzyna pojawia się w źródłach w dokumencie Karola IV Luksemburskiego z 26 marca 1367, na mocy którego spadkobiercami Władysława Opolczyka mogło być jego żeńskie potomstwo. W akcie tym Katarzyna jako jedyna córka księcia opolskiego została wymieniona z imienia. Urodziła się przed wystawieniem tego dokumentu. Geneza jej imienia nie została dostatecznie wyjaśniona. Możliwe, że jej miano nawiązuje do imienia bratowej jej babki ze strony ojca, Katarzyny, żony Henryka świdnickiego[2].

Małżeństwo z Henrykiem Wróblem[edytuj | edytuj kod]

Między 1378 a 25 czerwca 1388[3] Katarzyna poślubiła księcia głogowskiego i żagańskiego Henryka VIII Wróbla. Z tego małżeństwa pochodziło pięcioro dzieci:

Wdowieństwo[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Henryka Wróbla, zmarłego w Szprotawie 14 marca 1397, Katarzyna otrzymała w dożywocie ziemie w Kożuchowie i Zielonej Górze. Używała tytułu księżnej śląskiej oraz pani na Kożuchowie i Zielonej Górze. Zmarła w Kożuchowie 6 czerwca 1420 i została pochowana w kolegiacie Najświętszej Maryi Panny w Głogowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Por. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 571 oraz K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 75–76.
  2. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 571. Por. tabl. II/I.
  3. Por. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 394, 395–396, 571 i 690 (uzupełnienia i sprostowania do biogramu Henryka (IX) Starszego).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]