Henryk VIII Wróbel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk VIII Wróbel
ilustracja
Książę głogowsko-żagański
Okres panowania od 1369
do 1378
Książę kożuchowski
Okres panowania od 1378[1]
do 1395
Książę głogowsko-żagański
Okres panowania od 1395
do 1397
Dane biograficzne
Dynastia Piastowie
Data urodzenia 1357–1363
Data i miejsce śmierci 14 marca 1397
Szprotawa
Przyczyna śmierci rany odniesione w trakcie turnieju
Miejsce spoczynku Żagań
Ojciec Henryk V Żelazny
Matka Anna, córka Wacława płockiego
Rodzeństwo Henryk VI Starszy
Henryk VII Rumpold
Małżeństwo Katarzyna Opolska
od 1388
do 1397
Dzieci Jan I żagański
Henryk IX Starszy
Henryk X Rumpold
Wacław krośnieński
Anna żagańska

Henryk VIII Młodszy (Wróbel) (ur. pomiędzy 1357 a 1363 r., zm. 14 marca 1397 r. w Szprotawie) - formalny książę żagańsko-głogowski w latach 1369-1378, od 1378 roku panował w Zielonej Górze, Szprotawie, Kożuchowie, Przemkowie i Sulechowie, od 1395 właściciel połowy Głogowa, Ścinawy i Bytomia Odrzańskiego. Tytułował się księciem żagańskim, zielonogórskim, szprotawskim i głogowskim[2].

Henryk VIII był najmłodszym synem księcia żagańskiego Henryka V Żelaznego i Anny księżniczki mazowieckiej. W źródłach współczesnych nosił przydomek „Wróbel”, którego pochodzenie nie jest jednak znane[3].

Po śmierci ojca w 1369 roku formalnie współrządził wraz z braćmi - Henrykiem VI Starszym i Henrykiem VII Rumpoldem w księstwie głogowskim[3]. Pełnię władzy objął dopiero po osiągnięciu pełnoletności i podziale dzielnicy głogowsko-żagańskiej w 1378 roku na trzy części[3]. Henryk VIII otrzymał Kożuchów, Zieloną Górę, Szprotawę, Sławę Śląską, Nowe Miasteczko oraz Przemków[3]. 25 czerwca 1388 roku książę ożenił się z Katarzyną, córką Władysława Opolczyka[3][4]. Jako wiano młoda para otrzymała w zarząd miasta Prudnik i Głogówek w księstwie opolskim (na co zgodę musiał wyrazić król Czech, Wacław IV Luksemburski)[3]. Wobec jednak jednoczesnego zapisania Głogówka jako oprawy wdowiej Ofce, żonie Opolczyka, ostatecznie Henrykowi udało się przejąć jedynie Prudnik[3]. W roku 1393 Henryk VIII uzyskał prawa do księstwa żagańskiego po starszym bracie Henryku VI, włości tej jednak nie przejął, gdyż całość dziedzictwa otrzymała szwagierka Jadwiga. Dwa lata później, w 1395, Henryk VIII objął w posiadanie księstwo głogowskie po bezpotomnej śmierci Henryka VII[3].

Henryk VIII miał nieco inny charakter niż jego bracia. Uwielbiał uczty, zabawy i turnieje rycerskie. Taki tryb życia wymagał dużych nakładów finansowych. Powodowało to ciągłe kłopoty finansowe księcia. Szczególne duże zobowiązania finansowe miał wobec Konrada II oleśnickiego. Henryk VIII próbował sięgnąć po dochody kościelne. Skończyło się to dla niego klątwą kościelną nałożoną przez biskupa wrocławskiego. Zbiegła się ona ze śmiercią Henryka VIII, który zginął z powodu ciężkich ran od włóczni odniesionych w czasie turnieju rycerskiego w Legnicy[2][5]. Pogrzeb odbył się w atmosferze skandalu - jego ciało leżało niepochowane przez osiem dni, dopóki Kościołowi nie wyrównano strat finansowych. Został pochowany w kościele augustianów w Żaganiu.

Z małżeństwa z Katarzyną doczekał się czterech synów (Jana, Henryka IX, Henryka X i Wacława), oraz jednej córki (Anny, żony Kazimierza oświęcimskiego)[3]. Żonie Katarzynie zmarłej 6 czerwca 1420 roku, zostawił jako oprawę wdowią Kożuchów i Zieloną Górę[3].

Przypisy

  1. Henryk VIII Wróbel - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2017-11-04] (pol.).
  2. a b Henryk VIII Młodszy Wróbel, zielonagora.wyborcza.pl, 20 października 2004 [dostęp 2017-11-06].
  3. a b c d e f g h i j Michał Szuster, Henryk VIII Młodszy Wróbel, www.poczet.com [dostęp 2017-11-04] (pol.).
  4. Ryszard Jurzak, Genealogia dynastyczna, genealogia.grocholski.pl [dostęp 2017-11-06].
  5. Tomasz Stańczyk, Miecz i trucizna, „Uważam Rze - Historia” [dostęp 2017-11-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]