Kościół św. Michała Archanioła w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Michała Archanioła
w Katowicach
Distinctive emblem for cultural property.svg 1179/71 z dnia 09.03.1971 r.
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Katowice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Michała Archanioła w Katowicach
Wezwanie św. Michała Archanioła
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Ziemia50°14′27,46″N 19°00′17,26″E/50,240961 19,004794

Kościół św. Michała Archanioła w Katowicach – najstarsza budowla sakralna na terenie Katowic, położona w Parku Kościuszki w Brynowie, na Wzgórzu Beaty, wzniesiona w 1510 r. w Syryni w powiecie wodzisławskim. W 1938 r. kościół został przeniesiony z Syryni do Katowic.

Wnętrze kościoła

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół został zbudowany w 1510 w Syryni[1] (powiat wodzisławski), gdzie przez 428 lat pełnił funkcję kościoła parafialnego. W 1938 został przeniesiony do Katowic[2] jako pierwszy obiekt w planowanym wówczas skansenie, który ostatecznie nie powstał. Szczęśliwie ocalały z zawieruchy II wojny światowej, wobec braku możliwości budowy innej świątyni, zaczął pełnić rolę kościoła filialnego dla powstającego osiedla w Brynowie. Poświęcenia kościoła dokonał 18 maja 1958 r. ks. Ignacy Jeż, ówczesny rektor Niższego Seminarium Duchownego im. św. Jacka w Katowicach, późniejszy biskup koszalińsko-kołobrzeski. Parafię p.w. św. Michała Archanioła erygowano 21 lutego 1981 r.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Jest to drewniany, jednonawowy kościół, którego ściany mają konstrukcję wieńcową[2]. Do prostokątnej nawy od wschodu przylega węższe, również prostokątne prezbiterium, natomiast od zachodu - niewielka, prostokątna kruchta. Kościół nie posiada wieży. Nakryty jest stromym, dwuspadowym dachem krytym gontem, ze smukłą wieżyczką sygnaturki na kalenicy, a otoczony jest sobotami[2].

We wnętrzu kościoła znajduje się korpus XVII-wiecznej, drewnianej ambony i od 1970 drewniana rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem, późnogotycka, z początku XVI wieku[2], przeniesiona z Dębieńska (powiat rybnicki). W kruchcie znajduje się: XV-wieczna kropielnica z kamienia[2] i drewniana skrzynia z okuciami z XVIII-XIX w. Kościół i dzwonnica otoczone są drewnianym ogrodzeniem z trzema bramami. Wolno stojąca dzwonnica pochodzi z 1679 roku[2].

Nad głównym ołtarzem znajduje się kopia franciszkańskiego Krzyża z San Damiano.

Kościół leży na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego.

Obiekt od 1997 znajduje się pod opieką Muzeum Historii Katowic[3].

Lapidarium[edytuj | edytuj kod]

W 2009 r. na terenie kościoła powstało lapidarium[4]. Znajdują się tam trzy nagrobki, kamień graniczny i kamień drogowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Bulsa: Ulice i place Katowic. Katowice: Prasa i Książka, 2012, s. 103. ISBN 978-83-933-665-8-3. (pol.)
  2. a b c d e f Jerzy Pleszyniak: Przewodnik miejski "Katowice ...na co dzień i na weekend". Katowice: Wydawnictwo Alatus, 2009, s. 9. ISBN 978-83-60503-54-6.
  3. Michał Bulsa, Barbara Szmatloch, Sekrety Katowic, Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy, 2018, s. 61-64, ISBN 978-83-7729-386-7, OCLC 1066105156.
  4. Wyborcza.pl, katowice.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]