Zadole (Katowice)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Zadola w Katowicach. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Zadole – historyczna część Piotrowic, obecna część dzielnicy Katowic Ligota-Panewniki. Zadole powstało w XIX w. jako przysiółek Piotrowic nad rzeką Ślepiotką. Początkowo nieliczne zabudowania chłopskie, m.in. młyn wodny na Ślepiotce. W roku 1850 po otwarciu linii kolejowej KatowiceRybnik osada zaczęła rozwijać się dynamiczniej, największy rozwój odnotowano w początkach XX w. Zadole zasłynęło organizacją pięciu zjazdów polskich towarzystw śpiewaczych z Górnego Śląska w latach 19071914. W latach 30. XX w. powstało osiedle dla pracowników Urzędu Wojewódzkiego Śląskiego (na pograniczu Zadola i Ligoty). W 1951 Zadole zostało przyłączone wraz z Piotrowicami do Katowic. W latach 60. XX w. powstały bloki spółdzielni mieszkaniowej "Południe". Pod koniec lat 60. zbudowano także trzy domy akademickie dla studentów Uniwersytetu Śląskiego. Na początku lat 70. założono osiedle domków jednorodzinnych (tzw. osiedle kolejowe) nad Ślepiotką. Rok 1976 to początek budowy dużego osiedla złożonego z wysokich, dziesięciopiętrowych bloków mieszkalnych, Spółdzielni Mieszkaniowej "Górnik" (rejon ulic Zadole i Gdańskiej).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lech Szaraniec: Osady i osiedla Katowic. Katowice: Oficyna Artur, 1996, s. 253, 254, 255. ISBN 83-905115-0-9.
  • Lech Szaraniec: Osady i osiedla Katowic. Katowice: "Śląsk", 1980, s. 162, 163. ISBN 83-216-0147-2.