Kost Łewycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kost Łewycki
Levytsky Kost-1-.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1859
Tyśmienica, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 12 listopada 1941
Lwów, Polska pod okupacją III Rzeszy
Premier Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej
Okres od 13 listopada 1918
do 4 stycznia 1919
Przynależność polityczna Ukraińska Partia Narodowo-Demokratyczna
Poprzednik funkcja utworzona
Następca Sydir Hołubowycz
Odznaczenia
Komandor Orderu Leopolda

Kost Łewycki (ukr. Кость Левицький/Kost' Łewyćkyj, ur. 18 listopada 1859 w Tyśmienicy, zm. 12 listopada 1941 we Lwowie) – premier Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, adwokat, ukraiński parlamentarzysta, publicysta, polityk, działacz państwowy i społeczny.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w rodzinie kapłana greckokatolickiego Antona Lewyckiego (1832—1909, w Niżniowie[1], herbu Rogala,[2] m.in. parocha w Niżniowie. Ukończył cesarsko-królewskie gimnazjum w Stanisławowie oraz Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Współzałożyciel i sekretarz Ukraińskiej Partii Narodowo-Demokratycznej. W latach 1898-1939 dyrektor Krajowego Związku Kredytowego (później Centrobanku), pierwszy przewodniczący rady Krajowego Związku Rewizyjnego (od 1904).

Członek honorowy Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i Towarzystwa Proswita.

W 1914 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Leopolda [3].

W 1914 przewodniczył Głównej Radzie Ukraińskiej, a potem Ogólnej Radzie Ukraińskiej w Wiedniu.

Premier ZURL od 13 listopada 1918 do 4 stycznia 1919. Po przegranej wojnie polsko-ukraińskiej wyemigrował do Wiednia, był członkiem emigracyjnego rządu Sydora Hołubowycza. W 1924 powrócił z emigracji do Lwowa.

Działacz UNDO. Aresztowany 30 września 1939 przez NKWD we Lwowie, skazany na pięć lat łagru, przez 14 miesięcy więziony na Łubiance i w Butyrkach. Zwolniony w 1941, powrócił do Lwowa. Po ataku III Rzeszy na ZSRR, zajęciu Lwowa przez Wehrmacht i proklamacji niepodległości Ukrainy stanął na czele utworzonej 6 lipca 1941 Rady Seniorów, przekształconej 30 lipca w Ukraińską Radę Narodową.

Pochowany na cmentarzu Janowskim.

Przypisy

  1. Dmytro Blazejowskyj, Historical Šematism of the Archeparchy of L'viv (1832—1944), Kyiv : KM Akademia, 2004, s. 249, ISBN 966-518-225-0. (ang.)
  2. Микола Литвин, Кім Науменко, Історія ЗУНР, Львів: Інститут українознавства НАНУ, видавнича фірма «Олір» 1995, 368 с.: іл., С. 77. ISBN 5-7707-7867-9 (ukr.)
  3. Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 4 z 8 marca 1914. 

Bibliografia[edytuj]

  • Енциклопедія українознавства, tom 4, s. 1268, Lwów 2000, ISBN 5-7707-4048-5.

Linki zewnętrzne[edytuj]