Księstwo płockie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księstwo płockie
1233–1351
1370–1495
Herb Księstwa płockiego
Herb Księstwa płockiego
Język urzędowy

polski, łacina

Stolica

Płock

Typ państwa

monarchia

Głowa państwa

książę Janusz II

Wydzielenie przez Konrada I mazowieckiego

1233

Włączenie do Polski

1495

Religia dominująca

katolicyzm

Księstwo płockieksięstwo istniejące w części Mazowsza w latach 1233–1351 i 1370–1495.

Księstwo płockie zostało po raz pierwszy uformowane po wydzieleniu przez Konrada I mazowieckiego północnej części Mazowsza dla swojego syna, Bolesława I mazowieckiego. W latach 1247–1275 Mazowsze było ponownie zjednoczone, po czym podzielili je pomiędzy siebie bracia Konrad II czerski i Bolesław II mazowiecki, księstwo płockie przejął ten ostatni. W 1351 roku księstwo płockie podzielono pomiędzy Polskę i linię mazowiecką. W 1370 roku księstwo powróciło do książąt mazowieckich i w 1381 roku stało się znów samodzielnym władztwem. W 1462 roku dokonano ponownego podziału księstwa pomiędzy Polskę i Mazowsze, druga część przeszła pod władanie polskie ostatecznie w 1495 roku.

Mazowsze w latach 1313–1345
Mazowsze w 1381 roku


Książęta płoccy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Książęta płoccy.