Księstwo dobrzyńskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Księstwo dobrzyńskie
1227-1392
Herb księstwa dobrzyńskiego
Herb księstwa dobrzyńskiego
Język urzędowy polski, łacina
Stolica Dobrzyń nad Wisłą
Typ państwa monarchia
Ostatnia głowa państwa książę Władysław Opolczyk
Wydzielenie przez Konrada I mazowieckigo z Księstwa mazowieckiego 1227
Zastaw na rzecz Zakonu Krzyżackiego 1392
Religia dominująca katolicyzm

Księstwo dobrzyńskieksięstwo istniejące w latach 1227-1392 na ziemi dobrzyńskiej, wokół miasta Dobrzyń.

Księstwo powstało, gdy Konrad I mazowiecki nadał swojemu najstarszemu potomkowi gród Dobrzyń. Stan ten utrzymał się do 1229, kiedy to Konradowi udało się wymusić na Grzymisławie część Sandomierszczyzny z Radomiem. Ziemie te nadał niezwłocznie Bolesławowi w zamian za zwrot Dobrzynia, którym wyposażył kolejnego potomka, Siemowita I.

W początkach XIV wieku przeszło w ręce Wacława II, króla Czech, który podporządkował sobie niemal całą Polskę. Po jego śmierci władzę nad księstwem odzyskał Władysław I Łokietek. W latach 1329-1343 znajdowało się pod władzą krzyżacką. Kazimierz III Wielki nadał po swojej śmierci księstwo Kazimierzowi IV słupskiemu. Po krótkim panowaniu wdowy po Kazimierzu IV – Małgorzaty, Ludwik Węgierski nadał księstwo Władysławowi Opolczykowi. W maju 1392 roku Władysław Opolczyk zastawił całą ziemię dobrzyńską krzyżakom za 50 tysięcy florenów węgierskich. W 1405 roku na mocy Pokoju w Raciążu ziemia dobrzyńska została odzyskana przez Polskę, jednak w 1409 została ponownie opanowana przez Krzyżaków. W 1411 roku na mocy I Pokoju toruńskiego ziemia dobrzyńska wróciła do Polski. Do Korony ziemie księstwa włączono w 1466 roku.

Książęta dobrzyńscy[edytuj]

 Osobny artykuł: Władcy ziemi dobrzyńskiej.

Bibliografia[edytuj]