Księstwo brzeskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księstwo brzeskie
1311–1419
Herb Księstwa brzeskiego
Herb Księstwa brzeskiego
Stolica

Brzeg

Typ państwa

monarchia dziedziczna (księstwo)

Głowa państwa

książę (ostatni) Henryk VII z Blizną

Zależne od

Królestwa Czech (od 1329)

podział Księstwa legnickiego

1311

Połączenie z Księstwem legnickim

1419

Religia dominująca

katolicyzm

Mapa Księstwa brzeskiego

     księstwo brzeskie

Księstwo brzeskie (cz. Břežské knížectví, niem. Herzogtum Brieg) – historyczne piastowskie księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku ze stolicą w Brzegu, powstałe w końcowym okresie rozbicia dzielnicowego w Polsce, zlokalizowane w ówczesnej (i obecnej) południowo-zachodniej Polsce. Zostało utworzone w 1311 poprzez wydzielenie z księstwa legnickiego na jego dotychczasowych wschodnich ziemiach. Przez cały okres istnienia pozostawało pod władzą dynastii Piastów.

Trudne położenie polityczne zmusiło w 1329 r. książąt do hołdu Czechom. W historii dochodziło do częstych podziałów i reunifikacji wspólnoty ziem brzeskiej i legnickiej.

Samodzielne księstwo brzeskie kontynuowane potem jako księstwo legnicko-wołowsko-brzeskie przestało istnieć wraz ze śmiercią ostatniego Piasta, księcia Jerzego IV Wilhelma w 1675 r. Było to ostatnie samodzielne księstwo na Śląsku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]