Luigi Einaudi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luigi Einaudi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 marca 1874
Carrù

Data i miejsce śmierci

30 października 1961
Rzym

Prezydent Republiki Włoskiej
Okres

od 12 maja 1948
do 11 maja 1955

Przynależność polityczna

Włoska Partia Liberalna

Poprzednik

Enrico De Nicola

Następca

Giovanni Gronchi

Faksymile
Odznaczenia
Wielki Mistrz/Krzyż Wielki z Wielką Kollaną Orderu Zasługi Republiki Włoskiej Wielki Mistrz Orderu Zasługi za Pracę Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej Order Złotej Ostrogi

Luigi Einaudi (ur. 24 marca 1874 w Carrù, zm. 30 października 1961 w Rzymie) – włoski ekonomista, dziennikarz, wykładowca akademicki i polityk, w latach 1948–1955 prezydent Republiki Włoskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 21 lat ukończył studia na Uniwersytecie Turyńskim. Pracował jako dziennikarz i publicysta w „La Stampa” w Turynie i w „Corriere della Sera” w Mediolanie. Był także korespondentem brytyjskiego „The Economist”. Przez wiele lat zajmował się działalnością naukową. Był m.in. kierownikiem katedry finansów publicznych na macierzystej uczelni, wykładał również na Uniwersytecie Bocconi. Pełnił funkcję redaktora naukowego „La Riforma Sociale” (1900–1935) i „Rivista di Storia Economica” (1936–1943). Był członkiem licznych krajowych i międzynarodowych ekonomicznych towarzystw naukowych[1].

W 1919 został powołany w skład Senatu Królestwa Włoch. Po przejęciu władzy przez faszystów zaprzestał współpracy z prasą codzienną. W latach 1943–1945 przebywał na emigracji w Szwajcarii[1]. Po powrocie do Włoch zaangażował się ponownie w działalność polityczną. Został powołany w skład prowizorycznego zgromadzenia (Consulta Nazionale), następnie w skład konstytuanty. W 1948 został członkiem Senatu I kadencji[2].

W latach 1947–1948 był wicepremierem oraz ministrem finansów i skarbu, a następnie ministrem budżetu w czwartym rządzie Alcide De Gasperiego[3]. 11 maja 1948 został wybrany na urząd prezydenta (otrzymał 518 z 872 oddanych głosów)[1]. Zaprzysiężony następnego dnia, stanowisko to zajmował do 11 maja 1955. Powrócił następnie do izby wyższej włoskiego parlamentu jako senator dożywotni, zasiadając w Senacie II i III kadencji, w trakcie której zmarł[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Luigi Einaudi (wł.). quirinale.it. [dostęp 2014-04-26].
  2. a b Luigi Einaudi na stronie Senatu III kadencji (wł.). [dostęp 2014-04-26].
  3. Skład czwartego rządu Alcide De Gasperiego na stronie Rządu Republiki Włoskiej (wł.). [dostęp 2014-04-26].
  4. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 11 maja 1955. [dostęp 2014-04-26].
  5. Hyginus Eugene Cardinale: Orders of Knighthood Awards and The Holy See – A historical, juridical and practical Compendium. Londyn: Van Duren, 1983, s. 42.