Antonio Tajani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio Tajani
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

4 sierpnia 1953
Rzym

Przewodniczący Parlamentu Europejskiego
Okres

od 17 stycznia 2017
do 1 lipca 2019

Przynależność polityczna

Europejska Partia Ludowa

Poprzednik

Martin Schulz

Następca

David Sassoli

podpis
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Wiernej Służby (Rumunia) Oficer Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Bernardo O’Higginsa (Chile)

Antonio Tajani (ur. 4 sierpnia 1953 w Rzymie) – włoski dziennikarz i polityk, komisarz UE ds. przemysłu i przedsiębiorczości, eurodeputowany, w latach 2017–2019 przewodniczący Parlamentu Europejskiego, parlamentarzysta krajowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Rzymskim – Sapienza. Był wydawcą czasopisma „Il Settimanale”, prezenterem programu informacyjnego w stacji Radio 1, a także kierował rzymskim biurem wydawniczym gazety „il Giornale”.

W 1994 pełnił funkcję rzecznika prasowego premiera Silvia Berlusconiego. W tym samym roku należał do założycieli nowej partii politycznej – Forza Italia. Od 1994 do 2008 sprawował mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego, zasiadając we frakcji Europejskiej Partii Ludowej – Europejskich Demokratów.

W czerwcu 2008 został wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej oraz komisarzem do spraw transportu, zastępując na tym stanowisku Franca Frattiniego, który objął urząd ministra spraw zagranicznych w czwartym rządzie Silvia Berlusconiego. W listopadzie 2009 ogłoszono, iż w nowej komisji José Barroso zostanie powołany na komisarza ds. przemysłu i przedsiębiorczości[1]. Urzędowanie rozpoczął w lutym 2010 po głosowaniu w Parlamencie Europejskim, pozostał również wiceprzewodniczącym KE.

W 2014 z listy reaktywowanej Forza Italia ponownie uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. W związku z tym w lipcu 2014 odszedł ze stanowiska w KE[2]. 17 stycznia 2017 został wybrany na nowego przewodniczącego Parlamentu Europejskiego VIII kadencji, zastępując na tym stanowisku Martina Schulza. Jego kontrkandydatem w ostatniej turze głosowania był Gianni Pittella[3]. Piastował to stanowisko do końca kadencji, tj. do 1 lipca 2019[4]. W wyborach w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do PE IX kadencji[5].

Powołany na funkcję koordynatora krajowego Forza Italia[6]. W 2022 został wybrany w skład Izby Deputowanych[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. RAPID Press Release: President Barroso unveils his new team. europa.eu, 27 listopada 2009. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).
  2. President Barroso announces caretaker replacements following the resignation of 4 Commissioners. europa.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).
  3. Antonio Tajani elected new president of the European Parliament. europarl.europa.eu, 17 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).
  4. Antonio Tajani. europarl.europa.eu. [dostęp 2021-01-19].
  5. Europee, i candidati promossi e quelli bocciati: tutti i numeri dei signori delle preferenze. youtrend.it, 28 maja 2019. [dostęp 2019-06-16]. (wł.).
  6. Giuseppe Avico: Antonio Tajani chi è, età, dove e quando è nato, moglie, figli, padre, vita privata, Forza Italia, Twitter, biografia e carriera. blitzquotidiano.it, 18 sierpnia 2021. [dostęp 2022-09-26]. (wł.).
  7. Ecco i 147 eletti alla Camera con l'uninominale. huffingtonpost.it, 26 września 2022. [dostęp 2022-09-26]. (wł.).
  8. Informacje na stronie ec.europa.eu. [dostęp 2019-06-16]. (fr.).
  9. Real Decreto 56/2013, de 4 de febrero, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden del Mérito Civil al señor Antonio Tajani, Vicepresidente de la Comisión Europea, responsable de Industria y Emprendimiento. boe.es, 7 lutego 2013. [dostęp 2019-06-16]. (hiszp.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]