Mała Kępa Ostromecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mała Kępa Ostromecka
Ilustracja
Widok z mielizny na Wiśle
rezerwat faunistyczny
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Kotlina Toruńska
Data utworzenia projektowany
Powierzchnia 116 ha
Położenie na mapie gminy Dąbrowa Chełmińska
Mapa konturowa gminy Dąbrowa Chełmińska, blisko lewej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Mała Kępa Ostromecka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Mała Kępa Ostromecka”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Mała Kępa Ostromecka”
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa konturowa powiatu bydgoskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Mała Kępa Ostromecka”
Ziemia53°07′10″N 18°08′22″E/53,119444 18,139444
Stawy i starorzecza
W marcu
Wisła

Mała Kępa Ostromecka – projektowany rezerwat faunistyczny o powierzchni 116 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie bydgoskim, gminie Dąbrowa Chełmińska.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Kotlina Toruńska (315.35), mikroregionie Łęgi Ostromeckie (315.356.02). Znajduje się w nadleśnictwie Toruń, na wschodnim brzegu bydgoskiego zakola Wisły.

Rezerwat jest położony na najniższej (zalewowej) terasie doliny Wisły. Przez rzekę graniczy z obszarem administracyjnym miasta Bydgoszczy, a także znajduje się w obrębie Nadwiślańskiego Parku Krajobrazowego i sieci Natura 2000.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XVIII wieku Mała Kępa była miejscem osadnictwa holenderskiego (14 rodzin). W 1771 r. właściciel majątku Ostromecko[1] zawarł umowę z osadnikami holenderskimi z doliny Wisły na dzierżawę gruntów i budynków na Małej Kępie. W 1882 r. na tutejszym terenie zalewowym istniało 21 budynków, w tym 7 mieszkalnych, które zamieszkiwało do 1945 r. ok. 45 ewangelików. Obecnie to teren bardzo słabo zaludniony, gdzie dominują naturalne formy krajobrazu[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Celem ochrony w rezerwacie jest bogata awifauna lęgowa, charakterystyczna dla ginących nad wielkimi rzekami naturalnych środowisk łegowych. Ma tu swoje lęgowiska: nurogęś, strumieniówka, derkacz, zimuje para bielików[3].

Obszar jest miejscem żerowania rzadkich gatunków ptaków takich jak: bocian czarny, kania ruda, kania czarna, rybołów, zimorodek. Mała Kępa wraz z rezerwatami: Wielką Kępą Ostromecką i Lasem Mariańskim, stanowi korytarz ekologiczny dla wędrujących wzdłuż brzegu Wisły ptaków wróblowatych i leśnych[3].

W drzewostanie projektowanego rezerwatu i jego otoczenia dominują topole: biała i czarna, a także wierzby, jesiony i wiązy. Znajdują się tu skupiska starych topól o imponujących rozmiarach (średnica nawet do 710 cm), które uznano pomnikami przyrody. Znalazło się wśród nich 17 okazów drzew:

Występujące starorzecza utrudniają przebycie tego terenu. Można tam spotkać liczne stawy, odnogi rzeczne, podmokłe łąki oraz łęgi wierzbowo-topolowe i wiklinowiska.

Mimo sąsiedztwa Bydgoszczy, z uwagi na utrudniony dostęp, nie notuje się tu dużej antropopresji, wobec czego teren ten jest środowiskiem bardzo atrakcyjnym dla ptaków wodnych.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu projektowanego rezerwatu przebiega szlak turystyczny czarny pieszy szlak turystycznyim. K. Wyrostkiewicza”, który rozpoczyna i kończy się w Ostromecku, przechodząc przez wnętrze bydgoskiego zakola Wisły[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Topole – pomniki przyrody

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Michał Mostowski
  2. Zdzisław Raszeja, Ostromecko i okolice, Bydgoszcz: Wydawnictwo Margrafsen, 2002, ISBN 83-87070-78-5, OCLC 69513758.
  3. a b Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody – Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ​ISBN 83-7096-531-8
  4. Bykowski Włodzimierz: Weekend w drodze. Interaktywny przewodnik rowerowy okolic Bydgoszczy. Wydawnictwo Aperion. Bydgoszcz 1999 ​ISBN 83-911441-0-0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody - Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ​ISBN 83-7096-531-8
Projektowany rezerwat na wschodnim brzegu bydgoskiego zakola Wisły. Widok z Brdyujścia
Projektowany rezerwat na wschodnim brzegu bydgoskiego zakola Wisły. Widok z Brdyujścia