Rezerwat przyrody Gaj Krajeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gaj Krajeński
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych[1]
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 1965
Akt prawny M.P. z 1965 r. nr 24, poz. 121
Powierzchnia 10,04 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie gminy Sępólno Krajeńskie
Mapa lokalizacyjna gminy Sępólno Krajeńskie
Gaj Krajeński
Gaj Krajeński
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gaj Krajeński
Gaj Krajeński
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Gaj Krajeński
Gaj Krajeński
Położenie na mapie powiatu sępoleńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sępoleńskiego
Gaj Krajeński
Gaj Krajeński
Ziemia53°30′00″N 17°23′44″E/53,500000 17,395556

Rezerwat przyrody Gaj Krajeńskirezerwat leśny położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie sępoleńskim, gminie Sępólno Krajeńskie[1]. Zajmuje powierzchnię 10,04 ha[1] (akt powołujący podawał 10,27 ha).

Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej[1][2].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Pojezierze Krajeńskie. Znajduje się w pobliżu styku granic trzech województw: kujawsko-pomorskiego, pomorskiego i wielkopolskiego, za zachód od drogi powiatowej ze Starego Gronowa do Lutówka.

Rezerwat jest położony w obrębie Krajeńskiego Parku Krajobrazowego[3]. Zajmuje fragment kompleksu leśnego należącego do Nadleśnictwa Lutówko (leśnictwo Gaj)[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat został utworzony mocą Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 3 maja 1965 roku (M.P. z 1965 r. nr 24, poz. 121)[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat chroni starodrzew bukowo-dębowy z domieszką innych gatunków, jak: sosna zwyczajna, grab zwyczajny, świerk, olsza czarna, jesion wyniosły wraz z charakterystycznym dla grądu runem. Podszycie i podrost tworzą: grab zwyczajny, buk zwyczajny, kruszyna, leszczyna, jesion wyniosły[5].

W runie leśnym występują takie gatunki jak: perłówka jednokwiatowa, rzadka na Niżu, kokoryczka okółkowa, będąca elementem górskiej flory, szczyr trwały, gwiazdnica wielkokwiatowa, konwalijka dwulistna, konwalia majowa, przylaszczka pospolita, zawilec gajowy, kokoryczka wonna, borówka czernica, pokrzywa zwyczajna[5].

We fragmencie rezerwatu o powierzchni 0,33 ha znajduje się fragment olsu o wysokim poziomie wód gruntowych. Teren ten porastają: olsza, leszczyna, czarna porzeczka, a w runie występują: niecierpek pospolity oraz pokrzywa zwyczajna[5].

Szlak turystyczny[edytuj | edytuj kod]

Przez rezerwat przebiega szlak turystyczny zielony pieszy szlak turystyczny „Rezerwatów Krajeńskich” SypniewoWitkowo 29 km[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Rezerwat przyrody Gaj Krajeński. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-23].
  2. Zarządzenie Nr 0210/2/2012 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2012 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Gaj Krajeński”. W: Dziennik Urzędowy Województwa Kujawsko-Pomorskiego poz. 1779 [on-line]. 2012-09-12. [dostęp 2019-04-23].
  3. Rezerwat „Gaj Krajeński”. W: Krajeński Park Krajobrazowy [on-line]. [dostęp 2019-04-23].
  4. Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Lutówko – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-04-23].
  5. a b c Łachowski Jerzy, Tylżanowski Tadeusz, Beil Beata: Rezerwaty i pomniki przyrody województwa bydgoskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Przyrodniczych, seria B, nr 13. Warszawa-Poznań 1972
  6. Umiński Janusz: Pojezierze Krajeńskie. Wydawnictwo PTTK „Kraj”. Warszawa 1991