Maciej Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Nowak
Maciej Nowak (2015)
Maciej Nowak (2015)
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1964
Warszawa
Zawód krytyk teatralny
krytyk kulinarny
Pracodawca Teatr Polski w Poznaniu
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Maciej Nowak (ur. 17 grudnia 1964 w Warszawie) – polski krytyk teatralny i kulinarny, animator kultury.

Życiorys[edytuj]

Jest synem byłego członka PZPR i dyplomaty[1][2]. W latach 1983-1988 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, jednak studiów nie ukończył[3]. Swoje pierwsze recenzje zaczął publikować od 1983 roku na łamach "Sztandaru Młodych", miesięcznika "Teatr". W latach 1988-1989 w redakcji "Pamiętnika Teatralnego". W latach 1990-1992 twórca i redaktor naczelny "Gońca Teatralnego", w latach 1994-2005 "Ruchu Teatralnego" oraz wortalu e-teatr.pl (2003-2013).

Dyrektor Centrum Edukacji Teatralnej w Gdańsku (1991-2012) oraz Nadbałtyckiego Centrum Kultury (1993-2000). W latach 2000-2006 dyrektor naczelny i artystyczny gdańskiego Teatru Wybrzeże, który w tym czasie stał się jedną z najżywiej komentowanych polskich scen[według kogo?], miejscem debiutów i sukcesów grupy młodych reżyserów: Grażyny Kani, Agnieszki Olsten, Moniki Pęcikiewicz, Pawła Demirskiego, Jana Klaty, Wojciecha Klemma, Grzegorza Wiśniewskiego oraz Michała Zadary. Od 2003 do końca 2013[4] założyciel i dyrektor Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Twórca "Niekabaretu Maćka Nowaka". W 2008 tygodnik "Polityka" uznał go za najbardziej wpływową postać polskiego teatru[potrzebny przypis]. W 2015 roku został zastępcą dyrektora ds. artystycznych Teatru Polskiego w Poznaniu[5].

Od 1995 roku publikuje na łamach "Gazety Wyborczej", w latach 1997-2000 kierownik działu kultury, w stołecznym dodatku „Co Jest Grane? ” prowadzi rubrykę kulinarną. W programie Dzień Dobry TVN prowadził cotygodniowy cykl „Podróżnik kulinarny” (2007-2013), a w TVP2 program Wszystko o kulturze (2011-2014). Od 2013 juror programu "Top Chef" w Polsacie. W 2014, w Polskim Radio RDC, współprowadził „Homolobby” audycję o tematyce LGBT (z redakcji odszedł na znak protestu wobec dyscyplinarnego zwolnienia redaktor naczelnej Ewy Wanat[6]), a w Programie II Polskiego Radia cykl rozmów o 250-leciu teatru publicznego. Narrator serialu historycznego „250 minut teatru polskiego dla TVP1. Publikował m.in. w Krytyce Politycznej, „Przekroju”, „Rzeczpospolitej”, autor licznych artykułów o historii teatru wydanych w tomach posesyjnych. W 2015 wydawnictwo Czarne opublikowało wywiad-rzekę "Maciej Nowak. Mnie nie ma"[7].

W 2001 roku na łamach Gazety Wyborczej zadeklarował, że jest gejem[8]. Choć sam woli mówić o sobie, że jest "pedałem", podkreśla przy tym, że używając tego określenia "traci ono swój nienawistny charakter" i sprawia, że nikt nie jest w stanie go obrazić[9][10].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

  • 2014: Krytyk kulinarny roku według JemRadio.pl[potrzebny przypis]
  • 2014: nominacja do Wiktorów 2013 w kategoriach odkrycie roku oraz osobowość telewizyjna
  • 2005: Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis[11]
  • 2001: Nagroda im. Leona Schillera dla redakcji "Ruchu Teatralnego"[12]
  • 1990: Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego

Filmografia[edytuj]

Telewizja[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]