Maciej Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Nowak
Ilustracja
Maciej Nowak (2015)
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1964
Warszawa
Zawód krytyk teatralny
krytyk kulinarny
Pracodawca Teatr Polski w Poznaniu
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Maciej Nowak (ur. 17 grudnia 1964 w Warszawie) – polski krytyk teatralny i kulinarny, animator kultury.

Życiorys[edytuj]

Jest synem Alfreda Nowaka, byłego członka PZPR i konsula w Leningradzie[1][2][3]. Uczył się w Liceum Ogólnokształcącym im. Klementa Gottwalda w Warszawie oraz Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie[4]. W latach 1983–1988 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, jednak studiów nie ukończył[5]. W wieku dwudziestu pięciu lat został zatrudniony przez minister kultury i sztuki Izabellę Cywińską w ministerialnej komisji do spraw teatru[1]. Swoje pierwsze recenzje zaczął publikować od 1983 na łamach „Sztandaru Młodych”, miesięcznika „Teatr”. W latach 1988–1989 w redakcji „Pamiętnika Teatralnego”. W latach 1990–1992 twórca i redaktor naczelny „Gońca Teatralnego”, w latach 1994–2005 „Ruchu Teatralnego” oraz wortalu e-teatr.pl (2003-2013).

Dyrektor Centrum Edukacji Teatralnej w Gdańsku (1991-2012) oraz Nadbałtyckiego Centrum Kultury (1993-2000). W latach 2000–2006 dyrektor naczelny i artystyczny gdańskiego Teatru Wybrzeże, który w tym czasie stał się jedną z najżywiej komentowanych polskich scen[według kogo?], miejscem debiutów i sukcesów grupy młodych reżyserów: Grażyny Kani, Agnieszki Olsten, Moniki Pęcikiewicz, Pawła Demirskiego, Jana Klaty, Wojciecha Klemma, Grzegorza Wiśniewskiego oraz Michała Zadary. Od 2003 do końca 2013[6] założyciel i dyrektor Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Twórca „Niekabaretu Maćka Nowaka”. W 2008 tygodnik „Polityka” uznał go za najbardziej wpływową postać polskiego teatru[potrzebny przypis]. W 2015 został zastępcą dyrektora ds. artystycznych Teatru Polskiego w Poznaniu[7].

Od 1995 publikuje na łamach „Gazety Wyborczej”, w latach 1997–2000 kierownik działu kultury, w stołecznym dodatku „Co Jest Grane?” prowadzi rubrykę kulinarną. W programie Dzień Dobry TVN prowadził cotygodniowy cykl „Podróżnik kulinarny” (2007-2013), a w TVP2 program Wszystko o kulturze (2011-2014). Od 2013 juror programu „Top Chef” w Polsacie. W 2014, w Polskim Radio RDC, współprowadził „Homolobby” audycję o tematyce LGBT (z redakcji odszedł na znak protestu wobec dyscyplinarnego zwolnienia redaktor naczelnej Ewy Wanat[8]), a w Programie II Polskiego Radia cykl rozmów o 250-leciu teatru publicznego. Narrator serialu historycznego „250 minut teatru polskiego” dla TVP1. Publikował m.in. w „Krytyce Politycznej”, „Przekroju”, „Rzeczpospolitej”, autor licznych artykułów o historii teatru wydanych w tomach posesyjnych. W 2015 wydawnictwo Czarne opublikowało wywiad-rzekę ..Maciej Nowak. Mnie nie ma..[9].

W 2001 na łamach Gazety Wyborczej zadeklarował, że jest gejem[10].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

  • 2014: Krytyk kulinarny roku według JemRadio.pl za „uczciwie subiektywne opinie i kwiecistość języka”[11]
  • 2014: nominacja do Wiktorów 2013 w kategoriach odkrycie roku oraz osobowość telewizyjna
  • 2005: Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis[12]
  • 2004: Nagroda specjalna marszałka woj. pomorskiego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru za festiwale teatralne „Saisson Russe” i „Dajmy Czechom i Słowakom dostęp do morza”[13]
  • 2001: Nagroda im. Leona Schillera dla redakcji „Ruchu Teatralnego”[14]
  • 1997: Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[15]
  • 1996: nagroda teatralna wojewody gdańskiego za rok 1995 za powołanie i redagowanie „Ruchu Teatralnego”[13]
  • 1996: Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki za upowszechnianie kultury, za działania integrujące środowiska kulturalne i sztuki krajów nadbałtyckich[13]
  • 1990: Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego

Filmografia[edytuj]

Telewizja[edytuj]

Przypisy

  1. a b Encyklopedia, Nowak zrobił swoje, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2016-08-09].
  2. Maciej Nowak o swoim życiu w PRL-u: wyjdę na reżimowego pączka, ale dobrze, 17 grudnia 2015 [dostęp 2016-08-09] (pol.).
  3. Pan Od Kultury, Suma wszystkich przypadków, PAN OD KULTURY, 30 stycznia 2014 [dostęp 2016-08-09].
  4. Wyborcza.pl, warszawa.wyborcza.pl [dostęp 2017-03-06].
  5. Warszawa. Spotkanie z Maciejem Nowakiem w IT, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-08-09].
  6. MKiDN: Dorota Buchwald dyrektorem Instytutu Teatralnego (pol.). MKiDN, 2013-10-29. [dostęp 2014-01-17].
  7. Wyborcza.pl, poznan.wyborcza.pl [dostęp 2016-08-09].
  8. Mike Urbaniak i Maciej Nowak odchodzą z RDC. Za Ewą Wanat odejdą kolejni? [dostęp 2016-08-09].
  9. MDAsystems.pl, Teatr Polski w Poznaniu - Maciej Nowak, www.teatr-polski.pl [dostęp 2016-08-09].
  10. Znany krytyk kulinarny Maciej Nowak: Jestem szczęśliwy, że jestem pedałem. Maciej Nowak jest gejem – Fakt.pl.
  11. Wyborcza.pl, warszawa.wyborcza.pl [dostęp 2016-12-28].
  12. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-08-09].
  13. a b c Encyklopedia, Maciej Nowak, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2016-12-28].
  14. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-08-09].
  15. Splendor Gedanensis 2016. Dali najwięcej gdańskiej kulturze.
  16. TVN znowu szuka kulinarnej gwiazdy.
  17. Kulinarne reality w „Dzień Dobry TVN”.
  18. Maciej Nowak w Dzień Dobry TVN.

Linki zewnętrzne[edytuj]