Maryja Kalesnikawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maryja Kalesnikawa
Марыя Аляксандраўна Калеснікава
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 kwietnia 1982
Mińsk

Zawód, zajęcie

flecistka, dyrygentka, działaczka polityczna

Narodowość

białoruska

Alma Mater

Białoruska Państwowa Akademia Muzyki

Maryja Alaksandrauna Kalesnikawa (biał. Марыя Аляксандраўна Калеснікава; ros. Мария Александровна Колесникова, Marija Aleksandrowna Kolesnikowa; ur. 24 kwietnia 1982 w Mińsku[1]) – białoruska flecistka, dyrygentka, feministka[2], działaczka polityczna, podczas wyborów prezydenckich 9 sierpnia 2020 koordynatorka sztabu Wiktara Babaryki i jedna z liderek opozycji[3][4]. Więzień polityczny i więzień sumienia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kalesnikawa pochodzi z rodziny inżynierów. Matka zmarła w 2019, ojciec Alaksandr[5][6] służył na okręcie podwodnym, wykładał na uczelni lotniczej, pracował w biznesie. Kalesnikawa ma siostrę[3].

Ukończyła Białoruską Państwową Akademię Muzyki w Mińsku w klasie fletu i dyrygentury. Studiowała także w Wyższej Szkole Muzyki w Stuttgarcie, gdzie przez pewien czas grała zawodowo[7][8].

Przez 17 lat uczyła gry na flecie w mińskim gimnazjum. Wchodziła w skład orkiestry teatralnej, prezydenckiej oraz orkiestry Michaiła Finberga[3].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2020 Kalesnikawa weszła w skład sztabu Wiktara Babaryki. 16 lipca w imieniu Babaryki Kalesnikawa ogłosiła o zjednoczeniu kampanii wraz z Waleryjem Cepkałą i Swiatłaną Cichanouską[9]. Aktywnie uczestniczyła w mityngach w trakcie kampanii oraz wyborów. 8 sierpnia wieczorem Kalesnikawa została zatrzymana przez milicję, jednak szybko ją zwolniono[10]. 18 sierpnia weszła w skład opozycyjnej Rady Koordynacyjnej[11], nazajutrz będąc wybraną do jej prezydium[12]. Została powtórnie zatrzymana 7 września[13].

10 września 2020 r. dwanaście organizacji, między innymi: Centrum Obrony Praw Człowieka Wiasna, Białoruskie Stowarzyszenie Dziennikarzy, Białoruski Komitet Helsiński, uznały ją za więźnia politycznego[14][15]. 9 września wiceprzewodnicząca Bundestagu Claudia Roth objęła patronatem Kalesnikawą[16][17]. 11 września 2020 r. Amnesty International uznała Kalesnikawą za więźnia sumienia[18].

6 września 2021 sąd w Mińsku skazał Kalesnikawą na 11 lat pozbawienia wolności za udział w spisku i próbę obalenia władz [19]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maria Kalesnikava, 38 лет, Минск, Беларусь, Поиск людей BigBookName.com [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  2. Андрей Коршунов, Феминизм против политики – Витьбич, 21 lipca 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  3. a b c Мария Колесникова рассказала о советах Алексиевич, об истории лозунгов кампании и совместном шопинге с Цепкало и Тихановской, Nasza Niwa, 4 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  4. Александр Атасунцев, Мария Колесникова – РБК: «Белорусы ощутили силу самим разобраться», amp.rbc.ru, 19 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  5. У Менску затрымалі і хутка адпусьцілі Марыю Калесьнікаву
  6. «Мария всегда повторяла: что бы ни случилось, я буду в Беларуси». Отец Колесниковой прокомментировал слова Лукашенко [dostęp 2020-09-08] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-08].
  7. Музыкант и серфингист. Кто такая Мария Колесникова – представитель штаба Виктора Бабарико, TUT.BY, 20 lipca 2020 [dostęp 2020-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-21] (ros.).
  8. Кто такая Мария Колесникова – представитель штаба Виктора Бабарико. Ч, Белорусский партизан [dostęp 2020-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-08] (ros.).
  9. Ирина Халип, Время женщин, Nowaja Gazieta, 16 lipca 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  10. Александр Атасунцев, Наталия Анисимова, Соратницу Тихановской Колесникову отпустили после задержания, РБК, 8 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  11. В основной состав Координационного совета белорусской оппозиции вошли 70 человек, ТАСС, 18 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  12. Георгий Тадтаев, В президиум белорусской оппозиции вошли нобелевский лауреат и экс-министр, РБК, 19 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-21] (ros.).
  13. Krzysztof Zasada, Jedna z głównych działaczek białoruskiej opozycji uprowadzona w centrum Mińska, RMF24, 7 września 2020 [dostęp 2020-09-07].
  14. Патрабуем неадкладнага вызвалення Марыі Калеснікавай, Максіма Знака і Іллі Салея, Centrum Obrony Praw Człowieka Wiasna, 10 września 2021 [dostęp 2021-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-10] (biał.).
  15. Калеснікава, Знак і Салей прызнаныя палітвязнямі, Białoruskie Radio Racja, 10 września 2020 [dostęp 2021-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-10] (biał.).
  16. Claudia Roth, Vice President of the German Bundestag, takes over the prisoner’s godparenthood for Maria Kolesnikova, Libereco – Partnership for Human Rights, 9 września 2020 [dostęp 2021-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-10] (ang.).
  17. Янина Мороз, Премия Совета Европы Колесниковой - награда белорусам и тревожный сигнал, Deutsche Welle, 27 września 2021 [dostęp 2021-09-29] [zarchiwizowane z adresu 2021-09-29] (ros.).
  18. Заявление. Беларусь: «Похищают лучших из нас». Произвольные аресты и принудительные высылки из страны ведущих оппозиционеров, Amnesty International, 11 września 2021 [dostęp 2020-09-20] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-25] (ros.).
  19. Rusłan Soszyn, Maria Kalesnikawa skazana na 11 lat łagrów. Niezłomna nawet w kajdankach, rp.pl, 6 września 2021 [dostęp 2021-09-06].}

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]