Maurice Hankey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maurice Hankey
Maurice Pascal Alers Hankey, 1. baron Hankey
Maurice Hankey
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1877
Biarritz, Francja
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1963
Londyn, Wielka Brytania
Zawód polityk
Narodowość angielska
Aliancka misja w Polsce, sierpień 1920. W pierwszym rzędzie od lewej: Edgar Vincent D’Abernon, Jean Jules Jusserand(ang.), gen. Maxime Weygand, Maurice Hankey
Maurice Hankey, portret pędzla Williama Orpena, 1919

Maurice Pascal Alers Hankey, 1. baron Hankey GCB, GCMG, GCVO (ur. 1 kwietnia 1877 w Biarritz, zm. 26 stycznia 1963), polityk brytyjski, w 1916 r. sekretarz gabinetu wojennego rządu premiera Davida Lloyda George’a. W okresie międzywojennym był również przewodniczącym Komitetu Obrony Imperialnej oraz wielu komitetów rządowych. W sierpniu 1938 r. został mianowany z ramienia rządu brytyjskiego dyrektorem Suez Canal Company, funkcję tę pełnił tylko przez rok. We wrześniu 1939 r. został mianowany ministrem bez teki w Gabinecie Wojennym premiera Nevilla Chamberlaina. Odszedł z gabinetu w maju 1940 r. po objęciu urzędu premiera przez Winstona Churchilla, lecz pozostał członkiem komitetu nadzorującego prace brytyjskiego wywiadu.

Biografia[edytuj]

Był trzecim synem R.A. Hankeya. Wykształcenie odebrał w Rugby School. Wstąpił do Royal Navy i dosłużył się tam rangi kapitana. W latach 1902-1906 pracował w Departamencie Wywiadu Marynarki w sekcji wojennej, gdzie odpowiadał za analizę obrony wybrzeża. W 1908 r. został morskim sekretarzem-asystentem Komitetu Obrony Imperialnej, a w 1912 r. został sekretarzem tego komitetu i pozostał na tym stanowisko do 1938 r. W listopadzie 1914 r. został sekretarzem Rady Wojennej. W 1916 r. został sekretarzem gabinetu wojennego Lloyda George’a. Po reorganizacji gabinetu w 1919 r. Hankey pozostał jego sekretarzem aż do 1938 r. W 1923 r. został urzędnikiem Tajnej Rady.

W sierpniu 1938 r. Hankey ustąpił ze stanowiska sekretarza i został dyrektorem brytyjskim w Kompanii Kanału Sueskiego. W 1939 r. otrzymał tytuł 1. barona Hankey i zasiadł w Izbie Lordów. Po utworzeniu przez Neville’a Chamberlaina gabinetu wojennego we wrześniu 1939 r., Hankey wszedł w jego skład jako minister bez teki. Kiedy premierem został w 1940 r. Winston Churchill, lord Hankey został Kanclerzem Księstwa Lancaster. W 1941 r. został Paymaster-General. W 1942 r. został usunięty z gabinetu.

Zmarł w 1963 r. Tytuł barona odziedziczył po nim jego najstarszy syn Robert.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Poprzednik
nowa kreacja
Baron Hankey
1939-1963
Następca
Robert Hankey, 2. baron Hankey