James Bryce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Bryce, 1. wicehrabia Bryce
James Bryce, 1st Viscount Bryce & Andrew Carnegie - Project Gutenberg eText 17976.jpg
James Bryce (po lewej; po prawej Andrew Carnegie)
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1838
Belfast
Data i miejsce śmierci 22 stycznia 1922
Sidmouth
Ambasador Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych
Okres od 1907
do 1913
Poprzednik Mortimer Durand
Następca Cecil Spring Rice
Signature of James Bryce, 1st Viscount Bryce.jpg

James Bryce, 1. wicehrabia Bryce GCVO, OM (ur. 10 maja 1838 w Belfaście, zm. 22 stycznia 1922 w Sidmouth w hrabstwie Devon) – brytyjski prawnik, historyk i polityk, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Williama Ewarta Gladstone’a, lorda Rosebery’ego i Henry’ego Campbella-Bannermana.

Był synem Jamesa Bryce'a. Wykształcenie odebrał w Belfast Academy oraz na Uniwersytecie Glasgow. Następnie studiował w Trinity College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Następnie przez kilka lat prowadził praktykę adwokacką w Londynie. W latach 1870-1893 wykładał prawo cywilne w Oksfordzie. W 1864 r. opublikował pracę o Świętym Cesarstwie Rzymskim. W 1872 r. wyjechał do Islandii.

Pod koniec lat 60. był przewodniczącym królewskiej komisji ds. szkolnictwa średniego. W 1880 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Tower Hamlets. Od 1885 r. reprezentował okręg wyborczy Aberdeen South. W 1886 r. został na kilka miesięcy podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1892 r. został członkiem gabinetu jako Kanclerz Księstwa Lancaster. W latach 1894-1895 był przewodniczącym Zarządu Handlu. Po powrocie liberałów do władzy w 1905 r. został Głównym Sekretarzem Irlandii. Ze stanowiska tego zrezygnował w 1907 r., kiedy został mianowany ambasadorem w Waszyngtonie. Na placówce pozostał do 1913 r. Po powrocie do kraju otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Bryce i zasiadł w Izbie Lordów.

W 1894 r. został członkiem Towarzystwa Królewskiego. Interesował się również alpinistyką. W 1876 r. brał udział w wyprawie na górę Ararat. W roku 1878 wraz ze swym przyjacielem Stephenem Leslie przybył w Tatry, gdzie wspólnie odbyli kilka wycieczek po polskiej stronie, weszli na Łomnicę i dokonali jednego z pierwszych wejść na Gerlach od strony zachodniej. W latach 1899-1901 był prezesem Klubu Alpinistycznego. W latach 1913-1917 był prezesem Akademii Brytyjskiej. Po wybuchu I wojny światowej stanął na czele komisji badającej działania Niemiec w Belgii. Raport z jej prac opublikowany został w 1915 r. Bryce potępiał również rzeź Ormian. Był zwolennikiem powstania Ligi Narodów.

Zmarł w 1922 r. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.

Publikacje[edytuj]

  • The Flora of the Island of Aran, 1859
  • The Holy Roman Empire, 1862
  • Report on the Condition of Education in Lancashire, 1867
  • The Trade Marks Registration Act, with Introduction and Notes on Trade Mark Law, 1877
  • Transcaucasia and Ararat, 1877
  • The American Commonwealth, 1888
  • Impressions of South Africa, 1897
  • Studies in History and Jurisprudence, 1901
  • Studies in Contemporary Biography, 1903
  • The Hindrances to Good Citizenship, 1909
  • South America: Observations and Impressions, 1912
  • University and Historical Addresses, 1913
  • Essays and Addresses on War, 1918
  • Modern Democracies, 1921

Bibliografia[edytuj]

  • Herbert Fisher, James Bryce: Viscount Bryce of Dechmont, O.M., t. I-II, Londyn, 1927
  • John T. Seaman Jr., A Citizen of the World: The Life of James Bryce, Londyn/Nowy Jork, 2006
  • Zofia i Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło osobowe Leslie Stephen (s. 1151), ISBN 83-7104-009-1, Wydawnictwo Górskie, Poronin 1995, 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia Bryce
1914-1922
Następca
powrót do domeny królewskiej
Poprzednik
Mortimer Durand
Stany Zjednoczone Brytyjski ambasador w Stanach Zjednoczonych
1907-1913
Stany Zjednoczone Następca
Cecil Spring-Rice