Okręty podwodne typu IX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okręty podwodne typu IX
Ilustracja
Kraj budowy III Rzesza
Stocznia AG Weser
Zbudowane osiem
Typ poprzedzający IA
Typ następny IXB
Stracone sześć
Uzbrojenie:
22 torpedy, 1 działo 105 mm/45
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe
• rufowe

4 x 533 mm
2 x 533 mm
Załoga 48 oficerów i marynarzy
Wyporność:
• na powierzchni 1032 tony
• w zanurzeniu 1153 tony
Zanurzenie testowe 100 metrów
Długość 76,6 metra
Szerokość 6,5 metra
Napęd:
2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW)
2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW)
Prędkość:
• w zanurzeniu

7,7 węzła
Zasięg:
• na powierzchni 10500 Mm)/10 węzłów (pow.)
78 Mm/4 węzły) (zan.)

Okręty podwodne typu IXniemieckie oceaniczne okręty podwodne dalekiego zasięgu z czasów II wojny światowej. Okręty tego typu stanowiły rozwinięcie niemieckich u-bootów dalekiego zasięgu typu IA, w celu uzyskania jednostek o większym zasięgu, dysponujących też silniejszym uzbrojeniem artyleryjskim. Z ośmiu zbudowanych w latach 1937-1939 jednostek tego typu, w grudniu 1940 roku dwa pierwsze okręty, zostały jednostkami szkoleniowymi. W czasie wojny zatopiono sześć jednostek tego typu, dwa ocalałe okręty zostały zezłomowane w 1945 roku. Jednostki te stanowiły jednak podstawę opracowania kolejnych projektów okrętów typów IXB, IXC, IXD-1, IXC/40 i IXD-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1-8510-9563-2.
  • Ulrich Gabler: Submarine design. With an updating chapter by Fritz Abels and Jürgen Ritterhoff. Bonn: Bernard und Graefe, 2000. ISBN 3-7637-6202-7.