Park Henryka Wieniawskiego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Henryka Wieniawskiego
Obiekt zabytkowy nr rej. 274 z 3.01.1985 [1]
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Poznań

Dzielnica

Osiedle Stare Miasto

Data założenia

1910

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Park Henryka Wieniawskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Park Henryka Wieniawskiego”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Park Henryka Wieniawskiego”
Ziemia52°24′38,2746″N 16°54′57,9348″E/52,410632 16,916093

Park Henryka Wieniawskiego (w okresie międzywojennym, potocznie: Teatralka[2]) – zabytkowy park miejski, zlokalizowany w centrum Poznania, na terenie północnej części Dzielnicy Cesarskiej, w bezpośrednim sąsiedztwie Teatru Wielkiego.

Park, założony w latach 1907-1910[2][3], znajduje się pomiędzy torowiskami kolejowymi, a ulicami Fredry, Wieniawskiego i Noskowskiego. Południowy jego obszar stanowi górka saneczkowa, której szczytowa część jest wyposażona w stare elementy małej architektury. Obok stoi niewielki pawilon restauracyjny, zwyczajowo nazywany Stajenką Pegaza (od bliskiego sąsiedztwa Teatru). Duża część starego drzewostanu została zniszczona w 1945, w czasie walk o Poznań[4].

Na terenie parku rośnie około 260 drzew z 34 gatunków. Najstarsze z nich pochodzą z okresu tworzenia parku. Najcenniejsze są dwa egzemplarze – oliwnik wąskolistny i wiązowiec zachodni[2].

Przez ulicę Fredry park sąsiaduje z dawnym Bankiem Listów Zastawnych oraz willą Adolfa Landsberga, a od południa z Ośrodkiem PAN, pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego i dawnym pensjonatem Apolinarego Jana Michalika. W zachodniej części parku stoi nieczynna, stara nastawnia kolejowa i jej nowy odpowiednik.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021.
  2. a b c Jacek Y. Łuczak, Spacerownik Poznański, Biblioteka Gazety Wyborczej, Agora, Warszawa, 2013, s.217, ISBN 978-83-268-0055-9
  3. Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.48, ISBN 83-89525-07-0
  4. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Poznań, 1959, ss.169-170

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]