Park Adama Mickiewicza w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Adama Mickiewicza
Obiekt zabytkowy nr rej. 274[1]
Ilustracja
Widok w stronę Collegium Minus
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Dzielnica Osiedle Stare Miasto
Data założenia 1907–1910
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Park Adama Mickiewicza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Park Adama Mickiewicza”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Park Adama Mickiewicza”
Ziemia52°24′32,036″N 16°55′00,851″E/52,408899 16,916903
Aleja platanowa (zachodnia)

Park Adama Mickiewicza – zabytkowy park miejski w Poznaniu, leżący na terenie Dzielnicy Cesarskiej w centrum miasta. Jeden z najokazalszych parków w mieście, stanowiący jądro Dzielnicy Cesarskiej, zlokalizowany pomiędzy ulicami Fredry, Wieniawskiego, Święty Marcin i Aleją Niepodległości.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Projekt całości dzielnicy zrealizował Joseph Stübben w początkach XX wieku. W centrum parku znajduje się rozległa sadzawka z wysoko tryskającą fontanną (z okresu założenia, przebudowana). W północnej części zaaranżowano reprezentacyjne schody, stanowiące oprawę urbanistyczną dla perspektywy Teatru Wielkiego (początek XX wieku). W południowej części założenia, które łagodnie przechodzi w plac Adama Mickiewicza, stoją dwa pomniki: Ofiar Czerwca 1956 i Adama Mickiewicza. Dawniej stały w tym rejonie: pomnik Bismarcka (do 1919) i pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa (do 1939). Obie części parku (południowa i północna) łączą się ze sobą przy pomocy szpalerów platanowych, które, dzięki rozstawionym ławkom, są także strefami wypoczynku i lektury.

Staw w parku. Widok na Teatr Wielki

Flora[edytuj | edytuj kod]

Oprócz wspomnianych platanów, skład florystyczny parku opiera się o daglezje, sosny czarne, świerki kłujące (odmianę siną), wiązy, dęby, graby, klony i lipy. Z rzadszych okazów napotkać można bożodrzew gruczołkowaty, śliwę wiśniową, wierzbę mandżurską oraz brzozę brodawkowatą[2].

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Park otaczają okazałe budowle o różnym przeznaczeniu:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 2020-09-30. s. 155,158. [dostęp 2010-12-22].
  2. Praca zbiorowa, Poznań - przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, ss. 196–197, ​ISBN 83-87847-92-5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]