Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Ilustracja
Fragment pomnika-fontanny na terenie Zielonych Ogródków
Państwo  Polska
Typ pomnika fontanna
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego”
Ziemia52°24′14,49″N 16°56′02,34″E/52,404025 16,933983

Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego – skwer z fontanną zlokalizowany w Poznaniu, w centrum, u zbiegu ulic: Strzeleckiej, Zielonej i Długiej (Rybaki).

Widok ogólny

Urządzony teren zielony znajduje się tutaj od 1840. Obecny zieleniec założono w 1870 na terenie dawnego przedmieścia Piaski (obecnie teren ten uważany jest za Rybaki, a nazwa Piaski zanika). Ulicę Zieloną wytyczono w II połowie XIX wieku, a obecną nazwę nadano w 1919 (Prusacy w 1915 nadali temu terenowi imię Ericha Ludendorffa i była to jedna z ich ostatnich zmian przed opuszczeniem miasta[1]). W XIX wieku park posiadał swobodną kompozycję, m.in. kręte aleje pośród drzew. W 1881 powstała tu, nieistniejąca obecnie, fontanna ufundowana przez cieślę Stübera. Funkcjonował w tym czasie także budynek gimnastyczny, obok którego stał pomnik Friedricha Ludwiga Jahna (1778–1852), twórcy systemu niemieckiej gimnastyki[2].

Duża część oryginalnego, dorodnego drzewostanu nie przetrwała mroźnych zim w 1939 i 1940. Inne cenne gatunki zniszczył ostrzał w 1945. Wyginęły m.in.: klon pensylwański, kłęk amerykański, perełkowiec japoński i bożodrzew gruczołowaty. Przetrwała natomiast topola Simona.

14 maja 1945 zainaugurowano z przystanku przy ul. Zielonej (północna część ogrodu) regularną komunikację autobusem gazowym do Dębca (ul. Świętej Trójcy). Gaz pozyskiwano ze zbiornika przy ul. Zielonej, a jego objętość wystarczała tylko na kurs w jedną stronę (do drugiego zbiornika)[3].

19 grudnia 2008 skwer otrzymał (z inicjatywy działacza Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania, Adama Suwarta), imię Zbigniewa Zakrzewskiego, ekonomisty związanego z Poznaniem. W tym samym czasie teren uporządkowano i zbudowano oryginalną fontannę, przedstawiającą zadbanego i dobrze odżywionego mieszkańca miasta (tzw. profesora), dziewczynkę i psa, z niepokojem wyczekujących deszczu, co było odpowiedzią na zagrożenia ekologiczne XXI wieku. Autorem rzeźb był Norbert Sarnecki (projektant pobliskiego Nie-pomnika)[4]. W 2010 urządzenia fontanny zostały uszkodzone (zalane) w wyniku przejścia przez Poznań fali powodziowej. Przerwa w użytkowaniu obiektu trwała kilka miesięcy[5].

W bezpośrednim sąsiedztwie skweru znajdują się istotne dla miasta miejsca: III Liceum Ogólnokształcące, Kupiec Poznański i ul. Półwiejska z pomnikiem Starego Marycha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Gąsiorowski, Nazwy poznańskich ulic. Przemiany i trwanie: wieki XIV-XX, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3-4/1984, s.32, ISSN 0137-3552
  2. Poznań - przewodnik po zabytkach i historii, Janusz Pazder (oprac.), Jerzy Borwiński, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 168, ISBN 83-87847-92-5, OCLC 830535344.
  3. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 178, ISBN 83-210-0607-8, OCLC 830203088.
  4. Sylwia Wilczak, Pomnik-niepomnik, w: Gazeta Wyborcza, Poznań, 7-8.8.2010, s.5
  5. Jakub Połcyn, Powódź zepsuła fontannę, w: Gazeta Wyborcza Wielkopolska, nr z 10-11.7.2010, s.5, ISSN 0860-908X

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Poznań, 1959, s.169