Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Ilustracja
Fragment pomnika-fontanny na terenie Zielonych Ogródków
Państwo  Polska
Typ pomnika fontanna
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego
Ziemia52°24′14,49″N 16°56′02,34″E/52,404025 16,933983

Zielone Ogródki im. Zbigniewa Zakrzewskiego – skwer z fontanną zlokalizowany w Poznaniu, w centrum, u zbiegu ulic: Strzeleckiej, Zielonej i Długiej (Rybaki).

Widok ogólny

Urządzony teren zielony znajduje się tutaj od 1840. Obecny zieleniec założono w 1870 na terenie dawnego przedmieścia Piaski (obecnie teren ten uważany jest za Rybaki, a nazwa Piasków zanika). Ulicę Zieloną wytyczono w II połowie XIX wieku, a obecną nazwę nadano w 1919 (Prusacy w 1915 nadali temu terenowi imię Ericha Ludendorffa i była to jedna z ich ostatnich zmian przed opuszczeniem miasta[1]). W XIX wieku park posiadał swobodną kompozycję, m.in. kręte aleje pośród drzew. W 1881 powstała tu, nieistniejąca obecnie, fontanna ufundowana przez cieślę Stübera. Funkcjonował w tym czasie także budynek gimnastyczny, obok którego stał pomnik Friedricha Ludwiga Jahna (1778–1852), twórcy systemu niemieckiej gimnastyki[2].

Duża część oryginalnego, dorodnego drzewostanu nie przetrwała mroźnych zim w 1939 i 1940. Inne cenne gatunki zniszczył ostrzał w 1945. Wyginęły m.in.: klon pensylwański, kłęk amerykański, perełkowiec japoński i bożodrzew gruczołowaty. Przetrwała natomiast topola Simona.

14 maja 1945 zainaugurowano z przystanku przy ul. Zielonej (północna część ogrodu) regularną komunikację autobusem gazowym do Dębca (ul. Świętej Trójcy). Gaz pozyskiwano ze zbiornika przy ul. Zielonej, a jego objętość wystarczała tylko na kurs w jedną stronę (do drugiego zbiornika)[3].

19 grudnia 2008 skwer otrzymał (z inicjatywy działacza Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania, Adama Suwarta), imię Zbigniewa Zakrzewskiego, ekonomisty związanego z Poznaniem. W tym samym czasie teren uporządkowano i zbudowano oryginalną fontannę, przedstawiającą zadbanego i dobrze odżywionego mieszkańca miasta (tzw. profesora), dziewczynkę i psa, z niepokojem wyczekujących deszczu, co było odpowiedzią na zagrożenia ekologiczne XXI wieku. Autorem rzeźb był Norbert Sarnecki (projektant pobliskiego Nie-pomnika)[4]. W 2010 urządzenia fontanny zostały uszkodzone (zalane) w wyniku przejścia przez Poznań fali powodziowej. Przerwa w użytkowaniu obiektu trwała kilka miesięcy[5].

W bezpośrednim sąsiedztwie skweru znajdują się istotne dla miasta miejsca: III Liceum Ogólnokształcące, Kupiec Poznański i ul. Półwiejska z pomnikiem Starego Marycha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Gąsiorowski, Nazwy poznańskich ulic. Przemiany i trwanie: wieki XIV-XX, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3-4/1984, s.32, ISSN 0137-3552
  2. Poznań - przewodnik po zabytkach i historii, Janusz Pazder (oprac.), Jerzy Borwiński, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 168, ISBN 83-87847-92-5, OCLC 830535344.
  3. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 178, ISBN 83-210-0607-8, OCLC 830203088.
  4. Sylwia Wilczak, Pomnik-niepomnik, w: Gazeta Wyborcza, Poznań, 7-8.8.2010, s.5
  5. Jakub Połcyn, Powódź zepsuła fontannę, w: Gazeta Wyborcza Wielkopolska, nr z 10-11.7.2010, s.5, ISSN 0860-908X

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Poznań, 1959, s.169