Thibaut Courtois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Thibaut Courtois
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Thibaut Nicolas Marc Courtois

Data i miejsce urodzenia

11 maja 1992
Bree

Wzrost

200 cm[1]

Pozycja

bramkarz

Informacje klubowe
Klub

Real Madryt

Numer w klubie

1

Kariera juniorska
Lata Klub
1998–1999 Bilzerse VV
1999–2009 KRC Genk
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2011 KRC Genk 41 (0)
2011–2018 Chelsea FC 126 (0)
2011–2014 Atlético Madryt (wyp.) 111 (0)
2018– Real Madryt 145 (0)
W sumie: 423 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009–2010  Belgia U-18 4 (0)
2011–  Belgia 100 (0)
W sumie: 104 (0)
  1. Aktualne na: 10 listopada 2022.
  2. Aktualne na: 1 grudnia 2022.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Rosja 2018 piłka nożna

Thibaut Nicolas Marc Courtois (ur. 11 maja 1992 w Bree) – belgijski piłkarz, występujący na pozycji bramkarza w hiszpańskim klubie Real Madryt oraz w reprezentacji Belgii.

Brązowy medalista Mistrzostw Świata 2018, uczestnik Mistrzostw Świata 2014, 2018 i Mistrzostw Europy 2016 i 2020.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Courtois w sezonie 2010/11.

Karierę piłkarską rozpoczynał w klubie Bilzerse VV[2]. Następnie w 1999 roku podjął treningi w KRC Genk. W 2009 awansował do kadry pierwszego zespołu. 17 kwietnia 2009 zadebiutował w pierwszej lidze belgijskiej w zremisowanym 2:2 domowym meczu z KAA Gent. Przez pierwsze dwa sezony był rezerwowym dla Davino Verhulsta i László Kötelesa, a w sezonie 2010/2011 stał się podstawowym zawodnikiem Genku. W 2011 wywalczył z tym klubem mistrzostwo Belgii. W 40 meczach ligowych wpuścił 32 bramki i zachował 14 czystych kont[3][4].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2011 roku Courtois dołączył do Chelsea za 9 milionów euro, podpisując 5-letni kontakt[5][6].

Wypożyczenie do Atlético Madryt[edytuj | edytuj kod]

Po przenosinach do Anglii Courtois szybko został wypożyczony do Atlético Madryt[7]. Otrzymał numer 13, który nosił David de Gea przed transferem do Manchesteru United.

Sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

W dniu 25 sierpnia 2011 zadebiutował w wygranym 4:0 meczu Ligi Europejskiej z Vitória de Guimarães. Trzy dni później zadebiutował w La Liga w meczu z Osasuną, zachowując czyste konto. Został on pierwszym bramkarzem drużyny. 26 listopada 2011 otrzymał pierwszą czerwoną kartkę w karierze w meczu derbowym z Realem Madryt. Już w pierwszym sezonie pobytu na Estadio Vicente Calderón bramkarz zdobył trofeum Ligi Europejskiej. W finale Atletico pokonało Athletic Bilbao 3:0.

Sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

Courtois został wypożyczony na sezon 2012/2013. W pierwszym meczu nowego sezonu zagrał przeciwko Chelsea w meczu o Superpuchar Europy, a drużyna z Hiszpanii wygrała 4:1. W dalszej części sezonu Belg ustanowił rekord Atletico w meczach bez wpuszczonej bramki na swoim boisku. Passa ta trwała do meczu z Realem Sociedad, w którym Atletico przegrało 0:1. Wraz z klubem wygrał rozgrywki Pucharu Króla, pokonując w finale Real Madryt 2:1. Courtois został wybrany zawodnikiem tego meczu.

Sezon 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 2013 Chelsea ogłosiła, że zawodnik pozostanie na wypożyczeniu do końca sezonu 2013/2014. Courtois znowu zagrał przeciwko Chelsea w półfinałowym dwumeczu Ligi Mistrzów. Na Estadio Vincente Calderón padł wynik 0:0, a w Londynie lepsi okazali się podopieczni Diego Simeone wygrywając 3:1. 17 maja 2014 po remisie 1:1 z FC Barceloną Atletico zdobyło tytuł mistrza Hiszpanii po raz pierwszy od 1996 roku[8]. Tydzień później bramkarz wystąpił w przegranym 1:4 finale Ligi Mistrzów przeciwko Królewskim[9]. Courtois został wyróżniony indywidualnie: otrzymał Trofeo Zamora (najniższa średnia straconych goli)[10], a także został najlepszym bramkarzem Primera División w sezonie 2013/2014.

Powrót do Chelsea[edytuj | edytuj kod]

24 czerwca 2014 selekcjoner reprezentacji Belgii stwierdził, że to Courtois po powrocie do Chelsea stanie między słupkami tej drużyny[11]. Courtois dostał numer 13, który nosił Victor Moses. 18 sierpnia 2014 zadebiutował w barwach The Blues w meczu z Burnley[12]. 11 września 2014 podpisał nowy pięcioletni kontrakt z klubem[13]. 1 marca z drużyną Chelsea zdobył Puchar Ligi Angielskiej[14]. 3 maja wraz z klubem zdobył mistrzostwo Anglii i został jedynym Belgijskim zawodnikiem, który uczynił to w trzech różnych ligach[15]. W sezonie 2016/2017 po raz drugi wywalczył tytuł mistrza kraju oraz zdobył Złote Rękawice Premier League.

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

8 sierpnia 2018 Real Madryt poinformował o uzyskaniu porozumienia z Chelsea w sprawie transferu Belga do hiszpańskiego zespołu[16][17].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii zadebiutował 15 listopada 2011 w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu z Francją.

Mistrzostwa Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

Courtois został powołany na eliminacyjne mecze Mistrzostw Świata 2014, gdzie był pierwszym bramkarzem. Belgia awansowała do fazy grupowej zajmując 1. miejsce. Czerwone Diabły trafiły do grupy H z: Algierią, Koreą Południową i Rosją. 17 czerwca 2014 roku Courtois zadebiutował na Mistrzostwach Świata. Bramkarz tylko raz dał się pokonać z rzutu karnego, a przez kolejne dwa mecze zachował czyste konto[18]. Belgia rozgrywki na tym turnieju zakończyła w ćwierćfinale przegrywając z Argentyną[19] 1:0.

Mistrzostwa Europy 2016[edytuj | edytuj kod]

Courtois rozegrał wszystkie mecze eliminacyjne do Mistrzostw Europy 2016, pomagając w awansie Belgom po raz pierwszy od 16 lat[20]. Nie wystąpił jedynie w dwóch ostatnich meczach z powodu kontuzji. Podczas fazy grupowej imprezy, bramkarz zachował dwa czyste konta, w meczu z Irlandią[21] i Szwecją[22], a Czerwone Diabły awansowały z drugiego miejsca (porażka z Włochami 0:2)[23]. Belgia sensacyjnie odpadła w ćwierćfinale z Walią, przegrywając 1:3[24]. Courtois rozegrał wszystkie pięć spotkań, w których trzy razy udało mu się nie dopuścić do utraty gola.

Courtois broniący strzał w meczu ćwierćfinałowym MŚ 2018 z Brazylią.

Mistrzostwa Świata 2018[edytuj | edytuj kod]

Courtois został powołany do 23-osobowej kadry Belgii na Mundial 2018 w Rosji[25]. W grupowych zmaganiach bramkarz, dwukrotnie dał się zaskoczyć w jednym spotkaniu przeciwko Tunezji, a w pozostałych dwóch meczach z Panamą (3:0), oraz meczu decydującym o pierwsze miejsce w grupie z Anglią (1:0) zachowywał czyste konto. Jego interwencje w meczu ćwierćfinałowym z Brazylią pozwoliły Belgii awansować do półfinału po raz pierwszy od 1986 roku[26]. Na ostatniej prostej w drodze do wielkiego finału, Courtois wpuścił jedyną i decydującą o losach tego spotkania bramkę, i to Trójkolorowi zagrali w finale[27]. W spotkaniu o trzecie miejsce Belgia nie dała szans Anglikom, wygrywając 2:0[28]. Był to pierwszy w historii medal tego kraju na Mistrzostwach Świata. Został wybrany najlepszym bramkarzem tego turnieju i otrzymał złote rękawice[29].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 10 listopada 2022)
Klub Sezon Liga Puchar Puchar ligi Europa Inne Łącznie
Liga Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
KRC Genk 2008/09 Belgian First Division 1 0 0 0 1 0
2009/10 Belgian Pro League 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
2010/11 Belgian Pro League 40 0 1 0 3 0 44 0
Łącznie 41 0 1 0 3 0 0 0 45 0
Atlético Madryt 2011/12 La Liga 37 0 0 0 15 0 52 0
2012/13 La Liga 37 0 8 0 0 0 1 0 46 0
2013/14 La Liga 37 0 5 0 12 0 2 0 56 0
Łącznie 111 0 13 0 27 0 3 0 154 0
Chelsea F.C. 2014/15 Premier League 32 0 0 0 2 0 5 0 39 0
2015/16 Premier League 23 0 3 0 0 0 3 0 1 0 30 0
2016/17 Premier League 36 0 3 0 0 0 39 0
2017/18 Premier League 35 0 1 0 1 0 8 0 1 0 46 0
Łącznie 126 0 7 0 3 0 16 0 2 0 154 0
Real Madryt 2018/19 La Liga 27 0 1 0 5 0 2 0 35 0
2019/20 La Liga 34 0 0 0 7 0 2 0 43 0
2020/21 La Liga 38 0 0 0 12 0 1 0 51 0
2021/22 La Liga 36 0 1 0 13 0 2 0 52 0
2022/23 La Liga 10 0 0 0 4 0 1 0 15 0
Łącznie 145 0 2 0 41 0 8 0 196 0
Łącznie w karierze 423 0 23 0 3 0 87 0 13 0 549 0

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 1 grudnia 2022)
Reprezentacja Rok Występy Bramki
 Belgia 2011 1 0
2012 6 0
2013 7 0
2014 13 0
2015 6 0
2016 14 0
2017 8 0
2018 15 0
2019 9 0
2020 2 0
2021 13 0
2022 6 0
Ogólnie 100 0

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

KRC Genk[edytuj | edytuj kod]

Atlético Madryt[edytuj | edytuj kod]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego siostrą jest libero reprezentacji Belgii Valérie Courtois[32], a jego bratem jest Gaetan Courtois.

Poza futbolem[edytuj | edytuj kod]

W kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Inspiracja belgijskim bramkarzem skłoniła jednego z kolumbijskich fanów do stworzenia nowego, szeroko rozpowszechnionego blogu o nazwie Thibauting[33]. W listopadzie 2013 ta nazwa stała się na tyle popularna, że postanowiono przeprowadzić sondę w celu określenia najlepszego nowego słowa sportowo-rozrywkowego w Belgii[34]. Ostatecznie znalazło się ono na drugim miejscu[35]. Termin ten wymawia się Tebowing.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2014, Courtois wywołał pewne poruszenie w reprezentacji, mówiąc o koledze z drużyny Simonie Mignolecie, który był potencjalnym rywalem o miejsce w bramce, używając słów: „Musisz wiedzieć, jak być pokornym i pełnym szacunku, i powinieneś o tym pamiętać”[36], pomimo faktu, że w poprzednich wywiadach Mignolet powiedział tylko, że jego ambicją jest kontynuowanie ciężkiej pracy i odzyskanie swojego miejsca w drużynie narodowej[37].

W kwietniu 2018, selekcjoner Marc Wilmots, który stracił pracę, oskarżył Courtois i jego ojca Thierry’ego o wyciek podstawowego składu drużyny belgijskiej, zanim miał zostać ujawniony publicznie. Bramkarz zaprzeczył takowym zarzutom[38][39].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thibaut Courtois Profile. premierleague.com. [dostęp 2018-07-07]. (ang.).
  2. kbilzersevv.be.
  3. Courtois History. 101 Great Goals. [dostęp 2014-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 maja 2019)].
  4. STATS Hosted Solution | Player Stats – Thibaut Courtois – Racing Genk. Hosted.stats.com. [dostęp 2012-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 kwietnia 2012)].
  5. Courtois Completed. Chelsea F.C., 26 lipca 2011. [dostęp 2014-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 sierpnia 2013)].
  6. Chelsea agree deal to sign goalkeeper Thibaut Courtois from Genk. „The Guardian”, 16 lipca 2011. [dostęp 2015-11-20]. 
  7. Chelsea keeper Courtois targets starting line-up spot after completing Atletico loan. „Daily Mail”, 26 czerwca 2011. London. [dostęp 2014-04-19]. 
  8. Atletico mistrzem Hiszpanii. (pol.).
  9. Puchar Europy dla Realu!
  10. Palmares Trofeo Zamora.
  11. Courtois będzie bronił w Chelsea. chelsealive.pl. [dostęp 2014-06-24]. (pol.).
  12. Burnley 1-3 Chelsea. BBC.sport. [dostęp 2014-08-18]. (ang.).
  13. Courtois signs new deal. chelseafc.com. [dostęp 2014-09-11]. (ang.).
  14. Chelsea 2-0 Tottenham Hotspur. BBC Sport. [dostęp 2015-02-01]. (ang.).
  15. Chelsea mistrzem Anglii. eurosport.onet.pl. [dostęp 2015-05-03]. (pol.).
  16. Official announcement: Thibaut Courtois. realmadrid.com, 8 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-08]. (ang.).
  17. Oficjalnie: Thibaut Courtois piłkarzem Realu Madryt!. realmadryt.pl, 8 sierpnia 2018. [dostęp 2019-01-23]. (pol.).
  18. Thibaut Courtois – statystyki piłkarza. FIFA.com. [dostęp 2014-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (18 czerwca 2014)]. (ang.).
  19. Higuain bohaterem: Argentyna 1-0 Belgia. sport.pl. [dostęp 2014-07-05]. (pol.).
  20. European Qualifiers – Thibaut Courtois. uefa.com. (ang.).
  21. Maksym Jaworski: Lukaku zamyka usta krytykom. Belgia nie daje żadnych szans Irlandii. przegladsportowy.pl. [dostęp 2016-06-18]. (pol.).
  22. Szwecja 0:1 Beglia. Zlatan Ibrahimović pożegnał się z kadrą smutno. sport.pl. [dostęp 2016-06-22]. (pol.).
  23. Belgia – Włochy 0-2. interia.pl. [dostęp 2016-06-13]. (pol.).
  24. Rafał Stec: Walia poszła na całość. sport.pl. [dostęp 2016-07-01]. (pol.).
  25. Roberto Martinez annonce sa liste des 23 Diables Rouges. [w:] Metro [on-line]. 2018-06-04. [dostęp 2018-07-07].
  26. Paweł Kapusta: Mundial 2018. Brazylia – Belgia. Dwa ciosy i wysoka garda!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2018-07-06]. (pol.).
  27. Dominik Wardzichowski: Mbappe czarował, Umtiti dał finał. sport.pl. [dostęp 2018-07-10]. (pol.).
  28. Mundial 2018. Belgia – Anglia 2:0. Belgowie z brązowymi medalami. sport.pl. [dostęp 2018-07-14]. (pol.).
  29. 2018 World Cup summary. [w:] FIFA.com [on-line]. [dostęp 2018-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 lipca 2010)].
  30. Marcin Karbowski: Znany portal wybrał jedenastkę rundy jesiennej. Robert Lewandowski i jeszcze trzech innych napastników. meczyki.pl, 2021-12-26. [dostęp 2021-12-26]. (pol.).
  31. Courtois MVP, www.realmadryt.pl [dostęp 2022-05-29].
  32. Siostra Courtois zagra w Polsce!. przegladsportowy.pl. [dostęp 2015-03-08]. (pol.).
  33. Courtois speelt mee met eigen internethype: Thibauting. Sporza, 21 stycznia 2013. [dostęp 2014-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 października 2014)].
  34. Wordt Thibauting 'Sportwoord van het Jaar’?. „De Standaard”, 26 listopada 2013. [dostęp 2014-09-01]. 
  35. Hét Woord van het Jaar 2013 is bekend!. Van Dale. [dostęp 2014-09-01].
  36. Chelsea’s Thibaut Courtois blasts ‘disrespectful’ Liverpool stopper Simon Mignolet in Belgium no.1 battle. Metro, 7 lutego 2014.
  37. Claudio Reulens: Mignolet: „Er kan maar één doelman spelen...”. Voetbalnieuws.be, 1 stycznia 2014.
  38. Guillaume Maillard-Pacini: Marc Wilmots attaque le père de Thibaut Courtois: „Il a vendu la sélection”. Eurosport, 24 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-24].
  39. Chris Burton: Chelsea keeper Courtois faces Belgium mole accusations. Goal.com, 24 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]