Thibaut Courtois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Thibaut Courtois
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Thibaut Nicolas Marc Courtois
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1992
Bree, Belgia
Wzrost 199 cm[1]
Pozycja bramkarz
Informacje klubowe
Klub Real Madryt
Numer w klubie 25
Kariera juniorska
Lata Klub
1998–1999 Bilzerse VV
1999–2009 KRC Genk
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2011 KRC Genk 41 (0)
2011–2018 Chelsea 126 (0)
2011–2014 Atlético (wyp.) 111 (0)
2018– Real Madryt 9 (0)
W sumie: 287 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009–2010  Belgia U-18 4 (0)
2011–  Belgia 68 (0)
W sumie: 72 (0)
  1. Aktualne na: 3 listopada 2018.
  2. Aktualne na: 12 października 2018.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Rosja 2018 piłka nożna

Thibaut Nicolas Marc Courtois (ur. 11 maja 1992 w Bree) – belgijski piłkarz występujący na pozycji bramkarza w hiszpańskim klubie Real Madryt oraz w reprezentacji Belgii. Brązowy medalista Mistrzostw Świata 2018, uczestnik Mistrzostw Świata 2014 i Mistrzostw Europy 2016.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Courtois w sezonie 2010/11.

Karierę piłkarską Courtois rozpoczął w klubie Bilzerse VV[2]. Następnie w 1999 roku podjął treningi w KRC Genk. W 2009 roku awansował do kadry pierwszego zespołu. 17 kwietnia 2009 zadebiutował w pierwszej lidze belgijskiej w zremisowanym 2:2 domowym meczu z KAA Gent. Przez pierwsze dwa sezony był rezerwowym dla Davino Verhulsta i László Kötelesa, a w sezonie 2010/2011 stał się podstawowym zawodnikiem Genku. W 2011 roku wywalczył z tym klubem mistrzostwo Belgii. W 40 meczach ligowych wpuścił 32 bramki i zachował 14 czystych kont[3][4].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2011 roku Courtois dołączył do Chelsea za 9 milionów euro, podpisując 5-letni kontakt[5][6].

Wypożyczenie do Atletico[edytuj | edytuj kod]

Po przenosinach do Anglii Courtois szybko został wypożyczony do Atlético Madryt[7]. Otrzymał numer 13, który nosił David de Gea przed transferem do Manchesteru United.

Sezon 2011/12[edytuj | edytuj kod]

W dniu 25 sierpnia 2011 zadebiutował w wygranym 4:0 meczu Ligi Europejskiej z Vitória de Guimarães. Trzy dni później zadebiutował w La Liga w meczu z Osasuną, zachowując czyste konto. Został on pierwszym bramkarzem drużyny. 26 listopada 2011 otrzymał pierwszą czerwoną kartkę w karierze w meczu derbowym z Realem Madryt. Już w pierwszym sezonie pobytu na Estadio Vicente Calderón bramkarz zdobył trofeum Ligi Europejskiej. W finale Atletico pokonało Athletic Bilbao 3:0.

Sezon 2012/13[edytuj | edytuj kod]

Courtois został wypożyczony na sezon 2012/13. W pierwszym meczu nowego sezonu zagrał przeciwko Chelsea w meczu o Superpuchar Europy, a drużyna z Hiszpanii wygrała 4:1. W dalszej części sezonu Belg ustanowił rekord Atletico w meczach bez wpuszczonej bramki na swoim boisku. Passa ta trwała do meczu z Realem Sociedad, w którym Atletico przegrało 0:1. Wraz z klubem wygrał rozgrywki Pucharu Króla, pokonując w finale Real Madryt 2:1. Courtois został wybrany zawodnikiem tego meczu.

Sezon 2013/14[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 2013 roku Chelsea ogłosiła, że zawodnik pozostanie na wypożyczeniu do końca sezonu 2013/2014. Courtois znowu zagrał przeciwko Chelsea w półfinałowym dwumeczu Ligi Mistrzów. Na Estadio Vincente Calderón padł wynik 0:0, a w Londynie lepsi okazali się podopieczni Diego Simeone wygrywając 3:1. 17 maja 2014 r. po remisie 1:1 z Barceloną Atletico zdobyło tytuł mistrza Hiszpanii po raz pierwszy od 1996 roku[8]. Tydzień później bramkarz wystąpił w przegranym 1:4 finale Ligi Mistrzów przeciwko Królewskim[9]. Courtois został wyróżniony indywidualnie: otrzymał Trofeo Zamora (największa liczba czystych kont w lidze hiszpańskiej)[10], a także został najlepszym bramkarzem Primera División w sezonie 2013/14.

Powrót do Chelsea[edytuj | edytuj kod]

24 czerwca 2014 roku selekcjoner reprezentacji Belgii stwierdził, że to Courtois po powrocie do Chelsea stanie między słupkami tej drużyny[11]. Courtois dostał numer 13, który nosił Victor Moses. 18 sierpnia 2014 zadebiutował w barwach The Blues w meczu z Burnley[12]. 11 września 2014 roku podpisał nowy pięcioletni kontrakt z klubem[13]. 1 marca z drużyną Chelsea zdobył Puchar Ligi Angielskiej[14]. 3 maja wraz z klubem zdobył mistrzostwo Anglii i został jedynym Belgijskim zawodnikiem, który uczynił to w trzech różnych ligach[15]. W sezonie 2016/17 po raz drugi wywalczył tytuł mistrza kraju oraz zdobył Złote Rękawice Premier League.

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

8 sierpnia 2018 Real Madryt poinformował o uzyskaniu porozumienia z Chelsea w sprawie transferu Belga do hiszpańskiego zespołu[16].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Courtois zadebiutował 15 listopada 2011 roku w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu z Francją.

Mistrzostwa Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

Courtois został powołany na eliminacyjne mecze Mistrzostw Świata 2014, gdzie był pierwszym bramkarzem. Belgia awansowała do fazy grupowej zajmując 1. miejsce. Czerwone Diabły trafiły do grupy H z: Algierią, Koreą Południową i Rosją. 17 czerwca 2014 roku Courtois zadebiutował na Mistrzostwach Świata. Bramkarz tylko raz dał się pokonać z rzutu karnego, a przez kolejne dwa mecze zachował czyste konto[17]. Belgia rozgrywki na tym turnieju zakończyła w ćwierćfinale przegrywając z Argentyną[18] 1:0.

Mistrzostwa Europy 2016[edytuj | edytuj kod]

Courtois rozegrał wszystkie mecze eliminacyjne do Mistrzostw Europy 2016, pomagając w awansie Belgom po raz pierwszy od 16 lat[19]. Nie wystąpił jedynie w dwóch ostatnich meczach z powodu kontuzji. Podczas fazy grupowej imprezy, bramkarz zachował dwa czyste konta, w meczu z Irlandią[20] i Szwecją[21], a Czerwone Diabły awansowały z drugiego miejsca (porażka z Włochami 0:2)[22]. Belgia sensacyjnie odpadła w ćwierćfinale z Walią, przegrywając 1:3[23]. Courtois rozegrał wszystkie pięć spotkań, w których trzy razy udało mu się nie dopuścić do utraty gola.

Courtois broniący strzał w meczu ćwierćfinałowym MŚ 2018 z Brazylią.

Mistrzostwa Świata 2018[edytuj | edytuj kod]

Courtois został powołany do 23-osobowej kadry Belgii na Mundial 2018 w Rosji[24]. W grupowych zmaganiach bramkarz, dwukrotnie dał się zaskoczyć w jednym spotkaniu przeciwko Tunezji, a w pozostałych dwóch meczach z Panamą (3:0), oraz meczu decydującym o pierwsze miejsce w grupie z Anglią (1:0) zachowywał czyste konto. Jego interwencje w meczu ćwierćfinałowym z Brazylią pozwoliły Belgii awansować do półfinału po raz pierwszy od 1986 roku[25]. Na ostatniej prostej w drodze do wielkiego finału, Courtois wpuścił jedyną i decydującą o losach tego spotkania bramkę, i to Trójkolorowi zagrali w finale[26]. W spotkaniu o trzecie miejsce Belgia nie dała szans Anglikom, wygrywając 2:0[27]. Był to pierwszy w historii medal tego kraju na Mistrzostwach Świata. Został wybrany najlepszym bramkarzem tego turnieju i otrzymał złote rękawice[28].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Genk
Atlético Madryt
Chelsea

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego siostrą jest libero reprezentacji Belgii Valérie Courtois[29], a jego bratem jest Gaetan Courtois.

Poza futbolem[edytuj | edytuj kod]

W kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Inspiracja belgijskim bramkarzem skłoniła jednego z kolumbijskich fanów do stworzenia nowego, szeroko rozpowszechnionego blogu o nazwie Thibauting[30]. W listopadzie 2013 roku ta nazwa stała się na tyle popularna, że postanowiono przeprowadzić sondę w celu określenia najlepszego nowego słowa sportowo-rozrywkowego w Belgii[31]. Ostatecznie znalazło się ono na drugim miejscu[32]. Termin ten wymawia się Tebowing.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2014 roku, Courtois wywołał pewne poruszenie w reprezentacji, mówiąc o koledze z drużyny Simonie Mignolecie, który był potencjalnym rywalem o miejsce w bramce, używając słów: "Musisz wiedzieć, jak być pokornym i pełnym szacunku, i powinieneś o tym pamiętać"[33], pomimo faktu, że w poprzednich wywiadach Mignolet powiedział tylko, że jego ambicją jest kontynuowanie ciężkiej pracy i odzyskanie swojego miejsca w drużynie narodowej[34].

W kwietniu 2018 roku, selekcjoner Marc Wilmots, który stracił pracę, oskarżył Courtoisa i jego ojca Thierry'ego o wyciek podstawowego składu drużyny belgijskiej, zanim miał zostać ujawniony publicznie. Bramkarz zaprzeczył takowym zarzutom[35][36].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thibaut Courtois Profile (ang.). premierleague.com. [dostęp 7 lipca 2018].
  2. kbilzersevv.be
  3. Courtois History. 101 Great Goals. [dostęp 28 czerwca 2014].
  4. STATS Hosted Solution | Player Stats – Thibaut Courtois – Racing Genk. Hosted.stats.com. [dostęp 27 kwietnia 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 kwietnia 2012)].
  5. Courtois Completed. Chelsea F.C., 26 lipca 2011. [dostęp 28 czerwca 2014].
  6. Chelsea agree deal to sign goalkeeper Thibaut Courtois from Genk. „The Guardian”, 16 lipiec 2011. [dostęp 20 listopada 2015]. 
  7. Chelsea keeper Courtois targets starting line-up spot after completing Atletico loan. „Daily Mail”, 26 czerwca 2011. London. [dostęp 19 kwietnia 2014]. 
  8. Atletico mistrzem Hiszpanii (pol.).
  9. Puchar Europy dla Realu!
  10. Palmares Trofeo Zamora.
  11. Courtois będzie bronił w Chelsea (pol.). chelsealive.pl. [dostęp 24 czerwca 2014].
  12. Burnley 1-3 Chelsea (ang.). BBC.sport. [dostęp 18 sierpnia 2014].
  13. Courtois signs new deal (ang.). chelseafc.com. [dostęp 11 września 2014].
  14. Chelsea 2-0 Tottenham Hotspur (ang.). BBC Sport. [dostęp 1.02.2015].
  15. Chelsea mistrzem Anglii (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 3 maja 2015].
  16. Official announcement: Thibaut Courtois (ang.). realmadrid.com, 8 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-08].
  17. Thibaut Courtois - statystyki piłkarza (ang.). FIFA.com. [dostęp 17 czerwca 2014].
  18. Higuain bohaterem: Argentyna 1-0 Belgia (pol.). sport.pl. [dostęp 5 lipca 2014].
  19. European Qualifiers - Thibaut Courtois (ang.). uefa.com.
  20. Maksym Jaworski: Lukaku zamyka usta krytykom. Belgia nie daje żadnych szans Irlandii (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 18 czerwca 2016].
  21. Szwecja 0:1 Beglia. Zlatan Ibrahimović pożegnał się z kadrą smutno (pol.). sport.pl. [dostęp 22 czerwca 2016].
  22. Belgia - Włochy 0-2 (pol.). interia.pl. [dostęp 13 czerwca 2016].
  23. Rafał Stec: Walia poszła na całość (pol.). sport.pl. [dostęp 1 lipca 2016].
  24. Roberto Martinez annonce sa liste des 23 Diables Rouges. W: Metro [on-line]. 2018-06-04. [dostęp 2018-07-07].
  25. Paweł Kapusta: Mundial 2018. Brazylia - Belgia. Dwa ciosy i wysoka garda! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 6 lipiec 2018].
  26. Dominik Wardzichowski: Mbappe czarował, Umtiti dał finał (pol.). sport.pl. [dostęp 10 lipiec 2018].
  27. Mundial 2018. Belgia - Anglia 2:0. Belgowie z brązowymi medalami (pol.). sport.pl. [dostęp 14 lipiec 2018].
  28. 2018 World Cup summary. W: FIFA.com [on-line]. [dostęp 16 lipiec 2018].
  29. Siostra Courtois zagra w Polsce! (pol.). www.przegladsportowy.pl. [dostęp 8 marca 2015].
  30. Courtois speelt mee met eigen internethype: Thibauting. Sporza, 21 styczeń 2013. [dostęp 1 września 2014].
  31. Wordt Thibauting 'Sportwoord van het Jaar'?. „De Standaard”, 26 listopad 2013. [dostęp 1 września 2014]. 
  32. Hét Woord van het Jaar 2013 is bekend!. Van Dale. [dostęp 1 września 2014].
  33. Chelsea's Thibaut Courtois blasts 'disrespectful' Liverpool stopper Simon Mignolet in Belgium no.1 battle. Metro, 7 luty 2014.
  34. Claudio Reulens: Mignolet: "Er kan maar één doelman spelen...". Voetbalnieuws.be, 1 styczeń 2014.
  35. Guillaume Maillard-Pacini: Marc Wilmots attaque le père de Thibaut Courtois : "Il a vendu la sélection". Eurosport, 24 kwietnia 2018. [dostęp 24 kwietnia 2018].
  36. Chris Burton: Chelsea keeper Courtois faces Belgium mole accusations. Goal.com, 24 kwietnia 2018. [dostęp 24 kwietnia 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]