Portal:Chrześcijaństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Inne portale

Nauki ścisłe i przyrodniczeGeografiaNauki społeczne i humanistyczneSpołeczeństwoKulturaHistoriaReligiaSportTechnikaPolska

Chrześcijaństwo w polskojęzycznej Wikipedii


Symbole religijne

Chrześcijaństwo (gr. Χριστιανισμóς , łac. Christianitas) – religia monoteistyczna i rodzina związków wyznaniowych głoszących nauczanie o mesjaństwie i synostwie Bożym Jezusa Chrystusa, jego męczeńskiej i odkupieńczej śmierci oraz zmartwychwstaniu. Świętą księgą chrześcijan jest Biblia. Chrześcijaństwo jest największą religią na świecie. Liczbę wierzących w Chrystusa określa się na ok. 2,1 mld[1] ludzi (1/3 ludności świata)[2], biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) w Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwić rozwój Wikipedii w omawianym zakresie.

Wszelkie sprawy dotyczące działalności tego portalu omówić można na stronie jego dyskusji.


Jeżeli chcesz edytować tę stronę przejdź tutaj.

Wiadomości ekumeniczne

Gnome globe current event.svg


Artykuł miesiąca

Nuvola apps bookcase.png
Aprobata kultu, (łac.) aprobatio cultus – termin stosowany w chrześcijaństwie dla potwierdzenia kultu postaci.

W okresie wczesnochrześcijańskim spontanicznie otaczano czcią męczenników oddających życie za wiarę. Decydujące znaczenie dla rodzącego się kultu miał udział zwierzchników grup wyznaniowych. W gminach chrześcijańskich funkcję tę pełnili samodzielni biskupi, którzy od średniowiecza gromadzili się na synodach. W listach Cypriana z Kartaginy (ok. 200-258) i dziełach Augustyna z Hippony (354-430) odnajdujemy świadectwa tych wydarzeń. Widocznym elementem „aprobaty kultu” stały się translacja i elewacja poprzedzane cudownymi zdarzeniami odczytywanymi jako znaki Boże. W związku z pojawiającymi się wątpliwościami i nadużyciami zaczęto występować o weryfikację do papieży co zaowocowało utworzeniem instytucji kanonizacji. Procedury kanoniczne regulujące sposób beatyfikacji i kanonizacji uporządkował papież Urban VIII (1568-1644) dekretami z 1625 r. i publikując w 1632 r. brewiarz. Od tego czasu, „aprobatę kultu” zaczęto rozumieć jako synonim potwierdzenia przez papieża kultu „istniejącego od niepamiętnych czasów” (łac.) ab immemorabili. Współcześnie przyjęto określenie (łac.) confirmatio cultus, które do 1975 r. objęło 310 postanowień.

Zobacz więcej...

Postać

P vip.svg
August Froehlich (ur. 26 stycznia 1891 w Królewskiej Hucie, zm. 22 czerwca 1942 w KL Dachau) – niemiecki ksiądz rzymskokatolicki, przeciwnik narodowego socjalizmu. Bronił praw niemieckich katolików i godności maltretowanych polskich robotników przymusowych, za co został zamęczony przez nazistów w niemieckim obozie koncentracyjnym.
August Froehlich
1 lipca 1937 August Froehlich zostaje proboszczem w parafii św. Jerzego w Rathenow w powiecie Havelland. Katolicka społeczność liczyła 2.000 katolików, których większość zamieszkiwała pobliskie wsie. W roku 1941 dwukrotnie w listach do dyrekcji zakładów optycznych Emila Buscha AG w Rathenow ujął się za polskimi więźniami przymusowo zatrudnionymi w tej firmie. Władze zakładów doniosły na proboszcza Froehlicha do Gestapo, które 20 marca 1941 aresztowało go i po trzech tygodniach został za kaucją wypuszczony. Następnie wysłał list do Gestapo, w którym raz jeszcze tłumaczył swoje postępowanie, pisząc m.in:
Quote-alpha.png
Niemoralnym prawom przeciwstawiam się z biernym oporem, ponieważ chcę kochanym umrzeć niż grzeszyć.

20 maja 1941 został powtórnie aresztowany i osadzono w więzieniu w Poczdamie[10].

28 lipca 1941 z Poczdamu przetransportowano go kolejno do obozów koncentracyjnych w Buchenwaldzie, Ravensbrücku. Torturowany i szykanowany przez obozowych strażników ostatecznie trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie choroby i okrutne traktowanie przez SS-manów spowodowały wyniszczenie organizmu i śmierć. 28 lipca 1942 został pochowany na cmentarzu St.-Matthias w Berlinie-Tempelhof [11] i pomimo zakazów na jego pogrzeb przyszło wielu berlińczyków i przyjaciół.

Zobacz więcej...

Strony przeglądowe

Poznaj chrześcijaństwo. Wybrane zagadnienia związane z chrześcijaństwem.

Teologia · Moralność · Etyka · Papież · Jezus Chrystus · Bóg · Restoracjonizm · Anabaptyzm · Protestantyzm · Anglikanizm · Katolicyzm · Prawosławie · Orientalna Ortodoksja · Asyryjski Kościół Wschodu · Maria z Nazaretu · Święty · Trójca Święta · Stary Testament · Nowy Testament · Kanon · Księgi deuterokanoniczne · Apokryfy · Septuaginta · Wulgata · Dekalog · Kazanie na górze · Polskie przekłady Biblii · Stworzenie świata · Zbawienie · Uświęcenie · Theosis · Nabożeństwo · Liturgia · Sakramenty · Eschatologia · Apologetyka · Sobory powszechne · Chrystianizacja · Schizma wschodnia · Krucjaty · Reformacja · Antytrynitaryzm · Augustianizm · Tomizm · Ikonografia · Arminianizm · Episkopalizm · Prezbiterianizm · Kongregacjonalizm

Świątynia

Labarum.svg
Kościół św. Wawrzyńca w Rotterdamie (hol. Grote of Sint-Laurenskerk lub Laurenskerk Rotterdam) – kościół protestancki położony przy Grotekerkplein 27 w Rotterdamie. Jest głównym kościołem miasta. Zbudowany w latach ok. 1449–1525 jest jedynym późnogotyckim budynkiem, jaki ocalał ze średniowiecznego Rotterdamu. Zniszczenia, jakich kościół doznał w czasie II wojnie światowej i jego późniejsza odbudowa stały się symbolem wzlotów i upadków miasta i jego mieszkańców. Dziś robiący ogromne wrażenie kościół jest fenomenem pośród nowoczesnych budynków "Manhattanu nad brzegiem Mozy". Figuruje w rejestrze zabytków pod numerem 32783[12].
Kościół św. Wawrzyńca w Rotterdamie

Kościół św. Wawrzyńca jest bazyliką zbudowaną na planie krzyża łacińskiego. Sześcioprzęsłowa nawa główna jest flankowana szerokimi nawami bocznymi, wzdłuż których biegną małe, płytkie kaplice. Prezbiterium otacza niższa, zamknięta pięciokątnie apsyda. Przestrzeń pod prezbiterium była ograniczona ze względu na sąsiedztwo rzeki Rotte. Elewacje kościoła wykonane są z cegły przekładanej warstwami ciemniejszego kamienia. Filary i poszczególne ozdoby wykonane zostały z piaskowca. Zarówno nawa główna jak i nawy boczne przekryte są sklepieniem kolebkowym.

Kościół św. Wawrzyńca posiada wyjątkowy zestaw organów. Podczas odbudowy kościoła ze zniszczeń wojennych podjęto decyzję, aby wszystkie jego organy były zbudowane przez tego samego budowniczego (firmę Marcussen & Søn z Danii). Organy główne otrzymały nowy projekt, według historycznego wyglądu, autorstwa jednego z architektów odbudowy, J. Besemera. Prospekty organów w prezbiterium i transepcie pozostały oryginalne, Marcussen & Søn zainstalował w nich jedynie nowe zestawy piszczałek.

Zaproponuj artykuł


Kategorie artykułów

Pokrewne portale

ReligijneSymbole.svg
Star of David.svg
Emblem of the Papacy SE.svg
OrthodoxCross.svg
Lutherrose.svg
Religioznawstwo Judaizm Katolicyzm Prawosławie Protestantyzm
Köln-Tora-und-Innenansicht-Synagoge-Glockengasse-040.JPG
SaintIcon.PNG
StAnthony.jpg
Small Mitre.svg
Biblia Święci Zakony Anglikanizm

Wikiprojekty

Ichthus.svg
Open bible 01 01.svg
ReligijneSymbole.png
Herb sac.svg
Projekt Chrześcijastwo Projekt Biblia Projekt Religioznawstwo Projekt Pallotyni

Przypisy

  1. Adherents.com: Major Religions Ranked by Size. [dostęp 2009-05-05].
  2. Hinnells, The Routledge Companion to the Study of Religion, p. 441.
  3. Report links kidnapers of Aleppo bishops to Boston bombers
  4. Bartłomiej I: jedność Wschodu i Zachodu jest możliwa. Radio Watykańskie, 2013-03-25. [dostęp 2013-04-07].
  5. Etiopczycy wybrali nowego patriarchę. Radio Watykańskie, 2013-03-01. [dostęp 2013-03-04].
  6. Митр. Неофит е избран Български патриарх и Софийски митрополит
  7. Benedykt XVI podjął decyzję o rezygnacji z urzędu. Radio Watykańskie, 2013-02-11. [dostęp 2013-02-11].
  8. Mgr Jean (Yazigi) a été élu patriarche d’Antioche
  9. Nowy przedstawiciel anglikanów w Rzymie (pol.). Radio Watykańskie, 2012-12-05. [dostęp 8 grudnia 2012].
  10. Gernot Facius. In unserem Jahrhundert sind die Märtyrer zurückgekommen. „Die Welt”, 18 listopada 1999. Berlin: Axel Springer AG (niem.). 
  11. Archiwum Archidiecezji Berlińskiej: Nota o ks. Auguście Froehlichu
  12. Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Monumentenregister (niderl.). [dostęp 2013-01-01].

Uwagi