Portal:Chrześcijaństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Inne portale

Nauki ścisłe i przyrodniczeGeografiaNauki społeczne i humanistyczneSpołeczeństwoKulturaHistoriaReligiaSportTechnikaPolska

Chrześcijaństwo w polskojęzycznej Wikipedii


Symbole religijne

Chrześcijaństwo (gr. Χριστιανισμóς , łac. Christianitas) – religia monoteistyczna i rodzina związków wyznaniowych głoszących nauczanie o mesjaństwie i synostwie Bożym Jezusa Chrystusa, jego męczeńskiej i odkupieńczej śmierci oraz zmartwychwstaniu. Świętą księgą chrześcijan jest Biblia. Chrześcijaństwo jest największą religią na świecie. Liczbę wierzących w Chrystusa określa się na ok. 2,1 mld[1] ludzi (1/3 ludności świata)[2], biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) w Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwić rozwój Wikipedii w omawianym zakresie.

Wszelkie sprawy dotyczące działalności tego portalu omówić można na stronie jego dyskusji.


Jeżeli chcesz edytować tę stronę przejdź tutaj.

Wiadomości ekumeniczne

Gnome globe current event.svg


Artykuł miesiąca

Nuvola apps bookcase.png
Chrystus i św. Menas

Chrystus i św. Menas, także Ikona Przyjaźnikoptyjska ikona z VI-VII w. pochodząca z klasztoru w Bawit (Bauein) w Środkowym Egipcie, znajdująca się w kolekcji Luwru.

Starożytny artysta przedstawił dwie postacie: Chrystusa, łatwo rozpoznawalnego po nimbie z krzyżem i księdze Ewangelii w dłoni, oraz św. Menasa, opata trzymającego zwój, najprawdopodobniej z tekstem reguły swego monasteru. Św. Menas był żołnierzem, który został mnichem i poniósł śmierć męczeńską w 295. Chrystus trzyma dłoń na ramieniu opata w geście przyjaźni, stąd inna nazwa wizerunku – Ikona Przyjaźni. Według innej interpretacji gest ten oznacza protekcję[8]. Prawą ręką Menas wskazuje na Chrystusa, który jest jego oparciem lub błogosławi kontemplujących ikonę[9]. Treść ikony może być odwołaniem do słów Chrystusa z Ewangelii Jana: "Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi"[10].

Postacie stoją w pozycji frontalnej. Tłem dla nich są wzgórza i niebo w kolorze zachodzącego słońca. Obok Chrystusa znajduje się grecki napis – Zbawiciel. Postać przyjaciela również posiada opis – Apa Mena opat.

Ikona zachowana jest w dobrym stanie. Drewno użyte przez artystę to sykomora.

Zobacz więcej...

Postać

P vip.svg
Stanisław Papczyński

Stanisław Papczyński (właśc. Jan Papczyński; imię zakonne: Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński; ur. 18 maja 1631 w Podegrodziu, zm. 17 września 1701 w Górze Kalwarii) – polski kapłan, zakonnik, kaznodzieja, początkowo pijar, a następnie założyciel i pierwszy przełożony generalny Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP oraz święty Kościoła katolickiego.

Idąc za radą spowiedników zatrzymał się z początkiem września 1671 na dworze Jakuba Karskiego w Luboczy koło Nowego Miasta nad Pilicą, gdzie był kapelanem[11]. Wkrótce za pozwoleniem biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego i za wiedzą nuncjusza, przywdział w kaplicy Karskich biały habit zakonny przed cudownym obrazem Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, będącym darem papieża Urbana VIII, a przeniesionym później do kościoła w Puszczy Mariańskiej, tworząc pierwszy męski zakon klerycki na ziemi polskiej[12]. Ideą tego Zgromadzenia było szerzenie kultu Matki Bożej w jej tajemnicy Niepokalanego Poczęcia[12]. Początkowo pojawiły się trudności w sformowaniu zakonników i rozszerzeniu się jego bazy, korzystając jednak z rady kameduły o. Franciszka Wilgi udał się do pustelni w Puszczy Korabiewskiej, gdzie przebywał ze swymi towarzyszami weteran wojenny Stanisław Krajewski[13]. Tam 4 lipca 1673 przyjął od niego akt ofiarowania się Zgromadzeniu Maryi Niepokalanie Poczętej, poprzez przywdzianie białego habitu i przyjęcie imienia zakonnego Jana od Niepokalanego Poczęcia oraz przekazując aktem darowizny z 7 października 1673 ziemię na budowę domu rekolekcyjnego[14].

Zobacz więcej...

Strony przeglądowe

Poznaj chrześcijaństwo. Wybrane zagadnienia związane z chrześcijaństwem.

Teologia · Moralność · Etyka · Papież · Jezus Chrystus · Bóg · Restoracjonizm · Anabaptyzm · Protestantyzm · Anglikanizm · Katolicyzm · Prawosławie · Orientalna Ortodoksja · Asyryjski Kościół Wschodu · Maria z Nazaretu · Święty · Trójca Święta · Stary Testament · Nowy Testament · Kanon · Księgi deuterokanoniczne · Apokryfy · Septuaginta · Wulgata · Dekalog · Kazanie na górze · Polskie przekłady Biblii · Stworzenie świata · Zbawienie · Uświęcenie · Theosis · Nabożeństwo · Liturgia · Sakramenty · Eschatologia · Apologetyka · Sobory powszechne · Chrystianizacja · Schizma wschodnia · Krucjaty · Reformacja · Antytrynitaryzm · Augustianizm · Tomizm · Ikonografia · Arminianizm · Episkopalizm · Prezbiterianizm · Kongregacjonalizm

Świątynia

Labarum.svg
Fasada kaplicy

Kaplica ewangelicko-augsburska w Toruniu – kaplica w jurysdykcji parafii ewangelicko-augsburskiej w Toruniu.

W 1844 zbór, liczący już ponad 300 wiernych, nabył parcelę przy ul. Strumykowej, na której w 1846 wzniesiono klasycystyczną kaplicę i piętrową plebanię o wysokim dachu. Kaplica była niska, bez wejścia od ulicy. W salowym wnętrzu znajdowała się drewniana empora, wzniesiona wzdłuż ściany północnej, naprzeciw niej przyścienna ambona i od wschodu ołtarz. Obecną formę kaplica uzyskała 1868, według projektu H. Haeppnera, który ją znacznie podwyższył, a od ulicy wzniósł tynkowaną fasadę z wejściem, w formach uproszczonego "neogotyku angielskiego". Wnętrze, otoczone z 3 stron klasycyzującymi emporami, kryte jest drewnianym stropem wspartym na filarach, podwyższonym nad przestrzenią nawy głównej. Oświetlenie zapewniają ostrołukowe okna w fasadzie i elewacji tylnej (z boków kaplica graniczy z kamienicami). Dwupiętrowy dom parafialny (ul. Strumykowa 10) został wzniesiony 1882.

Większość pierwotnego wyposażenia wnętrza tej kaplicy nie zachowała się. Pozostała jedynie klasycystyczna chrzcielnica z pierwszej kaplicy i 6-głosowe organy (po renowacji) z neogotyckim prospektem (August Terletzki z Elbląga, 1887). Dawny obraz ołtarzowy umieszczono w kościele św. Szczepana. Ołtarz i ambona zostały przeniesione z kaplicy w Słońsku Górnym, zaś obraz Ukrzyżowania nad ołtarzem był przedtem zawieszony w kościele.

Zaproponuj artykuł


Kategorie artykułów

Pokrewne portale

ReligijneSymbole.svg
Star of David.svg
Emblem of the Papacy SE.svg
OrthodoxCross.svg
Lutherrose.svg
Religioznawstwo Judaizm Katolicyzm Prawosławie Protestantyzm
Köln-Tora-und-Innenansicht-Synagoge-Glockengasse-040.JPG
SaintIcon.PNG
StAnthony.jpg
Biblia Święci Zakony

Wikiprojekty

Ichthus.svg
Open bible 01 01.svg
ReligijneSymbole.png
Herb sac.svg
Projekt Chrześcijastwo Projekt Biblia Projekt Religioznawstwo Projekt Pallotyni

Przypisy

  1. Adherents.com: Major Religions Ranked by Size. [dostęp 2009-05-05].
  2. Hinnells, The Routledge Companion to the Study of Religion, p. 441.
  3. Francja: pogrzeb księdza zabitego przez islamistów. Radio Watykańskie, 2016-08-02. [dostęp 2016-08-02].
  4. Parlament UE: dramatyczny raport o wolności religijnej. Radio Watykańskie, 2016-07-04. [dostęp 2016-07-05].
  5. Kazachstan: wyznawcy różnych religii przeciw terroryzmowi. Radio Watykańskie, 2016-06-02. [dostęp 2016-06-04].
  6. Arcybiskup Aleppo: przyjmując uchodźców nie pomagacie Syrii. Radio Watykańskie, 2016-05-04. [dostęp 2016-05-22].
  7. Kard. Parolin spotkał się z bułgarskim patriarchą prawosławnym. Radio Watykańskie, 2016-03-21. [dostęp 2016-03-26].
  8. P. du Bourguet, Sztuka Koptów, Warszawa 1991, s. 56.
  9. Ikona „Jezusa z Przyjacielem” na Świętym Krzyżu (pol.). www.swietykrzyz.pl. [dostęp 2012-01-04].
  10. J 15,15. (Biblia Jerozolimska, Poznań 2006, s. 1500).
  11. Rogalewski ↓, s. 16–17.
  12. a b Rogalewski ↓, s. 17.
  13. Rogalewski ↓, s. 19.
  14. Rogalewski ↓, s. 20–21.

Uwagi