Puszcza Pilicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Puszcza Pilicka nazywana też Lasami Spalskimi - były to niegdyś lasy biskupie, potem rządowe. W Królestwie Polskim przekazane częściowo do Księstwa łowickiego, w roku 1888 r. stały się własnością dworu carskiego. Urządzano tu reprezentacyjne polowania. W okresie międzywojennym były reprezentacyjnym lasem łowieckim rządu polskiego.

Powierzchnia ok. 52 000 ha. Należy do Nadleśnictwa w Smardzewicach, Spale, Piotrkowie Trybunalskim, Brzezinach (część) i Opocznie (część).

Zobacz też[edytuj]