Puszcza Wierzchucińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puszcza Wierzchucińska (kaszb Wierzchùcënsczé Lasë) - kompleks leśny w województwie pomorskim, graniczący na północnym zachodzie z Lasami Lęborskimi, na południu z pradoliną Łeby i na wschodzie z pradoliną Redy. Na obszarze puszczy wyodrębniono rezerwat przyrody Długosz Królewski w Łęczynie. Na północno-zachodnim krańcu puszczy znajduje się trudno dostępne jezioro Czarne. W Puszczy Wierzchucińskiej znajduje się również szereg wzniesień z najwyższym wzniesieniem Wysoczyzny żarnowieckiej, Górą Wysoką.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]