Puszcza Notecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leśny Kompleks Promocyjny
Puszcza Notecka
Ilustracja
Bór sosnowy w pobliżu Miałów
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Data utworzenia 2004
Powierzchnia 1 372,29 km²
Obszary chronione 1 park krajobrazowy
16 rezerwatów przyrody
Dyrekcja RDLP w Szczecinie
RDLP w Poznaniu
RDLP w Pile
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Leśny Kompleks PromocyjnyPuszcza Notecka
Leśny Kompleks Promocyjny
Puszcza Notecka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Leśny Kompleks PromocyjnyPuszcza Notecka
Leśny Kompleks Promocyjny
Puszcza Notecka
52°40′00,0120″N 16°15′00,0000″E/52,666670 16,250000

Puszcza NoteckaLeśny Kompleks Promocyjny Puszcza Notecka został utworzony zarządzeniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych 14 X 2004 r.[1][2], Obejmuje swoim zasięgiem nadleśnictwa: Potrzebowice, Wronki, Krucz (RDLP Piła), Sieraków, Oborniki (RDLP Poznań), Karwin, Międzychód, Skwierzyna (RDLP Szczecin) Stanowi wielki kompleks leśny w Kotlinie Gorzowskiej zajmujący około 1372 km², porastający wydmowy obszar międzyrzecza warciańsko-noteckiego, ciągnący się na długości ponad 100 km od Santoka i Skwierzyny na zachodzie po Oborniki i Rogoźno na wschodzie przy średniej szerokości 20 km.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Krajobraz puszczy urozmaicają potężne wały wydm, które tworzą labirynt dolin i pagórków.

Wysokość wydm wynosi średnio ok. 20 m, często jednak przekracza 30 m, a największą osiąga na Wielkiej Sowie – 42 m wysokości względnej i 93 m n.p.m.

Centrum Puszczy to tereny ubogie w wodę, natomiast na pograniczu, nad Wartą i Notecią, zgrupowały się jeziora rynnowe stanowiące urozmaicenie, tzw. akcent w „morzu piasków”.

Drzewostan w puszczy pochodzi w zdecydowanej większości ze sztucznych nasadzeń zapoczątkowanych na dużą skalę w II poł. XIX w. Podstawową część stanowią jednolite co do gatunku i wieku ok. 70-letnie[a] drzewostany sosnowe, miejscami z nikłą domieszką brzozy pokrywając ubogie obszary sandrów i wydm, zasadzone po inwazji motyla strzygoni choinówki, która zniszczyła puszczę w latach 1922–1924. Ocalałe resztki starszego lasu, ok. 120–130 letniego[a], znajdują się m.in. w rezerwacie Cegliniec. Za najstarsze drzewo puszczy uchodzi dąb Józef rosnący w Marianowie (w pobliżu Sierakowa).

10 sierpnia 1992 roku w Puszczy Noteckiej wybuchł ogromny pożar w którym spłonęło 57,7 km² (5770 ha) lasu.

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Na terenie puszczy znajduje się 16 rezerwatów m.in.:

Rezerwaty przyrody na ternie Puszczy Noteckiej
Nadleśnictwo nazwa rezerwatu pow. w ha rok utworzenia
Sieraków Buki nad Jeziorem Lutomskim[3] 55,17 1958
Sieraków Cegliniec[3] 4,31 1960
Sieraków Mszar nad Jeziorem Mnich[3] 6,04 1967
Sieraków Czaple Wyspy[3] 7,14 1957
Sieraków Bukowy Ostrów[3] 77,92 2006
Oborniki Dołęga[3] 1,17 1958
Oborniki Świetlista Dąbrowa[3] 79,53 1998
Oborniki Promenada[3] 4,40 1987
Oborniki[b] Słonawy[4] 2,92 1957
Oborniki[b] Wełna[4] 9,55 1959
Karwin Czaplenice[5] 7,59 1959
Karwin Czaplisko[5] 2,85 1959
Karwin Lubiatowskie Uroczyska[5] 188,42 2000
Karwin Łabędziniec[5] 2,90 1959
Karwin Goszczanowskie Źródliska[5] 22,61 2009
Międzychód Bagno Leszczyny[6] 4,04 2009
Międzychód Kolno Międzychodzkie[6] 14,77 1959
Krucz Wilcze Błoto[7] 3,27 1968
Krucz Bagno Chlebowo[7] 4,63 1959

Mapa[edytuj | edytuj kod]

Zasięg Puszczy Noteckiej
Zasięg Puszczy Noteckiej

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Informacja z roku 2006.
  2. a b Rezerwaty przyrody w zasięgu administracyjnym, ale poza jurysdykcją Lasów Państwowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leśny Kompleks Promocyjny Puszcza Notecka – walory przyrodnicze I edukacyjne I wstęp, snauka.pl [dostęp 2018-03-22].
  2. https://www.lasy.gov.pl/pl/nasze-lasy/lesne-kompleksy-promocyjne.
  3. a b c d e f g h Rezerwaty przyrody - LKP Puszcza Notecka - Lasy Państwowe, www.poznan.lasy.gov.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  4. a b Rezerwaty przyrody - Nadleśnictwo Oborniki - Lasy Państwowe, www.oborniki.poznan.lasy.gov.pl [dostęp 2018-03-23] (pol.).
  5. a b c d e Rezerwaty przyrody - Nadleśnictwo Karwin - Lasy Państwowe, www.karwin.szczecin.lasy.gov.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  6. a b Rezerwaty przyrody - Nadleśnictwo Międzychód - Lasy Państwowe, www.miedzychod.szczecin.lasy.gov.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  7. a b Rezerwaty przyrody - Nadleśnictwo Krucz - Lasy Państwowe, www.krucz.pila.lasy.gov.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Anders, Władysław Kusiak: Puszcza Notecka. Przewodnik krajoznawczy. Poznań: Oficyna wydawnicza G&P, 2005. ISBN 83-7272-109-2.
  • Puszcza Notecka w Słowniku historyczno-geograficznym ziem polskich w średniowieczu