Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej mężczyzn

Nigeria
	; Flaga Nigerii
Przydomek	Super Eagles (Superorły)
Związek	Nigeria Football Federation
Sponsor techniczny	Nike
Trener	Éric Chelle
Skrót FIFA	NGA
Ranking FIFA	28. (1522.26 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo	55. (1619 pkt.)
	Zawodnicy
Kapitan	William Troost-Ekong (74)
Najwięcej występów	Vincent Enyeama (101); Joseph Yobo (101)
Najwięcej bramek	Rashidi Yekini (37)
Stroje; domowe	Stroje; wyjazdowe
	Mecze
	Pierwszy mecz; Sierra Leone 1:0 Nigeria ; (Freetown, Sierra Leone; 8 października 1949)
	Najwyższe zwycięstwo; Wyspy Świętego Tomasza i Książęca 0:10 Nigeria ; (Agadir, Maroko; 13 czerwca 2022)
	Najwyższa porażka; Złote Wybrzeże 7:0 Nigeria ; (Akra, Złote Wybrzeże; 1 czerwca 1955)
	Medale
Igrzyska olimpijskie
Mistrz:	1996
Wicemistrz:	2008
III miejsce:	2016
Mistrzostwa Afryki
Mistrz:	1980, 1994, 2013
Wicemistrz:	1984, 1988, 1990, 2000
III miejsce:	1976, 1978, 1992, 2002, 2004, 2006, 2010, 2025
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa
	↑ Stan aktualny na 15 lutego 2024.;

Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej mężczyzn – zespół biorący udział w imieniu Nigerii w zawodach piłkarskich. Jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn narodowych w Afryce. Sześciokrotnie startowała w mistrzostwach świata (1994, 1998, 2002, 2010, 2014, 2018), trzykrotnie osiągając drugą rundę, trzy razy triumfowała w rozgrywkach o Puchar Narodów Afryki, ma na swoim koncie liczne sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym, a w 1996 roku – jako pierwsza drużyna z Czarnego Kontynentu – zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich. Obecnie selekcjonerem kadry Nigerii jest Jose Peseiro^[1].

Historia

Jeszcze w latach 80. futbol nigeryjski znajdował się w stanie postępującej degrengolady. Słabe wyniki reprezentacji w kwalifikacjach do kolejnych Mundiali były pochodną zawieszenia rozgrywek ligowych, które spowodowało masowy wyjazd piłkarzy za granicę, a także biedy i terroru politycznego panującego w kraju. Znacznie lepiej reprezentacja radziła sobie w rozgrywkach o PNA – w latach 1976–1978 reprezentacja dwa razy z rzędu zdobyła trzecie miejsce, w 1980 wywalczyła mistrzostwo a w 1984 i 1988 drugie miejsce. W 1989 roku misji zreformowania piłkarstwa w Nigerii podjął się Efiom Okon, nowy prezes związku. Przyciągnął on sponsorów, którzy zapewnili ciągłość finansowania klubów i federacji, oraz doprowadził do wskrzeszenia ligi. W latach 1988–1992 reprezentacja trzykrotnie stawała na podium w Pucharze Narodów Afryki (była dwa razy druga i raz trzecia), a w 1994 zdobyła mistrzostwo kontynentu.

Dwa lata później Nigeryjczycy prowadzeni przez Holendra Jo Bonfrère w Atlancie wywalczyli olimpijskie złoto. Już wkrótce wielu piłkarzy z tamtej drużyny – Uche Okechukwu, Emmanuel Amunike, Augustine Okocha, Victor Ikpeba, Daniel Amokachi, Sunday Oliseh, Nwankwo Kanu, Taribo West, Tijjani Babangida, czy Celestine Babayaro – trafiło do najlepszych drużyn europejskich.

Od 1994 roku Nigeria czterokrotnie brała udział w turnieju o mistrzostwo świata. Mimo iż w 1994 i 1998 roku zaliczani byli do faworytów imprezy, to zawsze odpadali w drugiej rundzie. W Stanach Zjednoczonych przegrali z Włochami, a we Francji wysoko ulegli Duńczykom.

Z kolei w 1995 roku ekipa nigeryjska wystąpiła w rozgrywkach o Puchar Króla Fahda. Zajęła w nich czwarte miejsce po porażce z Meksykiem po rzutach karnych 4:5 w meczu o trzecie miejsce. Kolejny raz (tym razem pod nazwą Puchar Konfederacji) Nigeria brała w nich udział w 2013 roku. Na turnieju rozgrywanym w Brazylii nie przebrnęła jednak przez fazę grupową.

Na początku XXI wieku Nigeryjczycy nadal utrzymują się w afrykańskiej czołówce. W ostatnich siedmiu zawodach o tytuł najlepszej drużyny Afryki swój udział kończyli zazwyczaj na drugim lub trzecim miejscu (z wyjątkiem lat 2008 – ćwierćfinał i 2013 kiedy to zdobyli mistrzostwo kontynentu). Znacznie słabiej zespół prezentuje się na światowym czempionacie. W 2002 roku Nigeria zajęła ostatnie miejsce w grupie, w cztery lata później w ogóle nie awansowała do mistrzostw świata, dając się niespodziewanie wyprzedzić Angoli. Mundial 2010 w RPA Nigeryjczycy również (tak jak osiem lat wcześniej) zakończyli na fazie grupowej. Cztery lata później w Brazylii wyszli z grupy i dotarli do 1/8 finału. W tej fazie jednak ulegli 0:2 Francji. Na mundialu 2018 w Rosji grali w grupie D razem z Argentyną, Chorwacją oraz Islandią. Po porażce 0:2 w meczu z Chorwatami przyszło zwycięstwo 2:0 z Islandią oraz porażka 1:2 z Argentyną, skutkująca ostatecznie odpadnięciem Nigeryjczyków z mistrzostw.

O sile obecnej drużyny decyduje już nowe pokolenie zawodników. W bramce godnym następcą Rufaia okazał się 24-letni Vincent Enyeama, w mistrzu Niemiec sezonu 2008/2009, VfL Wolfsburg występuje młody napastnik Obafemi Martins, a w Szachtarze Donieck Julius Aghahowa. Linią obrony dyrygują Joseph Yobo z Evertonu oraz 23-letni Chidi Odiah, w 2005 roku zdobywca Pucharu UEFA z CSKA Moskwa. Z generacji mistrzów olimpijskich pewne miejsce w drużynie mają tylko Kanu i Babayaro.

Obecnie drużyna Nigerii zajmuje według rankingu FIFA 39 miejsce, a na czarnym kontynencie i w federacji CAF 6 miejsce^[2].

Nigeria od dawna uchodzi za jedną z najlepszych drużyn młodzieżowych w Afryce. W 1985 roku zespół juniorów zdobył mistrzostwo świata U-16, dwa lata później na tym samym turnieju przegrał w finale z ZSRR, a w 1993 triumfował w mistrzostwach świata U-17. Drużyna U-21 w 1989 i 2005 roku wywalczyła wicemistrzostwo świata. Ponadto czterokrotnie zdobywała tytuł najlepszej reprezentacji w swojej kategorii wiekowej w Afryce.

Udział w międzynarodowych turniejach

Igrzyska Olimpijskie

Udział w igrzyskach olimpijskich
Rok	Kwalifikacje	Wynik
1960	Nie zakwalifikowała się
1964	Nie zakwalifikowała się
1968	Awans	Faza grupowa
1972	Nie zakwalifikowała się
1976	Zrezygnowała z udziału
1980	Awans	Faza grupowa
1984	Nie zakwalifikowała się
1988	Awans	Faza grupowa
1992	Nie zakwalifikowała się
1996	Awans	Mistrzostwo
2000	Awans	Ćwierćfinał
2004	Nie zakwalifikowała się
2008	Awans	II miejsce
2012	Nie zakwalifikowała się
2016	Awans	III miejsce
2020	Nie zakwalifikowała się
2024	Nie zakwalifikowała się
2028

Mistrzostwa świata

Udział w mistrzostwach świata
Rok	Kwalifikacje	Wynik
1962	Nie zakwalifikowała się
1966	Zrezygnowała z udziału
1970	Nie zakwalifikowała się
1974
1978
1982
1986
1990
1994	Awans	1/8 finału
1998	Awans	1/8 finału
2002	Awans	Faza grupowa
2006	Nie zakwalifikowała się
2010	Awans	Faza grupowa
2014	Awans	1/8 finału
2018	Awans	Faza grupowa
2022	Nie zakwalifikowała się
2026	Nie zakwalifikowała się

Puchar Narodów Afryki

1957–1959 – Nie brała udziału (była kolonią brytyjską)
1962 – Wycofała się z eliminacji
1963 – Faza grupowa
1965 – Nie brała udziału
1968 – Nie zakwalifikowała się
1970 – Wycofała się z eliminacji
1972–1974 – Nie zakwalifikowała się
1976 – III miejsce
1978 – III miejsce
1980 – Mistrzostwo
1982 – Faza grupowa
1984 – II miejsce
1986 – Nie zakwalifikowała się
1988 – II miejsce
1990 – II miejsce
1992 – III miejsce
1994 – Mistrzostwo
1996 – Wycofała się z udziału z turnieju
1998 – Dyskwalifikacja^[3]
2000 – II miejsce
2002 – III miejsce
2004 – III miejsce
2006 – III miejsce
2008 – Ćwierćfinał
2010 – III miejsce
2012 – Nie zakwalifikowała się
2013 – Mistrzostwo
2015–2017 – Nie zakwalifikowała się
2019 – III miejsce
2021 – 1/8 finału
2023 – II miejsce
2025 - III miejsce

Selekcjonerzy

1989-1990 – Manfred Höner
1990-1991 – Broderick Imasen
1991-1994 – Clemens Westerhof
1994-1995 – Shaibu Amodu
1995 – Carlos Alberto Torres
1995-1996 – Jo Bonfrère
1996-1997 – Shaibu Amodu
1997 – Philippe Troussier
1997 – Monday Sinclair i James Peters
1997 – Jo Bonfrère
1997-1998 – Velibor Milutinović
1998-1999 – Thijs Libregts
1999-2001 – Jo Bonfrère
2001-2002 – Shaibu Amodu
2002 – Festus Adegboye Onigbinde
2002-2005 – Christian Chukwu
2005-2007 – Augustine Eguavoen
2007-2008 – Berti Vogts
2008-2010 – Shaibu Amodu
2010 – Lars Lagerbäck
2010 – Augustine Eguavoen
2010-2011 – Samson Siasia
2011-2014 – Stephen Keshi
2014-2015 – Shaibu Amodu
2015-2016- Sunday Oliseh
2016-2018 – Salisu Yusuf
2018-2021 – Gernot Rohr
2021-2022 – Augustine Eguavoen
2022-2024 – José Peseiro

Uwagi

↑ Stan aktualny na 18 lipca 2023.

Przypisy

↑ Gernot Rohr officially signs new Super Eagles deal [online] [dostęp 2018-01-18] .
↑ FIFA.com, The FIFA/Coca-Cola World Ranking – Ranking Table – African Zone – FIFA.com [online], FIFA.com [dostęp 2017-07-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-25] (ang.).
↑ Kara za odmowę udziału w turnieju w 1996.

Linki zewnętrzne

[1] Stan aktualny na 15 lutego 2024.

[2] Stan aktualny na 18 lipca 2023.

[3] Gernot Rohr officially signs new Super Eagles deal [online] [dostęp 2018-01-18] .

[4] FIFA.com, The FIFA/Coca-Cola World Ranking – Ranking Table – African Zone – FIFA.com [online], FIFA.com [dostęp 2017-07-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-25] (ang.).

[5] Kara za odmowę udziału w turnieju w 1996.

[:1-6] 1 2 3 4 Reprezentacje nienależące do FIFA

[a]

[a]

[1]

[2]

[3]

[A]

1957–2000	1957: Egipt 1959: Egipt 1962: Etiopia 1963: Ghana 1965: Ghana 1968: DR Kongo 1970: Sudan 1972: Kongo 1974: Zair 1976: Maroko 1978: Ghana 1980: Nigeria 1982: Ghana 1984: Kamerun 1986: Egipt 1988: Kamerun 1990: Algieria 1992: Wybrzeże Kości Słoniowej 1994: Nigeria 1996: RPA 1998: Egipt 2000: Kamerun
od 2002	2002: Kamerun 2004: Tunezja 2006: Egipt 2008: Egipt 2010: Egipt 2012: Zambia 2013: Nigeria 2015: Wybrzeże Kości Słoniowej 2017: Kamerun 2019: Algieria 2021: Senegal 2023: Wybrzeże Kości Słoniowej 2025: Maroko